Ísafold - 29.03.1890, Blaðsíða 3

Ísafold - 29.03.1890, Blaðsíða 3
103 fyrir sveitakennara og bændur h'ka. Og enn nauðsynlegra tel jeg að væri fyrir sýsluna að fá umferðakennara, þar sem rtjer eru viða stór og örðug prestaköll og prestum veitir því erfitt að sjá um, að hinum þörfu lögum um uppfræðing barna 1 skript og reikningi sje fylgt; enda mun þeim víða hafa verið slælega fylgt hing að til. Pöntunarfjelög eru tvö í sýslunni; annað í Landmannahrepji, hitt í Holtun- um, sem standa í sambandi við „kaupfje- Iag Árnesinga;" lengra austur frá hafa menn enn ekki getað slitið ástfóstur sitt við hina dönsku kaupmenn. Pöntunarfje- lag Landamannahrepps verzlaði næstliðið ár fyrir hátt á 3. þúsund krónur, og varð hagnaðurinn mikill við það sem að verzla við kaupmann, þrátt fyrir skaða þann, er fjelagið beið af sauðasölunni í Reykja- vik. t>á eru og nýstofnuð bímaðarfjelög á stöku stöðum hijer í sýslu. Á Landi var eitt stofnað í hitt eð fyrra, sem heitir „Framfarafjelag I.andmannahrepps", og er tilgangur þess sá, að stuðla og vinna að hvers konar framförum í landbúnadi, auka og bæta túnarækt og engja, hlaða tún- garða og aðra vatnsveitinga- og vörzlu- garða. Einnig hefir fjelagið leitazt viðað bæta fjárrækt manna og í því skyni keipt kynbótarfje norðan úr þingeyjar- sýslu, þaðan sem fje er álitið að vera vænst, og hefir það gefizt vel og er álitið að vera til stórra bóta; hafa þaðan verið keyptir bæði lamb-hrútar og lamb-gimbr- ar, og vóg einn veturgl. hrútur, sem var fenginn þaðan, síðastl. haust 154 pd.;sýn- ir það ljóslega, að fje getur einnig verið vænt hjer sunnanlands, et' vel er gjört við það. Dagsverk þau, sem unnin voru í framfarafjelaginu næstl. vor, voru 268, en garðarnir voru samtals 1519 faðmar á lengd og voru þar túngarðar 589 faðm., engia garðar 180 faðm. og garðar til Varnar skriðu á tún og engjar 750 faðm. Æskilegt væri, að bánaðarfjelög þau, sem stofnuð eru víðsvegar um land, vildu birta skýrlur um framkvæmdir í blöðun- um, því að það getur verið til gagns og fróðleiks fyrir ýmsa. Póstskipið Laura, skipstj. Chrisfcjan- sen, lagði af stað hjeðan aðfaranótt hinn 27. þ. m. og fóru með því til Englands, kaup- , maður þorl. O. Johnsson frá Evík, kaupm. Gísli Btefánsson frá Yestinannaeyjum verzl- unarm. Ásgéir Sigurðsson; til Ameríku Jón Ólafsson ritstjóri með 2 börnum sínum, Jakob Olafsson Briem barnakennari og 3 vesturfarar aðrir; til Khafuar verzlunarstjóri Gunnl. E. Briem með frú sinni og syni, snöggva ferð. Enn vikið hneykslispresti frá embætti. Eptir tillögum biskups hefir landshöfðingi 22. þ. m. vikið frá embætti til bráðabirgða sóknarprestinum að Hofteigi í Norðurmúlasýslu, síra Stefáni Halldórssyni, fyrir drykkjuskapar-óreglu og þar af leiðandi hneyxlisatbæfi ýmislegfc. Báðgjafinn mun eiga að skera úr, hvort lögsókn skuli beita við prest þenna til embættismissis fyrir fullt og allt, eða að hann verður sviptur embætti með konungsúrskurði, sem síður skyldi þó. Sigling. Hinn 23. þ. m. kom hið fyrsta kaupskip hingað í ár : Margrjet, skipstj. Guðm. Kristjánsson, eign Geirs Zoéga & Co, með alls konar nauðsynjavörur til þeirrar verzlunar. það er sama skipið og fór í haust til Spánar, með alíslenzka skípshöfn. í gær kom norskt timburskip, Amelie, 105 smálestir, skipstj. Kristensen, frá Mandal með við og lítið eitt af kartöflum tll lausa- kaupa. SKÓLARÖÐIN. í skólaröðinni í síðasta bl. eru tvær villur í ölmusu-upptalningunni. Vilhjálmur Briem hefir 100 kr. f ölmusu, og Sigurður Pjetursson í V. bekk hefir 175 kr. í ölmusu, en Sigurður Pjet- ursson í 1, bekk ekki neitt. LEIBRJETTIlSrGAK.. Á síðustu blaðs. 1. dálki í siðasta bl. 17. 1. a. o. stendur "alþýðumönnum" fyrir „alþingismönnum". I sama dálki, efstu línu stendur „konsúll og kaupm." fyrir „kaupm., og konsúll". AUGLYSINGAR í samfeldu máli með smáletri kosta 1 a. (þakkaráv. 3 a.) hvert orð 15 stafa frekast; með öðru letri eða setning I kr. fyrir þuml. dálks-lengdar. Borg. út i hönd. 3. Bláfeldur neðri í sömu sveit, 4. Lýsuhóll í sömu sveit, 5. Stóru-Hnausar í Breiðuvík, 6. Hólahólar sama staðar, 7. Úffmann8fell í Helgafells-sveit. er um tíma hafa verið í eyði, fást til ábúðar frá næstkomandi fardögutn næstu 5 ár, land- skuldarlaust, gegn því að ábúandinn svari venjulegum smjörleigum eptir þau kúgildi, er jörðunum eru látin fylgja, og vinni að jarða- bótum og húsabótum eptir því sem um semur. þeir, sem kunna að æskja ábúðar á einhverri þessara jarða, snúi sjer í því efui til umboðs- manns Jóns Jónssonar á Brimilsvöllum. Amtm. í Suður- og Vestur-Amti, Reykjavík h. 22. marz 1890. E. Th. Jónassen- Uppboðsauglýsing. Fostudaginn hinn 18. n. m. kl. 1 e. hád.,. verður að undangengnu fjárnámi fyrir skuld, að upphæð kr. 690,25 til II. P. Duusverzl- unar í Reflavík, auk vaxta og málskostnaðar, opinbert uppboð sett d Króki í Garði í Rosm- hvalanesshrcppi og þar seld góð jörð tilheyr- andi Ingvari bónda Ingvarssyni i Junkara- gerði í Hafnahreppi til liikningar ofangreindri skuld. Söluskilmálar verða birtir d nppboðsstaðnum. Skrifstofu Kjósar- og Grullbr.sýslu 26. marz 1890. Franz Siemsen. Samkvæmt alþingisályktun 1887 og ráð- herrabrjefi dags. 9. janúar 1888 (Stjórnartíð- indi 1888 B. bls. 21.) auglýsist hjermeð, að neðannefndar þjóðjarðir í Arnarstapa og Skóg- arstrandar- umboði: 1. Daltu' í Miklaholtshreppi, 2. Gaul í Staðarsveit, Samkvœmt lögum 12. apr'd 1878 og opnu brjefi 4. jan. 1861 er hjer með skorað á alla þd, er telja til skulda i ddnarbúi Helga sdl. Sveinbjarnarsonar d Hhðarfœti, er andaðist 30. marz f. á., að If/sa kröfum sinum og sanna þcer fyrir skiptardðanda hjer i sýshi innan 12 mánaða frá síðustu birtingu þessarar auglýsingar. Með sama fresti er og skorað á erfingja hins látna, að gefa sig fram og sanna erfðarjett sinn. Skrifstofu Mýra- og Borgaríj.sýslu 27. febr. 1890. Sigurður Þórðarson. Uppboðsauglýsing. Laugardaginn hinn 12., 26. n. m. og 10. mai p. d. kl. 12 á hddegi verður opinbert uppboð haldið i Hafnarfirði, og þar selt hæstbjoðend- um, cf viðunanlegt boð fœst, timburhiis sama- staðar, einloptað, tilheyrandi fjelagsbúi Eyólfs Svartidauði % jYo rrcgi. kom niður, var síðan reistur bær og heitir þar enn á Eldjárnsstöðum. þegar hann hafði þetta gjört til varúðar hugsar hann sjer að skoða kirkjuna. Hurð stóð i hálfa gátt og lykill í skránm. Á miðju gólfi stóð klukka og fyrir neðan altarið lá bjarndýr í híði. Veiðimaðurinn skaut bangsa þegar til bana, og var feldurinn hengdur upp í kirkjunni; kváðu þar vera enn til sýnis rytjur af göml- u"i bjarnarfeldi svörtum. Maðurinn fann eitthvað af gömlum mynduni í kirkjunni 0g fjórar klukkur stórar og eina litla. Hafði örin lent í einni þeirra og þaðan koin hljóð- ið. Litla klukkan er enn notuð, ef einhver villist í skóginum þar í dalnum; það er trú manna, að þá heyrist ætíð í klukkunni, og þurfi sá, sem villzt hefir, ekki annað en að ganga á hljóðið; þá skili honum heim. Af hinum 4 klukkum átti einu sinni að flytja þá stærstu til höfuðkirkjunnar. Svo stóð á, að fara þurfti með hana yfir stöðuvatn á leiðinni og hentist hún þá átbyrðis. »það var við að búast, að svo færi«, sögðu menn þá, »þegar átti að fara að skilja hana frá systrum sínum«. Sjá má klukkuna enn niðri í vatninu, í logni og björtu veðri. En ekki er hlaupið að því að ná henni upp; það geta ekki nema 7 skilgetnir bræður, og þeir mega ekki mæla orð frá vörum meðan þeir eru að ná klukk- unni upp. Einu sinni komst svo langt, að sjö skilgetnir bræður reru á bát út á vatnið, renndu færi og kræktu í klukkuna. þeir voru biinir að koma henni upp á borðstokk- inn, en þá gellur einn þeirra við, og segir: »Guði sje lof, nú erum við búnir að ná henni«, en í sama vetfangi hentist hún niður í vatn- ið aptur. Cola di Rienzi. Eptir Chambers „Pocket Miscellany". 1 einhverjum hÍDum auðvirðilegasta hluta Bómaborgar, þar sem ekki áttu heima nema fátækir iðnaðarmenn og Gyðingar, þar fædd- ist f byrjun 14. aldar Nicholas Bienzi Gabrini, sem síðan er alkunnur orðinn undir nafninu Cola di Bienzi, hinn síðasti alþýðu-stjóri í Bóm. Faðir haus var veitiugamaður, en móðir hans þvottakona. þetta var á þeim tímum, er allt vald og allar mannvirðingar voru einvörðungu í höndum hinna fornu aðalsætta, og hafði því mátt við búast, að hinn ungi maður Bienzi yrði að eyða aldri sínum í þeirri lágu Iífsstöðu, sem hann fædd- ist í. Fátækt fólk í þeirri stöðu, sem for- eldrar hans voru í, var ekki vant að hafa huga á því eða ráð til þess að veita bórnum sínum mikla uppfræðslu. — En hvernig sem á því hefir nú staðið, hvort sem það hefir verið áheiti eða einhver önnur oss ókunn

x

Ísafold

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ísafold
https://timarit.is/publication/315

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.