Ísafold - 10.05.1890, Blaðsíða 2

Ísafold - 10.05.1890, Blaðsíða 2
150 að tilgreina í blöðunum, hvaða deildir að voru sekar i þessu efni, einkum af því að úr öllum deildum mun hafa komið góð ull frá sumum mönnum. Og jeg leit svo á> að það gæti ekki gjört mikið gagn, að nafngreina þá menn — þó jeg hefði get- að það — sem Ijetu vandaða, miður vand- aða og slæma ull, því jeg áleit, að utan- fjelagsmönnum kæmi þetta lítið við, en innanfjelags mundi flestum vera það nokk- urn veginn kunnugt. Jeg hef líka treyst þvi fullkomlega, að þetta glappaskot muni varla koma optar fyrir, og hef vonað, að fjelagsmenn mundu flestir verða á sömu trú, þegar þeir vita nú, að aðalfundur hefir sett strangar reglur til að fyrirbyggja, að nokkur illa pur eða illa þvegin ull verði tekin, og að ullin verður þar að auki aðskilin í tvö númer, ef hún ekki verður öll jafn-góð. Fjelagsmenn sættu afföllum á ullinni næstl. sumar, eins og kunnugt er; en jeg skal nú sýna, að þrátt fyrir það hafa þeir menn, sem ljetu ullina, ckki haft skaða af að láta hana og fá fyrir hana vörur úr fjelaginu, til rnóts við að leggja ullina inn hjá kaupmönnum, og taka þar út á hana. Tek jeg þá til dæmis bónda, sem lagði inn í fjelagið 207 pd. af ull, og tók þar út á hanna ýmsir vörur, og svo sama bónda, sem lagði jafnmikla ull inn í verzl- un á Borðeyri, og tók út jafnmikið af sömu vörum. Reikningar bændanna verða d pessa leið-' verið svo góð, sem meiri partur hennar var, og sem oss er öllum auðvelt að hafa hana, þá væri það heldur mikil fljótfærni, ef vjer ljetum vort eigið ólag næstliðið sumar aptra oss frá að senda ull fram- vegis, einkum þegar skaðinn, sem afþessu hlauzt, er ekki mjög mikill til móts við hagnaðinn, sem menn höfðu samt af ull- arverzluninni. Enda ætla menn ekki að láta þetta aptra sjer, því sumar deildir, sem höfðu góða ull í fyrra, hafa nú apt- ur lofað eins miklu, og sumar meiru. — Við ættum að senda mikið af góðri ull næstkomandi sumar, og sjá hvernig fer. Ólafsdal 22. apríl 1890. Torfi Bfarnason. í verzlun- I verzlun á arfje laginu Bo ðeyri. Innlagt: 207 pd. ull á i>l^jf, a. í fjelaginu og 70 a. á Borðeyri .... Kr. 130,80 Kr. 144.90 Úttekið : 100 pd. haframjöl á .... — 12,40 - 16.00 — 15,40, - 19.00 200 — bankabygg ..... — 19,00 — 22.00 1U0 — hrisgrjón !/i á • • • • — 11,7« — Í4.00 — 10,00| — 12.00 20 — kaffi á 87 a. og 1 kr. . — 17,40 — 20.00 20 Dd. kandís á 28 og 35 a. . — 5.60 — 7,00 5 pd. export á 29 og 40 a. . . — 1.45 — 2.00 4 — jól á 93 a. og 1 kr. 3r> a. — 3.72 — 5.40 2 — rulla á 1 kr. 35 a. og 2 kr. — 2,70 — 4.00 4 liáblöð á 74 a. og 1 kr. 10 a. — 2.961 - 4.40 20 pd. skeifnajám á 14 og 20 a. — •2.80 — 4.00 200 fjaðrir á 43 og 60 a. . . . — 0.86J — 1.20 30 pi. steinolía á 15 og 20 a . — 4.50 — 6.00 6 ál. boldans 2'/» al. á breidd á 1 kr. 15 a....... — 6.90 — 11 r> 7'/2 41. boldang 2 ál. br. á 2 kr — n r. 15 00 10 ál. tvisttau á 26 og 50 a. . — 2.60; — 5.00 20 ál. skirtuljerept á 21 og 32 a. — 4.20; — 6.40 12 tvinnakefli á 92'/n og 25 a . — 1.10. — 3.00 5 pd. skóleður á 76 a. og 1,10 — 3.80 — 5.50 Til deildarstjóra 1% = kr. !,29 — 1.29 — 11 11 — 0.33 — n n Samtals Kr. 130.80 Kr. 171 90 Skuld við Borðeyrarverzlun . . Kr. •27.00 Að vísu hef jeg ekki viðhöndina reikn inga frá Borðeyri fyrir næstl. ár, en kunn- ugur maður hefir skýrt svona frá verði á nokkrum vörum þar næstl. sumar og hefi jeg tekið þær vörur til samanburðar. Úttekt bændanna hefi jeg áætlað sem lík- asta því, sem vanalega gjörist, þar sem mest er tekið af nauðsynjavörum. Samanburðnr þessi sýnir, að það hefir verið ekki svo lítill hagur, að verzla með ullina í fjelagiau næstl. sumar — nálægt ig°/0 — þrátt fyrir það, að ullin varð fyr- ir afföllum. Og þegar vjer svo vitum, að vjer hefðum fengið 5—7 aurum meira fyr- ir hvert pund af ullinni, ef hún hefði öll Hafsteinn, háskóla-unginn „Allir fuglar úr eggi skríða", lypta sjer upp og lœra flugið, ef þeir ekki velta út af fyrir tímann af einhverjum slysum. Unginn, sem hjer kemur til máls, er enginn smárœðis titlingsvmgi eða nokkurs konar smáfugls- ungi — nei, það er stór og mikill manns-ungi prestlærður og posíwta-ættar, eða með betri skýr- ingu : náskyldur Lárusi og Jónasi, þessum nauð- prestbyteríönsku andlegu lægri-„classa" leiðurum íslendinga í vestrinu : i Winnipeg. pessi íslen/.ki ungi er floginn vestur yfir haf og til V.-peg ; hann er þegar á fáum vikum orðinn kunnur hjer af ritum og ræðum. Svo virðist, sem hann sje tæplega einhamur í andlegum skilningi, því enginn er svo fróður, að viti til þess, að honum hafi orðið aflfátt eða að hann hafi misstigið sig á allri þessari 3 mánaða göngu í vestrinu. Hann rataði svo þráðbeint, sem gamall póstur, er gengur eptir áttavita í sólskini, alla leið inn í þungamiðju „Lögbergs-klikkunnar", er eimsleðinn skilaði hon- um af sjer. — Hann varð á fáum stundum : dýrð- lingur safnaðarins, djásn prestanna, meðlimur „klikkunnar", bergmál blaðanna, hræfar-eldur á hneikslispresta og fegursta framtíðarvon vitring- anna og „hinna mest hugsandi manna". — Nú er ekki hætt við að unginn velti út af, því hann er orðinn prestur og hehr söfnuð, tollir þess vegna i tvinnaðri náðinni. Aumt var fyrir Island að missa þetta makalausa „klenodi" '. J>eim mönnum, sem að einhverju leyti er annt um íslands-tetr, segja að sjera Hafsteinn hefði gjört betur að sitja heima í Norðurálfu — af því hann er af svo makalausu vinnukyni — og reyna að rista einhversstaðar upp fáeinar torfupjörur til að sletta á eítthvert „uppblásna" föðurlandsflagið, ef ske kynni, að „nihilist"-unurn yrði ekki und- ir eins kij>pt öllum yfir hingað „til þess að verða menn"! Allir telja víst, að dáindis góður gróður heföi komið upp úr Hafsteins-pjörunum og orðið til líknar mörgum þúsundum manna. pað er ekki til neins að ásaka sig um orðinn hlut, 8egja menn — Hafsteinn er hingað kominn og kveðst aldrei muni hverfa aptur til íslands, af því engar „skyldur" bindi sig við það ! Nylega hefir orðið þras milli tveggja manna hjer inn á „hótelli" út af þessum orðum, þegar þau voru borin saman við ræðu prestsins í „Sam." 4. ár bls. 183—188. — Hann sýnist þar bera svo framúrskarandi umhyggju fyrir ísl. málum, eink- anlega kirkjumálum. Hann segir meðal annara mikilsverðra hugleiðinga: „peir" (»: ísl. heima) „gætu lagað kirkjuþing sitt eptir kirkjuþingi vory, í öllu .... o. s. frv." — Páll prestsfótur sagði að sjera Hafsteinn væri l fullu samræmi við sjálf- an sig þó hann segði að engar skgldur byndu sig viö Island og aptur á móti sendi biskupi landsins bróðurlegar leiðbeiningar til þess að laga sig og lifa eptir. Blóð Hafsteins rynni til skyldunnar. Hann væri sjálfkjörinn að renna sama farveg og aðrir vestanprestar. Hann legðist nú á eitt meft þeim að vekja trúar-, safnaðar- og allt kirkjulífið. heima, án þess hann játaði að það væri „skylda" sín. — Páll prestf. gat þess um leið, að sjera Erið- rik hefði fyrir skömmu sagt í kirkjuræðu, að hann leiddi sinn hest frá að eiga við áhugalausan söfn- uð. pað væri ekki sitt meðfæri að stríða við fólkið og mæta hinum „banvænu örvum", sem af" og til rigndu móti mönnum Krists. Hann gæti „grátið" yfir því, aö sjá að eins „fáar hræður", hingað og þangað vtm kirkjuna í „miðdags- messunni", sem eiginlega væri ætluð til guðsþjón- ustu", o. s. frv. — „Já, en hvað sannar þetta ?"¦ sagði Gvendur hnífill, „mjer heyrist þú fara með. hverja botnleysuna ofan í aðra". „O, nei, hróið mitt", sagði Páll, „það liggur svona í því : Uafsteinn gerir meira en skyldan býður honum og bindur hann til, og Friðrik gerir meira en kraptar hans leyfa og með/œri hans er,„ því báðir eru sannir guðsmenn". |>að fór að draga i (Ivend, er dimma tók um kveldiö. pað seinasta er hann heyrðist segja var þetta: „þeir eru báðir h.......hræfuglar og Ieggjast á náinn. Annar ræðst á háaldraðan upp- gjafabiskux> íslands, hinn á nýja biskupinn, af því 6000 mílna fjarlægðin bannar að hæfileg li.rting- komi fyrir strákskapinn. En báðir mundu lifandi fegnir að verða taldir í prestaflokkinum heíma, sem þeir nú nfða mest, ef nokkurstaðar væri svo. gapalegur söfnuður á Islandi, að hann vildi taka þá i dvöl". En þegar maður sleppir nú smá-væringum, sem opt hefjast út af stórum viðburðvim, þá játa það víst allir „hugsandi menn", og allir sem „láta sjer annt um velferð íslands", allir, sem taka svari ís- lendiijga þegar á þeim er niðzt", allir sem ,.berj-- ast fyrir pjóðerni íslendinga", allir sem eljast fyrir- „andlegri samvinnu Austur- og Vestur-íslendinga" (Sjá „Lögb." 3. ár, fyrsta nr.), — allir þessir finna og játa, að hjer er kominn ljúfur og leiðitamur ungi, sem lætur sjer einkar annt um, ekki ein- ungis að fylgjast með, heldur ganga i broddifylk-- ingar og senda sitt andlega skeyti þangað norð- au8tur á „hala veraldarinnar" til biskupslegu svefn- purkunnar, sem ekki hafði svo mikla rænu að koma öllum presta, kirkju og safnaðar lögmálum inn í hirðisbrjefið ! J>ó að þessar greinar kynnu að virðast fela i sjer allsmá og ekki alveg samkyns atriði, þá er það gjört upp á Vestur-heimsUa vísu. En eigin- lega er aðaltilgangurinn að gróðursetja í bók- mentum íalands nokkur þau atvik, er akeð h:\fa jafnhliða komu hins unga prests hingað vestur sem engum dylst að muni hafa mikla „sögulega þýðingu". Allt af kemur einn öðrum meiri. „Ön- undur falla á hauðiið hlaut, hann þó frægur væri", segir í Úlfars rímum. Sjera Er. gekk þar frá, er dr. P. P. biskup lá í valuum, undan hans and- legu hirting. Nú er Hafsteinn sá farinn að „hefja" andlegt „stálajag" yfir höfði Hallgríms biskups, jafnvel þó öxi hans komi, ef til vill, ekki eins ná- fægt biskupi eins og öxi Kálfs Árnasonar, er hann gekk móti Olafi konungi helga á Stiklastöðum. Menn sjá það fljótt, að sjera Hafsteinn skarar, að nokkru leyti, fram úr þeim íslenzkumprestum, sem hér eru fyrir; enginn þeirra hefir áður gert

x

Ísafold

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ísafold
https://timarit.is/publication/315

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.