Ísafold - 18.07.1894, Blaðsíða 1

Ísafold - 18.07.1894, Blaðsíða 1
Kemur út ýmiat emu sinril •eöa tvisvar i viku. Verð arg <minnst80arka)4kr.. erlendis 6 kr. eoa l>/» doll.; borgist fyrirmiojan júliman. (erlend- is fyrir fram). ISAFOLD. Uppsðgn(skrifleg)bnndin viO áramót, ðgild nema komin sje til útgefandafyrir l.októ- berm. Af'groioslustoí'a blaos- ing er i Autturttrati 8 XXI. árg. Reykjavik, miðvikudaginn 18. júlí 1894. 44. blað. Útlendar frjettir. Khöfn S. júlí 1894. Frá Frakklandi. í þetta skipti hlýð- ir að taka það til frjettasögu, því að í lang- an tíma hefir mönnum ekki orðið svo liverft við tíðindin hraðfleygu sem þau er þann 24. júní bárust út um heiminn frá Lyon, að Sadi Carnot, )ríkisforseti Frakk- lands, hefði þann dag að kveldi beðið þar ¦bana af morð-stungu eins óaldarillvirkjans. Það var ítalskur maður, Santo Caserio að mafni. í Lyon var iðnaðarsýning haldin, og því var Carnot þar kominn ásamt stjórnarfor- setanum, Dupuy. ók burt frá verzlunarböll borgarinnar til leikhúss með mikilli fylgd- ¦arsveit, þegar maöur rann að vagni hans með blómvönd í hendi. Carnot ók hægt .gegnum mannþyrpinguna og sveigðist út á við til að taka við blómvendinum, en allt í einu stökk morðinginn upp á vagn- skörina og dró út úr honurn rýting, sem hann stakk í brjóst forsetans. Læknarnir sáu þegar sýnt banvæni og um miðnætti ~var Carnot örendur. Hjer átti franska þjóðin að sjá á bak kjarkmiklum, vitrum og vönduðum manni, ¦enda eru það engar öfgar, að vart einn einasti höfðingi hcfir orðið henni meir harmdauði en Carnot. Allir Evrópuhöfð- ingjar hafa fagurt og lotningarlega vottað vaktar tilfinningar við harmasöguna bæði fyrir stjórn Frakka og ckk.ju Carnots. Út- Tör hans hefir líka orðið með þeim veg og viðhöfn, að vaiia hefir af annari meira borizt. Meðan líkkistan stóð á legstalla í Elysée, höll ríkisforsetans, má þess gcta, að til hennar komu frá öllum keisurum álfu vorrar og konungum forkunnarfagrir blómhringar, og svo er talið, að blómskrúð, •er þangað var sent, mundi að peningavirði komast á 6—7 miljónir franka. Sadi Carnot var sonarson hins nafnfræga "Carnots, sem á tímum byltingarinnar miklu kom þeirri skipun á her Frakka, að sig- ursæli þeirra var honum helzt að þakka. Eins og afi hans var Sadi Carnot í hug- vits- og hervjeladeild hersins (1871) og leysti sitthvað það sem bezt af hendi í tilsjón um landvarnir á Norður-Frakklandi. sem Gambetta fól honum á hendur. — Hann var einbeittur frclsisvin, eins og þeir -feðgar, afi hans og faðir, ávallt reyndust. í stað Carnots er einn af höfuðskörung- um Frakka, Casimir Périer, settur í for ^setastólinn, cn fyrir ráðaneytinu er Dupuy, sem fyr. C. Périer er af hófsliði þjóð veldisins, en nú skyldi líka helzt hlýða, að hafa þann við stjórntaumana, sem hefir þrótt og atgerfi til að halda í gegn á móti þeim þingflokkum, sem gefa óaldarliðum •of mikið undir fótinn. Því er fleygt, að nokkrar sönnur sje þegar fram komnar fyrir, að morðinginn s]e af samsærisnefnd óaldarmanna, sem kjósi af liði sínu menn til að drepa höfð- ingja og aðra skörunga ríkja og landa. I seinni frjettum skal þess getið, er rann- sóknir morðsins í Lyon eða aðrar (sbr. ítalíugrein) kunna að leiða í l.jós af því tagi. Danmörk. Eíkislagahátiðin (5. júní) að vísu haldin bæði í höfuðborginni og annarstaðar, en með ofurdauflegu móti, og það kynni að hafa setið betur á Dönum að sleppa leiknum í þetta skipti, þar sem svo margir kalla, að útför laganna frá 5. júní 1849 skyldi heldur hafa veriö haldin. Konungur vor og drottning eru nýlega aptur heim komin, en hann fór þa til Randaróss með sonum sínuin og Kristjáni prinzi og vígöi þar landbúnaðarsýning; er hún afarfjölsótt og er hið bezta yfir henni latið. Noregur. Frá- þinginu er nú ávarp komið til konungs, sem skorar á hann, að gæta svo til, að norska þ.jóðin megi um frjAlst höfuð strjúka gagnvart þeim, sem her og flota stýra og upp þykir komið um, að þeir hafi látið beita sjer fyrir laun- brögðum móti þjóðinni 1884 (bissulásamál- ið) og aptur í fyrra (leyndarútbúnaður herskipa). England. Gladstone er nú orðinn all- vel sjáandi á því auganu, sem við var gert, en haft er eptir honum, að hann hyggi af þingstörfum f'ramvegis, og muni v'art bjóða sig fram til kosningar í næsta skipti. Ekki fjarri, að segja mætti um atferli stjórnmálaflokkanna, að þar geri nú hvorki að reka nje ganga. Viggar þykjast ekki þurfa að ugga um framgöngu fjárlaganna, en þó verður hennar líklegast að bíða til loka mánaðarins. Kappar þeirra áttu fund með sjer í Leeds og skutu þ.ir merkjum upp til andvígis móti lávarðadeildinni. Ályktargreinirnar fóru fram á að takmarka rjettindi þeirrar deildar; henni skyldi ó- heimilt að gera nokkur þau nýmæli apt urreka, sem fulltrúadeildin hefði gert úr garði, og þær brcytingar lávarðanna skyldu ógildar, sem fulltrúadeildin vildi ekki fall- ast á, er nýmælin kæmu aptur, og skyldu þau svo verða að lögum fyrir konunglega staðfesting. H.jer er að vísu höggið ekki eins hátt reist, eins og þegar talað er um að skýfa lávarðadeildinni útíbuskann, en langt mun að bíða áður mótstaðan bilar og hjer kemst allt í kring. Traustið á kosningasigri Vigga hetír heldur rýrnað en vaxið á seinustu tímum. Landsleigusamningurinn við Kongostjórn- ina, eða Belg.jakonung, hefir mætt mót- mælum af hálfu Frakka, Þ.jóðverja og Tyrkja. Frakkar taka þar djúpt í árinni; en þegar er talað um miðlunargeinir við Þjóðverja, og fæstir trúa á, að hjer leiði til stórvandræða. Prinsinum af York, elzta syni prinsins af Wales, er nú sonur borinn, og er sá hinn þrið.ji í erfingjaröð Bretaveldis. Þýzkaland. Keisarinn (og dröttning hans) kominn á sigling til Noregsstranda eins og hann á vanda til, en áður en hann lagði af stað, gaf hann þann dag (1. júli), sem Carnot var færður til legstaðar i Pantheon, lausn þeim tveimur frönsku fyr- irliðum, sem hlutu í fyrra varðhaldsdóm á Þýzkalandi fyrir njósnir á Helgolandi og víð- ar, þar sem til varna er búið við hafnir Þjóðverja. Þetta göfuglyndisbragð keis- arans mæltist alstaðar hið bezta fyrir, og Casimir Périer mælti svo viknandi til Munsters greifa, sendiherrans, sem færði honum boðin: »Jeg bið yður að tjá Vil- hjálmi keisara þakkirnar frá oss. Á öðr- um eins degi og í dag munu hin veglyndu boð keisarans bergmðla í hjörtum tveggja mikilla þjöða!« ítalía. Snemma í júnímánuði sagði Crispi af sjer og eptir langa baráttu tókst honum að koma saman nýju ráðaneyti, sem hefir lofað að fara hvað unnt er i niðurfærslu útgjaldanna. Þó allir sjái, að það muni lítt hrökkva til að bæta úr fjár- vandræðunum, er nú hávaðaminna en fyr á þinginu og menn hafa verið að bíða eptir nefndarálitinu 18 manna um, hvera freista skuli til að koma fjármálunum í skaplegra horf framvegis. H.jer þarf þá þolinmæði til, því nefndin skal ekki kosin fyr en i nóvember. Hinn 16. júní hleypti ungur maður nokkr- um kúlum á Crispi, er hann ók til þings- ins. Raðherrann sakaði ekki, en upp hefir þótt komast síðar, að þessi morðrAðsmað- ur sje í samsærisdeild óaldarmanna, sem á er drepið í greininni frá Frakklandi. Tvö stungumorð nýlega framin, annað í Liv- orno á ritstjóra, mikilsvirtum manni og fyrrum fyrirliða i sveitum Garibaldi, en hitt í Turin á manni, sem ft veitingastað hafði farið ómildilega orðum um athæfi ó- aldarbófanna. Að þeir sje vel liðaðir a ítalíu má af því ráða, að síðustu dagana hefir lögreglan í Rómaborg fært af þeim i varðhöld 145. — Hvorki í Turin eða Liv- orno hendur hafðar á morðingjunum. Ungverjaland. Þaðan er að segja, að Wekerle varð aptur ráðaneytisforseti, og að efri deild eða höfðingjadeildin ljet loks undan í málinu um vígslulausan h.júskap. Bolgaraland. Stoilow, sem tók við stjórnarforustu eptir Stambulow, kenmr sjer vel, og er gætinn maður og þjóðholl- ur. Hinn varð æ ráðríkari og áttu margir harðra kosta að kenna af hans hálfu. Af- burðavitsmuni Stambulows og dug kann- ast allir við, og þá ekki sízt Ferdinand fursti sjálfur, og vart mundi nokkur ann- ar hafa komið landinu svo á uppgangsveg eða eflt sjálfstæðishug Bolgara. Serbia. Alexander konungur er nú i heimsóknargisting hjá soldáni í Miklagarði og er sagt, að síðar ætli hann sjer að sækja

x

Ísafold

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ísafold
https://timarit.is/publication/315

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.