Ísafold - 12.09.1894, Blaðsíða 2

Ísafold - 12.09.1894, Blaðsíða 2
Í38 Þegar ijósker þetta var fyrst auglýst til leiðbeiningar fyrir þilskip, þá glöddust víst flestir yfir því, að hafa þar fengið tryggingu á hinni hættulegu leið fram með Suðurnesjum og fyrir Skagann. En þetta brást að nokkru leyti, því ljósið var hulið allra sjónum á varasömustu leiðinni snnn- an með landi, og sást fyrst djúpt af Býja- skerseyri. Seglskip höfðu því engin not af ljósinu þar, sem þau höfðu þess helzt þörf. Hvort þetta fyrirkomulag hefir ver- ið auglýst eða ekki, það man jeg ekki; en víst er um það, að ekki sjest það á sjó- kortunum, sem þó er vanalegt, er svo stendur á, og hefði það gert miklu meira gagn; þá hefðu menn haldið ljósinu alla leið fra Reykjanesi, því þá næðu Ijósgeisl- arnir saman frá Eeykjanesvitanum og Skagaljósinu, og menn gátu vitað, hvað langt var komið, og hefðu því verið marg- falt betur settir, ef Ijóskerið hefði mátt lysa alla leið með landi fram. Fyrstu árin bar ijósker þetta mikið góða birtu á því svæði, sem þess naut við, og sást í þeirri fjarlægð, sem hæð þess og styrkleiki leyfði í bærilegu veðri; en á síð- ari árum hefir því farið sífellt hnignandi, og nú er það ekki lengur til nokkurs gagns. Mjer þótti það næsta kynlegt, að ljósker þetta skyldi hafa tekið svo mikilli breyt- ingu á þó ekki lengri tíma. Mig bar þar að hinn 26. f. m. og greip jeg þá tækifær- ið til að skoða ljóskerið; og þykir það liklega óþarfa afskiptasemi, þar sem öðr- um er það starf á hendur falið. Ætlajeg nú að lýsa ásigkomulagi Ijóskers þessa. Gfaskerið á ljóskerinu er sprungið hring- inn í kring og stór flaski hefir sprungið upp níður úr hringsprungunni, sem legið hefir við að ganga á mis, og er því l.jós- kerið ekki vel þjett. Þannig heflr ljósker- ið verið notað á annað ár, og ekki annað verið aðgert en að festa flaskann með blikkræmu. Einn lampi var þá til afnota með tveimur brennurum, og var hvorugur mátulegur í lampann. Pípurnar á þeim voru allt of m.jóar, sem eðlilegt var, því að þær voru teknar úr lömpunum í Reykja- nessvitanum, og urðu þess vegna ekki notaðar, nema vefja um þær vír til að halda þeim föstum í lampanum. Auk þess var ekki mögulegt að hreifa kveikinn í öðrum brennaranum með skrúfunni, svo að ekki varð kveikt á honum. Hinn brennarinn, sem kveikurinn var færanlegur í, var litlu betri, því að kveifcpípan var svo brunnin að ofan, að ekki var hægt að fá logann jafnan. í fyrra vor haíði verið smíðaður annar lampi úr látúni, en þegar hann kom suður og var mátaður í Ijóskerið, þá komst hann ekki fyrir. Hann var því sendur þegar í stað til umsjónarmanns vitanna þar syðra til aðgerðar og hann beðinn að láta hann koma hið bráðasta aptur. En hann var ekki kominn frá honum, þegar jeg var þar staddur. NÚ er augljóst, að sökum hins óbrúk- lega lampa verður ijösið ekki annað en einn reykjarmökkur; sezt reykurinn innan í glaskerið, svo að þetta iitla ljós verður á skammri stundu ósýnilegt, þótt það kunni að lifa. En það kvað ekki vera neinn hægðarleikur að halda í því lífinu. I stormum liflr það alls ekki. Þar að auki er ómögulegt að hreinsa ljóskerið, því að Ijósreykurinn heflr læst sig inn í sprung- una, svo að hún er kolsvört, og sökum þess að glerið er þykkt og bárótt, þá slær svo mJklum skugga á allt, gierið, að það sýnist vera svart, þegar staðið er hjá því. Þetta á nú að heita íslenzkur viti, sem menn eiga líf og eignir undir. Öðru eins hefði jeg aldrei trúað, hefði j.eg ekki sjeð það með eigin augum. Umsjónarmanni Ijóskers þessa kvað hafa verið gert aðvart um ástand ljóskersins o. fl., sem honum kemur við, og það hvað eptir annað, og kvað hann ekki hafa gef- ið því neinn gaum. Slíkur maður mun naumast hæfur til að hafa svo áríðandi starf á hendi. Við þetta tækifæri tók jeg mjer það leyfi, í augsyn Ijóskeravarðarins, að taka í burtu þá hlif af. ijóskerinu, sem verið hefur því til fyrirstöðu, að Ifósíð gætí sjezt á grunnleið sunnan með landi, svo að það gæti ef til vildi komið að einhverj- um notum á meðan því yrði haldið lifandi. En hins vegar legg jeg þann dóm á um Ijósker þetta, að það sje alveg ónýtt og alls ekki takandi í mál að brúka það lengur. Það væri hið mesta hneyksli, að baslast lengur við slíkan garm, sem eng- um verður að iiði, en miklu fremur dreg- ur menn á tólar. Það þarf því að koma annað ljós á Garðsskaga hið allra bráðasta, og betra en það, sem nú er. Jeg hefi því hugsað mjer, hvernig Ijósker þetta ætti að vera, og er það á þessa leið: Á Garðsskaganum þurfa að vera tvö ijósker, sem sýna hvítt Jjós í allar áttir og loga skært og greinilega. Annað verður að vera að norðan og hitt að sunnan, og svo utarlega á Skagatánni, að hæfllegt millibil verði milli þeirra, og þannig fyrir- komið, að þau beri saman, þegar skip eru hæfilega langt undan Byjaskerseyri. Sjó- varnargarð þarf að hlaða kringum vitana, til að verja þá sjávarágangi. Með þessu fyrirkomulagi væri því alveg afstýrt, að farmenn villist á Skagaljósinu og Reykja- nessvitanum, sem hefir víst ekki svo sjald- an komið fyrir. En ekkert er eðlilegra en að slíkt komi fyrir, þegar tvö Ijós, sem eru svo náin, hafa sama lit og einkenni, en stærðarmun er ekki hægt að gera sjer grein fyrir i myrkri, þegar ekki sjest nema annað Ijósið í einu. Innnesjaljósunum er líka mjög ábótavant. Valhúsljósið er óbrúkanlegt Ijós til Ieið- beiningar fyrir þilskip. Það er fremur villandi enleiðbeinandi. Það er allt oflangt frá sjó, of hátt þegar þoka liggur á fj'ÖIl- um og dimmt er upp yfir, og sjest þá alls ekki sökum þess, að það er of lítið til að brjótast gegnum rakamikið lopt, og sæist þá betur ef neðar væri- Þegar þannig hagar til, ber það ósjaldan við, að loí'tið er þynnra neðan til en er ofar dregur, og þar af leiðir það, að Ijós, sem stendur nær sjó, sjest betur en ljós, sem er lengra frá sjó. Valhúsljósið ber því að afnema hið fyrsta og reisa reglulegan vita á Gróttu, sem sýnir rautt Ijós í allar áttir. Hann þyrfti ekki að vera mjög stór, bara ef glerhjálmurinn er nógu skær. J, Enn er eitt athugavert við þessar Inn- nes.jaljóstýrur. Hvað skyldi bera til, að ekki er kveikt fyr á þessum tyrum en gert er? Jeg get þó ekki sjeð að það sje til of mikils ætlazt, þótt menn mættu hafa þeirra not, þegar dimmt er af nóttu og þeir eiga hjer leið um. Mestallan águst er meira og minna dimm nótt og frá 15. dimmir nótt. óðum, svo að um 20. ágúst er alveg svart-- nætti. Nú voru einmítt fiskiskip að koma. heim frá Vestfiörðum og viðar að & þessum, tíma og hættu þá fiskiveiðum, og líka eru flutningaskip hjer á ferðinni fram og apt- ur allan ágúst. , Þessi skip geta engin not haft af þessum ljóstýrum, þar sem ekki er kveikt á þeiin fyr en 1. september. Það- er hiægilegt að gefa ekki innlendum mönn- um kost á, að nota þessar ljóstýrur, þegar- þeir þurfa á að halda, en vera að burðast við að halda þeim lif'andi fyrir skip, sem aldrei áræða að koma svo nærris landi, að þau geti sjeð þær. Ljós þau, seni eiga að vera til ieiðbein- íngar fyrír skíp, sem ætla til Reykjavíkur,. verður að kveikja í síðasta lagi 15. ágúst,. og ekki slökkva þau fyr en 20. maí í fyrsta. lagi, ef þau eiga að geta orðið innlendum, skipum til nokkurs gagns. Hver getur á- byrgzt, að ekki geti borið storm að hönd- um seinni hluta ágústmánaðar eða í bj'rjun maímánaðar? Gerum, að nú komi storm- ur af hafi og skip er statt um nótt fyrir- innan innstu fiskimið hjer í flóanum. Það hefir gagnslitin segl eptir sumarið og er þess vegna varla fært um að þola storm. Hið eina, sem skipstjóri tekur til bragðs, mun, verða það, að reyna að sigla undan landií meðan seglin halda. Nú tætast seglin sundur, svo að ekk verður lengra komizt, og getur skipið nú verið á enn verri stað.. en það var í upphafl, svo að skipstjórinn, er í vanda staddur. Hann hefir ekkert sjer- til leiðbeiningar og verður því að tefla á tvær hættur, hvernig sem fara kann, og reyna að leita einhverrar hafnar. Heppn- ist nú þetta, þá er öllu borgið; en beri eitt- hvað út af, þá er við búið, að skip og- menn týnist, og þá mætti kenna því um, að vitar voru ókveiktir. Dæmi þettaXætti; að sýna ijóst, að svo getur farið, að lítill hagur verði að olíusparnaðinum. Jeg þykíst nú haí'a gert skyldu mína, að> benda mönnum á þetta, og treysti því, að. þetta mál verði tekið til rækilegrar íhug- unar og hafðar á því skjótar framkvæmd- ir, þar sem margra mann líf getur legið.. við ella. Reykjavík, 10. sept. 1894. M. F. Bjarnason. Prestaskólinn. Æðra kennaraembættiöi. vio prestaskólann hefir konungur veitt 30. júlí þ. á. cand. theol. Jóni HeUjasyni Hann kom hingað alf'arinu tneð síðasta póstskipi. Hollenzkur konsúll sr kaupmaður W. Christensen i Reykjavík skipaður og staðfest- ur af konungi 10. júlí þ- á. Sigling. Gufuskipið Rapid, 207 smál., skipstj. J. Bundvig, kom hingað frá Englandi 31. f'. mán. eptir fiskf'armi, er það fór með aptur 8. þ. m. til Bergen, f'ram undir 2000 s'kpd., mest t'rá Fischersverzlun hjer og Duus- verzlun í Keflavík, en nokkuð keypt af' öðrum

x

Ísafold

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ísafold
https://timarit.is/publication/315

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.