Ísafold - 13.06.1896, Blaðsíða 3

159
Enn út af botnvörpu-ófögnuðinum.
ísafold heQr nú nýlega flaít frjettir af
hotnvörpaveiðaskipunum frA Akranesi og
suðurhreppunum.
Ekki eru betri frjettír um þA að greína
hjeðan af Sviðinu. Að vísu er hjeðan frá
fáum veiðafæraspjöllum af þeirra völdum
að segja, siðan þeir frömdu hið mikla
hervirki á þorskanetum Álptnesinga í apríl
og sem þeir, að sögn, höfðu góð orð um
að reyna að fá húshændur sína ytra til
þess að bæta — einhverntima — með
niutiu krónum. En þeir eru búnir svo
gjörsamlega að plægja botninn á flskimið-
um vorum, að þar fæst ekki nokkur branda.
Þeir, sem skjótast til að leggja þar lóð,
þar sem þeir eru búnir að fara yflr, segja,
að ióðin komi upp forug og sönduð, og
beitan óhreifð. Það er að eins við skörp-
Ustu hraunbrúnir, sem menn voga að leggja
veiðarfæri sín; en allt bendir á, að gnægð
fiskjar hafi gengið hjer inn í flóann um
lokin. Eru öll líkindi til, að þetta vor
hefði orðið byrjun árgæzku, líkt og vorið
1892, hefðu ekki þessir útlendingar ratað
hingað. Fiskiri, sem byrjar um lok með
slíkri göngu, og nú heflr átt sjer stað, hefir
áður geflð aflasælt sumar og nægan haust-
afla; og góður haustafli veit optast á góða
vetrarvertíð næsta ár.
Nú er ekki annað fyrirsjáanlegt en neyð
og dauði.
Hvað hefir nú verið gjört í þessu máli?
í fyrra var gjörð um það þingsályktun,
og óskað að stjórn vor gjörði það sem í
hennar valdi stæði, til að afstyra þessum
voða. f nóvbr. í fyrra sendu c: 200 fiski-
menn Landshöfðingjanum ávarp, og leit-
uðu hans ásjár. Síðan hðfum vjer til
skamms tíma ekkert heyrt um málið, en
nóg heflr sjezt af botnvörpuskipunum.
Annað málhefirverið á dagskrá þennan
tíma siðan í fyrra, nefnilega útflutnings-
bannið á lifandi fje til Englands. Það er
nyög lofsvert og gleðilegt að sjá, hvern á-
huga stjórn vor heflr haft á því máli; um
það eru ótal greinir í blöðum vorum, brjef
Landshöfðingja prentað, og sjerstakur mað-
ur sendur til Englands, til þess að leitast
við að hrinda því máli í rjett horf.
En botnvörpuveiðamálið ?
Til skamms tíma heflr ekkert heyrzt um
það frá stjórn vorri, ein* og áður er sagt,
þangað til að nú fyrir skömmu var um
það gjörð fyrirspurn til Landshöfðingjans,
og hljóðar svar hans þannig: ,jeg hefi
þegar um síðustu áramót borið þetta mál-
efni upp við ráðgjafann fyrirísland, sam-
kvæmt ályktun síðasta alþingis 23. ágúst
f. A., og sent þá um leið 4 bænarskrár
frá rúmum 200 sjómönnum við Faxaflóaum
umrætt málefni. Skal því viðbætt, að jeg
tel það engum vafa undir orpið, að ráð-
gjaflnn muni gjðra það, sera í hans valdi
stendur, til að fá ráðna bót á fyrgreindu
efni, en það hlýtur að hafa nokkurn tíma
1 för með »jer, með þvi að leita verður
samninga við önnur ríki, samkvæmt þvi,
sem umgetin alþingisályktun fer fram á«.
Þetta er allt sem hingað til hefir heyrzt
um gjörðir stjórnar vorrar i þessu máli,
síðan að það varrætt á þingij ágústmán-
uði i fyrra.
Aptur á móti hafa Álptnesingar orðið
fyrir höröum Afeilisdómi, Þeim er borið
A brýn, að þeir þiggi flsk hjá útlending-
um þessurn. Það er nú eitt. En áður en
þeír eru dæmdir hart fyrir þetta, ber að
gæta að krirgumstæðunum. Uadireinsog
farið varð að verða vart á þeirra fornu
flskimiðutn, voru þessirf útlendu vargar
komnir, sem auk þess að eyðifeggja veið-
arfæri þeirra bótalaust, einnig sviptu þá
ailri aflavon. Og ofan á allt annað hefir
líka hrognkelsaveiðin brugðizt þeim þetta
Ar. Þeir sjá útlendingana ausa upp aflan-
um á miðum sínum, og fleygja i sjóinn
þorski stútungi og ýsu en hirða kola og
lúðu. Þeir sitja atvinnulausir og aflalaus-
ir í landi með íjölskyidur sinar; þeim
býðst þessi afli —já, þessir molarafborði
útlendinganna, fyrir lítið eða ekkert verð.
Stjórn vorheflr, ors vitanlega, engu áork-
að tfl þess að verja þá gegn þessum voða.
Hvert skal flýja? Hvað skal til bragðs
taka? Og það er mjer kunnugt, með
hversu þungu skapi margur þeirra grípur
það óyndisúrræði, að þiggja þessa mola.
Hinn áburðurinn er þyngri: sá, að þeir
vísi útlendingum á miðin. Þessi áburður
er svo þungur, að jeg skil ekki hvers
vegna Áiptnesingar eru ekki fyrir löngu
búnir að hrinda honum af sjer, sje hann
ósannur, og jeg skal ekki og get ekkitrú-
að um nokkurn þeirra, fyr en jeg neyðist
til þess, að hann hafl gjörzt slíkur ræflls-
föðurlandssvikari. En sje, mót allri von,
nokkur slikur til meðal þeirra, þá ættu
þeir að gjöra sjer far um að grennsiast
eptir því, og birta nafn hans, svo að hann
standi frammi fyrir almenningi svo skrýdd-
ur, sem hann á skilið.
Árið 1890 kom hjer þýzkt botnvörpu-
skip, sem fjekk sjer kunnugan mann með
sjer úr Reykjavík. Eptir fáa daga kom
hann inn með veiðarfæri sín brotin og
rifin—hafði hitt á hraun—og hótaði hann
að koma hingað aldrei aptur. Fáir hörm-
uðu það.
Það er kunnugt, hversu óskiljanlega
vægilega yfirvöld vor beita botnvörpulög-
unum gegn þessum útlendingum, er þeir
koma inn á Reykjavíkurhöfn.
Kemur það heim við heilbrigðislögin, að
leyfa ótakmarkaðar samgöngur úti á fló-
anum við skip þessi?
Hafnarflrði 8. júní 1896.
Þ. Egilsson.
Nýkomið
til Th. Thorsteinssons verzlunar
(Liverpool).
Extra-fint kaffl til brennslunnar í verzl-
unínni.
Tvisttau af öllum munstrum.
Prjónles alls konar.
Ullargarn fl. litir.
Hið alþekkta Mnrgarine er aptur komið.
Handa húsasmiðum hefl jeg fengið:
Blýhvíta og Zlnkhvitu
og alls konar MÁLNINGU aðra af öllum
litum.
Isenkram allek. svo sem:
Stipti.
Þjalir.
Lamir.
Hefiltannir.
Skrár allsk.
Sporjárn.
Lockbejtler o. m. fl.
Allt mjög ódýrt gegn peningaborgun.
Náttúrugripasafnið í (Giasgow)
er opið á morgun kl. 2—3.
Sótrauður hestur, ungur vekringur, aljárn-
abur, í bezta staudi, kynjaður úr Borgarfirði,
með mark: fjöður fram. hægra, hvarf úr heima-
högum í Fífuhvammi aðíaranótt hins 11. þ.
mán. Finnandi skili þangað gegn góðri borguu.
í verzlun Th. Thorsteinssons
fæst:
Gamie Carlsberg Öi.
Tuborg —
Export —
Miinchener —
Porter —
Jordbær Lemmonade.
Hindbær-------
Citron------
Sodavatn
Whislcy fl. teg. Sherry.
Portvín — — Cognac.
EIMSKIPAÚTGERÐ
HINNAR ÍSLENZKU LANDSSTJÓRNAR.
Við ferðaáætlun »Vestu« hefir verið
gerð sú breyting, að skipið komi við í
Reykjavík 3. ágúst, áður en það fer til
Austfjarða.
Reykjavik, 10. júní 1896.
D. Thomsen,
fftrstjóri.
Ljósmyndavjel með ymsum áhöldum
er til sölu með góðu verði. — Nánari upp-
lýsingar á afgreiðslust. Isaf.
Bafhringingar í húsum.
Þar sem jeg hef undanfarin ár kynnt
mjer samsetning af ýmsu, sem að rafmagns-
hringingum lýtur, og hef nú byrgt mig
með þess kyns áhðldum, þá geta núþeir
sem þess kynnu að óska, fengið hjá mjer raf-
magnshringingar í hús sín, sem spara
mönnnm hróp, köll og hlaup til þeirra,
scm þeir vilja flnna. Hringi-færin eru af
ýmsri gerð, og kosta eptir því, hvað
leiðslurnar eru langar, og í hvað mörgum
stöðum hringja á. Einnig er mismunandi
verð á þeim. hvort hringt verður með þvi
að styðja á þar til gjörðan hnapp, eða
hurð hringir sjálf snöggvast, þegar hún er
opnuð, eða það hrÍDgir í sífellu meðan
hurðin er opin o. s. frv.
Reykjavik, júní 1896.
W. O. Breiðfjörð.
Mysuostur pr. j>Laura«, hjá
M. Johannessen.
ffy Frimerki ~
Brúkuð ísl. frímerki kaupir undirrit-
aöur óheyrt háu verði.
Sveinsson AXihj”ifcB'
IÖP" Hestaeigendur. *LBqg
Lesið!
Undirskrifaður selur hestajárn og járn-
ingu á hestum mjög ódýrt. Komið því
með hesta yðar til min, og látið migjárna
þá, og munuð þjer þá komast að raun um,
að þjer fáið það bæði fljótt og vel
gjört.
Sama gildir einnig um allar aðrar smiðar
mínar.
Eiríknr Bjarnason,
Suðurgötu 7.
________ (siniðja B. Hjaltesteðs),__
♦LEIÐARVÍSIR TIL LÍFSÁBYRGDAR,
fæst ókeypis hjá ritstjórunum og hjá dr.
med. J. Jónassen, sem einnig gefur þeim,
sem viija tryggja líf sitt, allar nauðsynleg-
ar uppiýBÍngar.