Ísafold - 27.03.1915, Síða 4

4
ISAFOLD
að óttast saltleysi á komandi sumri.
Nokkuð er það, að nú vilja flestir
f>eirra koma skipum sínum út ti’
hákarlaveiða í stað þorskveiða, eins
og áætlað var. Hákarlalýsi er hald-
ið að verði í geypiverði eftir því
sem verið hefir, eða 3 6—40 kr.
tunnan, »nettó«. Haldi England
áfram að vera einangrað, þá óttast
menn líka kolaleysi, ljáblaðaleysi,
brýnaleysi o. fl. — og líklega ekki
að ástæðulausu. Um áhrif stríðsins
á landslýð, hér á voru landi íslandi,
ætla eg ekki að fjölyrða að þessu
sinni. Það verður hvert einasta
mannsbarn á landinu fyrir þeim
áhrifum — beint eða óbeint, — og
býst eg helzt við, að áhrif stríðsins
verði bæði meiri og margþættari
þegar fram á sumarið kemur, en
þau eru nú orðin þó.
»Ættir Skagfirðinga« hafa borist
hingað í sýslu og sveit. Er sú bók
mikið verk og að eins á fárra manna
færi að semja slíka postillu. En
galli er á grip þeim hinum dýra.
Margar ættir kvað vera sjóðandi vit-
laust raktar, og það jafnvel sum-
staðar frá föður eða afa. Er það
afleitt, ef ekki verður viðgjört í tíma.
Útgefandinn þarf að leita sér upp-
Iýsinga og fá leiðréttingar þar sem
þess þarf og gefa þær svo út sérstak-
lega. Annars verður til eilifðar
bygt á þessari bók svona geggjaðri,
svo sem undirstöðu allrar ættfræði,
það sem bókin nær til, ea fætur
hennar standa víða. Leiðréttingar
eru bráðnauðsynlegt verk og þurfa
að komait til framkvæmda sem allra
fyrst. Öhæfilega dýr er bókin og
er það til stórskaða íyrir útgefandann.
Það virðist svo sem útgefandinn hafi
tekið sér »Fræðafélagið« til fyrir-
myndar, þegar hann var að verð-
leggja »Ættir Skagfirðinga«, en betri
er engin fyrirmynd en ill.
Heyrt höfum vér »Gullfoss« nefnd-
an sem nafn annars íslenzka eim-
skipsins nýja, og kunnum vér því
vel; en miður lízt oss á, ef hitt
skipið á að bera nafnið »Dettifoss«,
eins og heyrst hefir — höfum ótrú
á detti foriiðnum — hefðum fremur
kosið nafnið »Goðafoss«, eða þá
»Dynjandi«.
G. Dav.
Aggerbecks Irissápa
©r óvi^jk.iuanle(ra fyrír húöina Uppáhald
allra kvenna. tíeztn uarunsápa. Biðjið kaap*
menn yð&r nm hana.
ekki geta lagt í þanti litla kostnað,
sem þeim fylgdi.
Það er nanðsynlegra að eignast
góðan tannbursta en kaupa sér sápu
til þess að þvo andlitið — og telja
það víst engir óþarfa.
Nú á tímnm, eins og lifnaðar-
hættir fólks og matreiðsla öll er al
ment orðin breytt frá því, sem áður
var, þá verður ekki hjá því komist
að hreinsa munninn og tennurnar
á hverju degi — helzt að gera sér
það að reglu kvölds og morgna —
ef menn annars vilja eitthvað gera
til þess að varðveita tennurnar, og
á engan veg verða þær betur hirtar
en einmitt með því að bursta þær
með stinnum bursta.
Og ekki er ráð nema í tíma sé
tekið. Mest er hættan í uppvextinum,
þess vegna mest þörfin þá að gæta
allrar varúðar. Þess vegna þurfa
börnin að komast upp á lag með að
handleika réttilega tannbursta undir
eins og þau fá nægilegt vit og mátt
til þess. Það á að verða sérhverjum
að vana, bæði fátækum og ríkum.
Þeir fátæku þurfa ekki siður að vera
hreinlátir og hraustir en þeir ríku.
Pál! Jónsson
stýrimaður.
F. 7. júní 1874. — D. 21. júli 1914.
Margt er stríðið hér í heimi,
hann ei veítir tryggan frið.
Alstaðar er öfugstreymi
ýmislegt að stríða við.
Stríð er milli stórþjóðanna,
stríð við erfitt tíðarfar,
stríð við aðkast örlaganna
ógnir dauðans hér og hvar.
Fyrir heljar hendi kaldri
hnígur margur nú á grund.
JBlómgvum viði’ á bezta aldri
búin snemma’ er skapastund.
Haröstjórarnir herinn kalla,
hermenn búast út í stríð,
margir særast, sumir falla,
svona’ er það á vorri tíð.
Orlaganna afli hörðu
enginn maður hefir við.
Utan hers menn hníga að jörðu
hvergi veitast mönnum grið.
Einnig hér fóll hraustiir maður,
hann í broddi lífsins var;
frækinn drengur fullhugaður,
fljúga skeytin alstaðar.
Oft hann hafði áður barist
ofsa hafsins tryldum gegn,
og með guðs hjálp öldum varist
ei svo reyndust þær um megn.
Heill nú kom hann heim til sinna,
hvíld um stund þar vildi fá.
Þar hann mátti frið ei finna,
fyrir honum annað lá.
Sat í leyni sóttin þunga,
sem á mörgum vann í ár,
hjó til sveinsins hrausta’ og unga,
honum veitti banasár,
Marga fleiri sárum særði
sverðið, lífsþráö hans er skar,
margra vina hjörtu hrærði,
hann svo mörguni ástkær var.
Góðum syni griða báðu
gráti þrungnir foreldrar.
Upp til Guðs þau andvörp náðu
en þau fengu þetta svar:
Hann er blessað barn mitt eigiö
bý eg honum stað hjá mér,
fyrst er góða grasið slegið
geymt er hitt er lakara’ er.
Guð só með þér, góði drengur,
guði og mönnum varstu kær.
Þótt þín æfi’ ei eutist leugur,
á svo margt hún geislum slær.
Hrygð og gieði hreinsa veginn,
hrygðin eftir látinn son.
Og svo gleðin öðrumegin
endurminning ljúf og von.
2 blðð koma út af Isaf. í dag.
Lárus Jóhannsson
prédikar í Herkastalanum mánudags-
kvöld 29. þ. m. kl. átta og hálf.
Inngangur ókeypis.
þar til þér hafið fengið tilboð frá
Köbenhavns Möbelmagasin.
POUL RASMUSSEN.
Vestervold 8 (Ny Rosenborg).
Stærsta húsgagnaverksm. Dana.
Húsgögn Chr. VIII. frá 400 kr.
Ágœt dagstofnhnsgögn 1 .
Borðstofnhósgögn nr eik i Q /1 1(1’
Svefnherh.húsgógn pól.hirkiJ '
Dagstofnhúsg. pól. mah. ) ,AAA1
Borðstofnhnsgögn úr eik 1 1IJI!|) ](T’
Svefnherb.hnsg. pól. mah. J
Jafnan 300 ýmsar húsgagnaheildir
tilbúnar. Biðjið um verðskrá.
Eigin verkstæði. 10 ára ábyrgð.
Biðjið nm
Efflvesa Tlie
í blýumbúðum með safnaratnerkjum
og áprentuðu söluverði frá
Til páslanna
Töf
svört og mislit, nýmóðins snið,
gott efni, úr mjög miklu að velja.
Hegnkápur
nýmóðius. Sérstaklega vil eg mæla
með ullar-waterproofkápum, handa
konum og körlum.
Jiiifsfatt, TTlancfyef-
shyrfur.
hvítar og mislitar, siðasta nýjung,
nýkomið.
Jiattar
svartir og mislitir, linir og harðir,
nýtízku lag.
Enshar fjúfur
mikið úrval.
Tfanzhar
nýkomnir, úr miklu að velja.
Brauns verzlun Aðalsír. 9. Rvík. U
Ljósmyndastofan í Austursíræíi 14.
..Þeir, sem vilja fá myndir stækkaðar eða teknar eftir eldri myndum,
sendi þær sem fyrst til mín. Myndirnar verða sendar gegn eftirkröfu,
ef þess er óskað.
Vönduð vinna, sanngjarnt verð, fljót afgreiðsla.
Sigríður Zoéga.
Herboö var ei hór að kalla
hór var guð, sern kallaði’ önd.
Það er gott að fá að falla
fööur slíks í líknarhönd.
Víst er sárt að sjá þann deyja,
sem var yndi’ og gleði manns,
sælt í trú er samt að þreyja
síðar;r.eir að ná til hans.
Mér hefir verið sagt, að Englend-
ingur nokkur, sem dvalið hefir á
Aknreyri undanfarið, hafi gefið barna-
skólanum þar tannbursta handa öll-
um börnunum og fengið kennarana
til að sjá um, að börnin burstuðu
öll tennurnar á morgnana, er þau
koma í skólann og áður en þau setj-
ast í kenslustofurnar. Þessi sami
maður kvað einnig hafa kostað út-
gáfu á spjöldum með hollustureglum
og leiðbeiningum í því að hirða
munninn, og eru þau hengd upp i
skólanum, eins og tíðkast i öðrum
löndum. Þetta er mjög þakklætis-
vert og betur væri að allir barna-
skólar landsins ættu slikan vin, sem
þessi enski maður hefir reynst Akur-
eyrarskóla. En ekki held eg að
heppilegt væri, að taka upp þann
sið alrnent í skólum, að láta börnin
eða unglingaua hreinsa munninn og
tennurnar þar. Eg hefi því miður
ekki tækifæri til þess að færa ástæð-
ur fyrir þeirri skoðun minni hér —
rúmið leyfir það ekki. Eg tel það
heppilegustu aðferðina, eins og minst
hefir verið á hér að framan, að kenn-
ararnir veki athygli nemenda sinna
á því, hversu óholt það er og hví-
lík óprýði að hafa óhreinan munn
og láta tennurnar sýkjast og holast,
að þeir bendi á það, hver ráð eru
til þess að verja tennurnar og hvern-
ig bezt er að hreinsa munninn og
hafa svo daglegt eftirlit með því að
fyrirmælunum sé hlýtt, að ungling-
I & í SalomousGi),
KöbenhaYn.
arnir bursti munninn, tennurnar, ætíð
áður en þeir koma í skólann.
Það held eg vel til fallið og mik
inn styrk fyrir kennarana við þetta
leiðbeiningarstarf, að gefin væru út
spjöld, þar sem væru prentaðar á
reglur og leiðbeiningar í þessum
hlutum fyrir unglingana. Þeim ætti
að útbýta meðal nemendanna i byrj-
un hvers skólaárs og sömuleiðis ættu
þær að hanga í kenslustofunum alt
skólaárið. Og ekki finst mér til of
mikils mælst af þvi opinbera, þótt
það kostaði útgáfu á slíkum spjöld-
um handa unglinga- og barnaskólun-
um.
Þetta mál er hvergi nærri þýð-
ingarlsust, þvi að bæði er það, að
þessi mikli sjúkleiki í tönnunum hefir
bein og óbein áhrif á heilsufar fólks-
ins, því að hvernig verður melting-
in, þegar munnurinn er svo veikur,
að hann getur ekki int ætlunarverk
sitt af hendi ? Og svo hafa ýmsir
merkir menn, sem um þetta hafa
rætt og ritað í öðrum löndum, kom-
ist að þeirri niðurstöðu, að þessi
mikla tannveiki geti haft sína þýð-
;ngu í útbreiðslu næmra sjúkdóma,
berklaveiki t. d. Eitt er að minsta
„DIAB0L0“-
skilvindan fæst með sama verði og áður
í verzlun
Jóns ÞórBarsonar.
Erindreki Fiskifélags íslands
erlendis.
Samkvæmt erindisbréfi, sömdu af stjórn Fiskifélagsins og samþyktu
af ráðherra, dags. i. febi. handa erindreka Fiskifélagsins erlendis, og síðan
samkvæmt tilkynningu frá honum, þá auglýsist hérmeð:
Skrifstofa erindrekans verður fyrst um sinn í Liverpool á Englandi.
Að skrifstofu hans veitist öllum heimill aðgangur, er hafa með hönd-
um kaup eða söiu íslenzkra sjávarafurða eða kaup eða sölu þeirra vöru-
tegunda, er til sjávarútvegs heyra.
Hann greiðir fyrir sölu sjávarafutða, meðal annars með því að gefa
öllum, er þess óska, nöfn á helztu verzlunarhúsum hér í álfu og ann-
arstaðar, er kaupa íslenzkar afurðir, og ennfremur með því að láta í té
allar upplýsingar um það, hvernig varati skuli umbúin og framreidd á
markaðinum. Upplýsingar um hagkvæm kaup á þeim vörutegundum, er
til sjávarútgerðar heyra, lætur hann og í té.
Samkvæmt ofanrituðu er því hérmeð kunngert, að deildir Fiskifé-
lagsins eða einstakir menn, sem að einhverju leyti óska aðstoðar erind-
rekans, geta snúið sér til hans eða skrifstofu Fiskifélagsins í Reykjavík.
kosti víst, að mótstððuaflð minkar
við slíka eyðileggingu.
Eg vonast nú til, að mér hafi
tekist að vekja einhverja af lesend-
um mínum til alvarlegrar umhugs-
unar um þetta mál, og þá er til-
gangi mínum að nokkru náð.
Utanáskrift hans er: Mr. Matth. Thordarson,
Liverpool.
Reykjavik 19. marz 1915.
Rumford Place 3
Stjórn Fiskifélags Islands.
(Hinn 12. maí verður Skrifstofa Fiskiféiagsins flutt í Læk-
jargötu 4).