Tíminn - 12.09.1992, Side 11

10 Tíminn
Laugardagur 12. september 1992
Laugardagur 12. september 1992
Tíminn 11
Jóhann Hjaltason:
Hákarlaveiðar á Ströndum
Sá hluti lands vors, sem Strandir er nefndur í daglegu tali að fornu og nýju, er nyrðri
hluti Strandasýslu og syðsti hluti Noröur- ísafjarðarsýslu, sá er að Húnaflóa veit, eða
strandlengjan alltfrá Steingrímsfirði norður til Furufjarðar.
Þar fyrir norðan eru Hornstrandir, norður fyrir Horn. Þar er byggð strjál og mun svo
lengstum hafa verið, enda er þar ærið útgarðalegt um að litast, engir firðir, dalir eöa
láglendi sem menn megi þrífast svo að nokkru nemi.
Ströndin frá Furufirði norður til Homs mun nema tveim dagleiðum fullum, gangandi
manni vorlangan dag, og eru þar þá aðeins tveir bæir í byggð og annar mestan part fyr-
ir það að þar er viti sem vel hefur verið búið að frá ríkisins hálfu, enda þess ekki van-
þörf á jafnhættulegri skipaleið og þarna er fyrir hin nyrstu gjögur.
Sjávarveiði margs konar hefur
verið og er enn mikið stunduð á
Ströndum norður. Hefur sá at-
vinnuvegur þar sem annars staðar
á landi tekið mjög miklum stakka-
skiptum á seinni árum um tækni
og tilhögun alla. Og sumum þeim
veiðiskap, er fyrrum var þar mikill,
svo sem hákarlaveiði, er nú að
mestu eða öllu lokið.
Sexæringar,
áttæringar og
teinæringar
Langt fram á fyrsta tug þessarar
aldar var hákarlaveiði stunduð þar
á opnum skipum, sexæringum, át-
tæringum og teinæringum. Munu
síðustu hákarlalegur, sem farnar
voru á opnu skipi þaðan af slóðum,
hafa átt sér stað veturinn 1915, er
hinn mikli og þá háaldraði sjógarp-
ur Guðmundur Pétursson í Ófeigs-
firði hélt úti áttæringi sínum
Ófeigi, sem enn er við lýði heill og
óbrotinn nær 100 ára gamall.
Um 1915 eða litlu fyrr var farið að
nota vélbáta til þessara veiða og
stóð svo fram um 1930, að þeim
var nálega hætt með öllu.
Enn eru á lífi nokkrir gamlir há-
karlaformenn sem stunduðu veiði
þessa á opnum skipum um og eftir
1880 og margir yngri menn, er í
hákarlalegum voru á fyrstu árum
20. aldar.
Það, sem hér verður sagt um það
efni, er allt byggt á frásögn nokk-
urra slíkra manna. Er þeirra helst-
ur hinn aldni héraðshöfðingi Ingi-
mundur hreppstjóri Guömunds-
son á Hellu í Steingrímsfirði.
Miðstöð veiða þessara í Húnaflóa
mun frá fornu fari hafa verið Gjög-
ur í Árnesnreppi, og svo var um
1850-70 eða svo langt fram sem
elstu menn muna og hafa sagnir af.
Víðar var þá gert út frá einstökum
bæjum í Árneshreppi, s.s. úr Tré-
kyllisvík, Ófeigsfirði og e.t.v. víöar.
Á Gjögri höfðu uppsátur skip úr
flestum hreppum Strandasýslu og
einnig voru þar oft skip frá Skaga-
strönd og víðar að úr Húnavatns-
sýslu, sem gerðu út frá Gjögri
lengri eða skemmri tíma í senn, en
sjaldan heila vertíð.
Hákarlavertíðin var talin frá
þorrabyrjun til sumarmála.
Eigi var farið í legu nema veður
væri sæmilegt og batnandi. Fengu
sjómennirnir þó margan hrakning-
inn og áttu ærið oft tvísýnt tafl um
líf og dauöa, við stórviðri, ósjó og
vetrarhríðar. Verða allar þær
hrakningssögur eigi tölum taldar,
þó að mannskaðar yrðu færri en
við hefði mátt búast oft og einatt.
Sex fjórðungar lifrar á búð
Aðallega voru það stærri bændur,
sem áttu skipin og gerðu þau út, og
áttu þeir þá jafnframt búðir á
Gjögri. Búðir þessar voru reistar af
eigendum og haldið við af þeim.
Báru þær oftast nafn jarðanna, sem
þær voru frá, svo sem Broddanes-,
Fells- , Heliu-, Kleifa- og Nesbúð
o.fl.
Á sjónum var fram um 1880 aldr-
ei kveiktur eldur um borð í skipun-
um, heldur aðeins hafður með
kaldur matur, sem nægja myndi til
viku eða meira, því svo löng gat
legan orðið og enda lengri ef afli
var tregur og vond veður eða
hrakningar bættust þar ofan á. Eigi
var heldur um neinn svefn að ræða
sem heitið gat. Hið mesta var ef
menn dottuðu ofan í hendur sér
eða drógu ýsur fýrir vöðunum, þó
fyrir gæti það komið að menn
fleygðu sér á plittana stund og
stund í góðu veðri, ef lítið var að
gera.
Það var því hörð barátta og þrek-
mönnum einum fær, sem þessir
gömlu sægarpar háöu, liggjandi í
opnu skipi langt úti á hafi, með sjó
í miðjum hlíðum eða vel það á
stundum, svefnlitlir í 5-10 sólar-
hringa við vossama vinnu, engan
heitan mat eða drykk, heldur e.t.v.
hálffreðinn, eigandi yfir höfði sér
norðanstórhríð og óvissa landtöku.
Eldur meö um
borö
Það var hinn stórmerkilegi fram-
kvæmda- og dugnaðarmaður Guð-
mundur í Ófeigsfirði, sem fyrstur
byrjaði á því að hafa eld um borð í
skipunum og hita þar kaffi og elda
annan mat. Það fór þannig fram að
varakeðjan eða drekakeðjan var
hringuð niður á annan plittinn og
hvolft þar yfir botnlausum pottg-
armi og eldur síðan látinn koma
þar í, en ketillinn eða annað eldun-
arílát sett þar yfir eins og á hlóð.
Vart mun þetta nú hafa verið nein
sældareldstó við að fást í misjöfnu
veðri, en hún gerði sitt gagn og var
mjög mikilsverð framför frá því
sem áöur var.
Eigi var um reglubundnar máltíð-
ir að ræöa á sjónum, heldur tók
hver sér bita þegar hann lysti, því
allir höfðu sinn mat fyrir sig í koff-
Höfundur þessarar frásagnar,
Jóhann Hjaltason rithöfundur,
fræöimaöur, kennari og ör-
nefnasafnari, er nýlega látinn,
92 ára aö aldri. Hann var
fæddur þann 6. september
1899 á Gilsstööum í Stein-
grímsfiröi og átti langan
starfsdag þar vestra. Kunn-
asta bók hans er „Frá Djúpi
og Ströndum". Greinina, sem
hér birtist, ritaöi hann árið
1939, en viöfangsefniö þekkti
Jóhann flestum mönnum bet-
ur.
orti, kistli eða skrínu. Veiðarfæri
þau, sem hákarlaveiðunum til-
heyrðu, voru einkum sóknir með
vað og vaðsteini, drepur og skálm-
ar.
Sóknirnar voru gildur járnöngull,
1-2 fet á lengd, með þverhandar
breiðri beygju um agnhaldið; upp
frá spaðanum gekk svo 3 feta löng
járnfesti sem lék í sigurnagla í vað-
steinsfatinu, en upp frá vaðsteinin-
um var vaðurinn 150-200 faðma
langur, snúinn saman úr þrem fær-
um. Vaðsteinninn var sporöskju-
lagaður steinn, 2-3 kg á þyngd,
með íklappaðri rauf að endilöngu
og lá í henni járngjörð, sem soðin
var saman utan um steininn. Hún
nefndist fat eða vaðsteinsfat. Drep-
urinn var tvíeggjuð skálm sem há-
karlinn var stunginn með í mæn-
una rétt aftan við hausinn, en
skálmarnar voru eineggjuð söx
sem hákarlinn var skorinn með.
Auk þess voru svo ífærur, þ.e. lang-
ir járnönglar sem festir voru í há-
karlinn er hann kom í sjólokin; var
hann síðan dreginn upp með „tal-
íum“ er nefndust heisingar og voru
tvær, sín hvors vegar á mastrinu.
Útbúnaöur
skipanna
Um útbúnað skipanna er það helst
að segja að þau voru ávallt ein-
möstruð, en með tveim seglum, er
bæði voru á sama mastri. Neðra
seglið var geysistórt og nefndist
stórsegl. Það var sem lög gera ráð
fyrir breiðast neðst, en mjókkaði
upp; að neðan var það fest við beiti-
ásinn, en seglrána að ofan. Upp af
því var fokkan, hún var með sama
íagi, en miklu minni. Var hún að
neðan fest við seglrá stórseglsins
og dregin upp með sérstökum fal.
í hverju skipi var Iifrarkassi, er
tók 12-14 tunnur. Var hann í
tveimur miðrúmum skipsins,
þannig að hægt var að róa beggja
vegna við hann.
Með hverju skipi voru og tvö akk-
eri, þó aðeins annað væri notað,
var þá annað til vara; stundum var
það akkeri og dreki. Þrjár 30 faðma
íangar járnfestar fylgdu einnig.
Ein þessara festa nefndist tampur
og fylgdi henni svonefndur tampás.
Hún var eigi notuð við akkeri,
heldur þegar skurðarróðrar voru,
þ.e. þegar leið á veiðitímann og far-
ið var að taka mestmegnis aðeins
lifrina í hákarlinum.
Þegar tampurinn var notaður, var
tampásinn festur þvert yfir skipið
milli saxa fyrir framan mastrið og
festarendarnir gerðir fastir í ásend-
ana, en festarlykkjan lá í sjó undir
botni skipsins. Þegar svo hákarl var
settur í tamp, var aðeins tekin úr
honum lifrin og látin í kassann, en
skrokknum rennt á tampfestina
þannig að gat var gert í haus há-
karlsins fyrir ofan augu; var það
nefnt að trumba hákarlinn og gatið
einnig nefnt trumba og honum síð-
an rennt á tampinn og lenti hann
þá í festarlykkjunni undir botni
skipsins.
En gæta varð þess, er tveim fyrstu
hákörlunum var rennt á festina, að
eigi yrði bragð eða snúningur á
milli þeirra á festinni, því þá
áhlekkjaðist hann sem kallað var,
þ.e. varð fastur á festinni, því rennt
var á tampinn frá báðum endum
hans. Varð þá aðeins helmingurinn
af hákarlinum laus þegar öðrum
endanum var sleppt, ef áhlekkjað
var. Þá var aðeins um tvennt að
gera: sleppa báðum endum og tapa
festinni, sem ekki þótti gott, eða þá
skera ofan af henni, þ.e. draga
hana upp og skera af efstu hákarl-
ana í sjólokunum jafnótt og upp
komu. Var það oftast gert, ef
áhlekkjun kom fyrir, en þótti aldr-
ei gott verk.
Akkerisfestin var, auk járnfestinn-
ar, sem næst var akkerinu, um 150
faðma löng kaðallína, sem hringuð
var niður á svonefndan línuplitt,
þ.e. trépall í barkanum. Annar
plittur var í skut og var varaakker-
ið eða drekinn hafður þar.
Með hverju skipi voru fjórir vaðir
og aukavaður hinn fimmti, sem
nefndur var sníkja. Venjulega sátu
aðeins fjórir menn undir vað og
voru valdir til þess hinir heppn-
ustu og veiðimestu af skipshöfn-
inni. Vaðglöggir þurftu menn að
vera ef straumur var og vaðinn bar
langt frá, sem oft kom fyrir, því þó
rennt væri á 80-90 faðma dýpi gat
borið frá upp í 150-200 faðma og
nefndist það útburður. Var þá illt
að finna hvort á kom eða eigi, en
væri „sá grái“ ekki dreginn strax,
gat hann annað tveggja etið af
beituna og farið svo sína leið, eða
aðrir hákarlar komu og átu hann,
svo vaðmaðurinn dró aðeins haus-
inn er upp kom.
Hverju skipi fylgdi áttaviti, er var
í tvíhólfuðum trékassa sem nefnd-
ist nátthús.
Gamalt, vestfirskt hákarlaskip.
f öðru hólfi kassans var áttavit-
inn, en lampi eða kerti í hinu. Milli
hólfanna var glerrúða og eins yfir
áttavitanum, til þess að hægt væri
að sjá á hann í náttmyrkri.
Komiö á miöin
Þegar komið var á miðin og skip-
ið lagst var það fyrsta verk for-
mannsins að setja niður komp-
ásinn, sem svo var nefnt, en það
var í því innifalið að binda nátthús-
ið niður og taka strik það, er eftir
skyldi sigla í land, því jafnan mátti
við búast að heimförin yrði í hríð-
ar- eða næturmyrkri og landsýn
falin.
Hákarlabeitan var mestmegnis
hakkað hrossaket, saltað selspik
með húðinni — og hét þá húðar-
selur — og einnig heilir selir sem
þótti betra. Ennfremur var beitt úr
hákarlinum sjálfum því sem nefnt
var gallpungur og sál. Gallpungur-
inn er hylki með grænleitum lýsis-
kenndum vökva, er liggur milli
lifrarbroddanna og heldur þeim
saman. En sálin er hjartamyndað-
ur kirtill eða vöðvi, sem liggur í
brjóstholinu rétt við tálknin.
Þegar beitt var bæði hrossaketi og
sel var hafður sinn bitinn af hvoru
og hét það að beita tálbeiting. Var
beitt á allan legg sóknarinnar upp
að spaða, en hvorki á odd né í
bugðu.
Venjulega byrjuðu róðrar heima-
manna norður þar stuttu eftir ný-
ár, en aðkomumenn þeir, er búðir
áttu og uppsátur höfðu á Gjögri,
komu eigi fýrr en með þorra.
Það, sem aflaðist í fyrstu legun-
um, var allt flutt í land, bæði há-
karl og lifur, og nefndust það dogg-
araróðrar.
Það þótti skemma fyrir afla að
kasta hákarli eða rusli úr honum í
sjóinn og þurfti þá lengra að sækja
í næsta róðri, en það þótti hvergi
nærri gott meðan dag var lítt tekið
að lengja. Til þess að koma skipu-
lagi á þetta, héldu formenn fund í
byrjun vertíðar og gerðu með sér
skriflegan samning um það að eng-
inn þeirra mætti sleppa hákarli í
sjó fyrr en eftir einhvern tiltekinn
tíma, t.d. 20. mars eða 1. aprfl, eft-
ir því sem að samkomulagi varð í
hvert sinn. Undir samninginn
skrifuðu svo allir formenn á veiði-
svæðinu og gilti hann eftir það
sem lög fyrir þá vertíð.
Þó að víti væru engin eða viður-
lög við broti á samkomulagi þessu,
var það víst betur haldið en mörg
önnur lög, og sannaðist þar hiö
fornkveðna, að gott er sem sjálfur
semur.
Smærri skipin, svo sem sexæring-
ar, er lítið gátu flutt í samanburði
við áttæringa og teinæringa, höfðu
suma hákarlana heila utanborðs.
Voru það nefndar hlessur og að róa
fyrir hlessum. Var það oft ærið erf-
iði og gekk seint, því oft fóru 12-16
klukkutímar í það að komast í land
í blíðskaparveðri þá leið sem róin
var á 2 tímum á lausu skipi.
En það gat líka komið fyrir að 40
doggar væru utanborðs og því til
nokkurs að vinna.
Eftir að samningstíminn var út-
runninn, var ekki flutt í land ann-
að en lifrin, þ.e.a.s. ef afli var næg-
ur. Var þá hákarlinn settur á tamp
og honum fleygt í sjóinn er lands
var leitað að lokinni legu. En væri
hins vegar tregur afli, var oftast
nær eitthvað hirt af hákarli. Þetta
nefndust skurðarróðrar.
Oftlega tók það 5-7 sólarhringa að
fá fulla hleðslu (25-50 tunnur eftir
stærð skipsins), þó gott veður
væri, og stundum máttu menn
sitja heilan sólarhring undir vað án
þess að verða varir.
Tvær legur án
hvíldar
Þegar veður var gott og stilla,
gátu smærri skipin farið tvær leg-
ur hverja ofan í aðra án hvíldar á
milli, áður en veður breyttist. Þeg-
ar mikill fjöldi skipa var á miðun-
um, þurfti oft að færa sig og tók
það langan tíma. Hákarlinn var
næmur að renna á lyktina frá
þeim, sem dýpra lágu, og tók þá
undan hjá þeim, sem voru grynnra.
Frá 1880-90 voru fremur slæm ár,
hafís mikill og önnur harðindi og
þar af leiðandi fátækt manna. Dró
þá úr hákarlaútgerðinni, því sumir
gátu ekki gert út sakir erfiðra
ástæðna, en þeir sem gerðu út á
þeim árum fengu oft góðan afla.
Næstu tvo áratugi, 1890-1910, var
yfirleitt betur ært og oft ágætur
afli. Mestur afli, sem um er getið á
þeim árum, var 6 tunnur lýsis í
hlut, auk hákarls. Verð á lýsi var þá
25 kr. tunnan og 30 aurar kg af há-
karli. Hlutaskipti voru þannig að
dauðu 'hlutirnir voru þrír, það er
útgerðin tók þrjá hluti fyrir skip,
veiðarfæri og beitu. Væri skipseig-
andi sjálfur formaður, tók hann að-
eins 1 hlut eins og aðrir, og því
engan formannshlut, en væri ann-
ar formaður, þá galt útgerðin hon-
um hálfan hlut af dauðu hlutunum
í formannskaup.
Lifrina bræddu menn sjálfir
seinna á vorin eftir vertíðarlok. Sá
útgerðarmaður oftast um það og
sendi til þess 3-4 menn.
Hákarlaskipin höfðu aldrei með
sér eldivið að heiman, heldur
keyptu rekavið til eldsneytis þar
norður frá. Hákarlinn var skorinn í
stykki og borinn saman í hrúgur á
meðan á vertíð stóð. Af bökum
stórra hákarla var flett skrápnum
og nefndist það hreinn hákarl.
Hákarlinn var fluttur heim og
kasaður þar, en skipt áður, svo hver
fékk sinn hlut til verkunar, en það
var mjög misjafnt hvernig mönn-
um fórst það úr hendi.
Kösunin út af fyrir sig var ekki
vandaverk. Hákarlinn var aðeins
borinn í hrúgu í dæld eða
skvompu, urðaður þar með grjóti
og moldarhausum og látinn liggja
í kösinni á sumar fram. Þá var
hann tekinn og þveginn og skorinn
í hæfilegar lengjur og hengdur upp
í hjalli til herslu og þurrkunar.
Þótti þá mestu varða að vindur
blési um hann sem oftast og mest.
Hákarl frá Eyjum á Bölum var víð-
frægur um Strandir fyrir gæði og
ávallt nefndur Eyjahákarl.
Sami siður átti sér stað á Gjögri
og í verstöðvunum við Djúp, að
þeir, sem komu nýir, byrjuðu á því
að glíma um „sýsluna" og varð sá
sýslumaður sem flestar hafði bylt-
urnar. Landlegur voru oft bæði tíð-
ar og langar og voru þá glímur
helsta skemmtunin. Dálítið var
teflt, en spil sáust varla.
Bækur var þá lítið um og lítið les-
ið. Sumir unglingarnir og enda
fullorðnir menn notuðu landleg-
urnar til þess að læra lestur og
skrift, ef einhver var í verstöðinni
sem þau fræði gat og vildi kenna.
Margir fengust við smíðar og
skinnklæðasaum fyrir húsbændur
sína. Þegar hagyrðingar eða
kvæðamenn voru í verinu voru
rímur kveðnar og ortar formanna-
vísur. Tóbaksnotkun var mjög í
hófi og mest notað munntóbak.
Vínnautn var heldur eigi mikil; þó
var dálítið drukkið í landlegum, ef
vín var til, en á sjó var það aldrei
haft.
Til er gömul formannaríma frá
Gjögri, frá því um 1870-’80 eða þar
í kring. Mælt er að hún sé kveðin af
Kristjáni ívarssyni, góðum hagyrð-
ingi, ættuðum af Vatnsnesi í Húna-
þingi og mun hafa búið þar, en
gerði út skip sitt frá Gjögri. Skipið
hét Hallvarður, eftir Hallvarði
Hallssyni, sem hvflir í túninu í
Skjalda-Bjarnarvík, en þar var
skipið smíðað.
Er hér upphaf rímunnar og endir.
Önnur vísan í röðinni er um höf-
undinn sjálfan:
Sönglar tog, en svignar rd,
sviðum bogar kólgan d,
ginnarsloga gautar þd
Gjögursvogum sigla frd.
Gaufar tvistur sels um svið,
sjaldan fyrstur út d mið.
Hrotta-byrstur hlyni við
heitir Kristjdn manntetrið.
Ég hef talda þegna þd,
þverra skvaldur kvæða md,
sem að kaldan æginn d
öskum halda Gjögri frd.
MWWW——
VViT :--7T;wr.

^^mmmm^m
"1.11 llii—■— Hll
Ólympíuleikar fatlaðra:
Geir Sverrisson
vann gullió og
setti ólympíumet
Þriðju gullverölaun íslensku sveit-
arinnar á ólympíuleikum fatlaðra
bættust við myndariegt verðlauna-
safn í gær, þegar Geir Sverrisson
sigraði í lOOm bringusundi í gær-
kvöldi. Þá varð Kristín Rós Hákon-
ardóttir fimmta í lOOm bringu-
sundi á nýju íslandsmeti.
Geir keppti í gærmorgun í riðla-
keppninni og varð númer eitt í úr-
sUt og setti þá ólympíumet Hann
gerði enn betur í gærkvöldi, bættl
metið og tryggði sér eins og áður
sagði guUið og synti á 1:19.48.
Kristín Rós keppti einnig í gær-
morgun f riðlakeppninni og tryggðl
sár þátttöku í úrslitasund) í lOOm
brlngusundi. Hún hafnaði i fimmta
sæti f úrslitasundinu og synti hún á
1:44.78.
Ólafur Eiríksson keppti f gær-
morgun í lOOm bringusundi, en
komst ekki f úrslit. Hann synti á
1:38.84 og hafnaði í tíunda sæti.
Sóley Axelsdóttir keppti í 50m flug-
sundi og hafnaði, eins og Ólafur, í
tíunda sæti og komst ekki I úrslit.
Sóley synti á 1:25.30 sem er nýtt
íslandsmet. Svanur Ingvarsson
keppti í 50m flugsundi, en hann
gerði ógilt og var dæmdur úr
keppni.
Islenska sveitin sem staðið hefur
sig frábæriega hefur nú unnið tíl
16 verðlauna, þrenn guU-, tvenn
silfur- og eliefu bronsverðlaun.
-PS
Eilífðarmálið, hvort Maradona leikur með Sevilla í vetur eða ekki virðist, vera að skýrast:
Maradona fer til Sevilla!
Nú virðist vera orðið Ijóst að Diego
Maradona leikur með Sevilla á Spáni
yfirstandandi keppnistímabil, þar sem
forráðamenn Napolí gáfu frá sér yfir-
lýsingu þess efnis að þeir myndu gefa
eftir og selja hann. Þeir vildu þó ekki
staðfesta að hann færi til Sevilla. Þrátt
fyrir að nær öruggt sé að Maradona
leiki á Spáni mun taka nokkra daga að
IÞROTTIR
1. deild kvenna í knattspyrnu:
Blikastúlkur
bíða ennþá
Ekki sér fyrir endann á því hvort leik-
ur ÍA og Stjörnunnar í 1. deild kvenna
verður leikinn eður ei, en taka átti
kæru Stjörnustúlkna fyrir í vikunni í
héraðsdómstóli á Akranesi, en af-
greiðslu málsins var frestað um nokkra
daga. Blikastúlkur þurfa því að bíða
enn um sinn eftir því að hampa ís-
landsmeistaratitlinum, en næsta víst
er að svo verði, því ef leikurinn verður
leikinn þurfa Skagastúlkur að sigra
með níu marka mun til að vinna ís-
landsmeistaratitilinn í kvennaknatt-
spyrnu -PS
ganga endanlega frá samningum.
Sevilla þarf að reiða fram 15 milljón-
ir dollara fyrir Maradona og ku það
vera tryggt í samningnum milli félag-
anna að Sevilla skuldbindi sig til að
selja Maradona ekki til annarra félaga í
Evrópu á næstu tveimur árum.
Þegar fréttir bárust um það á
fimmtudaginn að yfirgnæfandi líkur
væru á sölu kappans, tók sala á ár-
smiðum á heimaleiki Sevilla mikinn
kipp og flykktust aðdáendur liðsins á
heimavöll félagsins til að kaupa miða.
Einnig hafa spænskir fiölmiðlar farið
hamförum vegna frétta af kaupum Se-
villa á Maradona. Þá er bara að hann
standi undir þeim miklu væntingum
sem til hans eru gerðar. -PS/reuter
Dómstóll KSI:
IR-ingar halda
stigunum þremur
Dómstóll Knattspyrnusambands ís-
lands kom saman í gærmorgun til að
afgreiða kæru Leiftursmanna á hendur
Evrópukeppnin i körfuknattleik:
Tap hjá ÍBK
Keflvíkingar veittu þýsku meistur-
unum Bayer Leverkusen dágóða
keppni í Evrópukeppni meistaraliða í
körfuknattleik ytra í fyrrakvöld, en
þrátt fyrir það sigruðu þeir þýsku
með þrjátíu stiga mun, 130-100.
Jonathan Bow var stigahæstur Kefl-
víkinga með 31 stig. Síðari leikur
liðanna verður einnig ytra og verður
leikinn í kvöld. -PS
ÍR í annarri deildinni í knattspymu,
vegna leiks liðanna í lok júlímánaðar
síðastliðinn. Dómstóllinn vísaði mál-
inu frá á þeim forsendum að kæra í
málinu hafi borist of seint í dómsorð-
um segir eftirfarandi: ,Með tilvísun til
7.gr. ll.tl. dóms og refsiákvæða fyrir
ÍSI, er mál þetta fellt niður. Eins og
málið er vaxið er ekki rétt að beita kær-
anda refsingu skv. 8. gr. dóms- og refsi-
ákv. fyrir ÍSÍ. Mál þetta er fellt niður"
Leikinn umrædda unnu ÍR-ingar og
halda því stigunum þremur, sem eru
þeim mjög nauðsynleg því liðið á í bar-
áttu við Víði um aö halda sæti sínu í
annarri deildinni í knattspymu.
-PS
MERKIÐ
VIÐ 14 LEIKI
Leikir 16. sept. 1992
Viltu gera
uppkast
að þinni
spá?
1. VfB Stuttgart— Leeds United m
2. Glasgow Rangers — Lyngby m
3. Austria — CSKA Sofia u_________
4. Glentoran — Olymp Marseille m
5. Víkingur — CSKA Moskva m
6. IFK Göteb. — Besiktas Istanb. m
7. Cardiff City — Admira Wacker b
8. Austria Salzb. — Ajax Amsterd. f
9. Manch. Unit. — Torpedo Moskva f
10- Wacker Innsbruck — Roma i
11. Valencia — Napoli f___________
12. Paris SG — PAOK Saloniki f
13. IFK Norrköping —TorinpF
14. Grasshoppers - Sporting Lissab.
BSE
□H[T][T]
00[2]
□HHDlI
000
rnrrm
cmsd]
CD0S
□HHd]
□0[2]
E0H]
000
mBiTi
u
u
□
u
u
H
u
u
u
u
EE
m
m
Handknattleikur:
: J > O ■ ■ Ol 1 £ Q 3 i m cr 2 < 2 O .1 cr Q O < Q A © O- oc •Q C/> hC cr II —i LU U. e •Q É H r*. * S J Z s œ _) < Q < V! § =3 Q •>- £L —1 < >1 SAA 1 I ft HJJ X A LS 2
11 2 1 1 1 X 1 X 1 1 1 1 8 2 0
1 1 1 1 1 1 1 1 1 10 0 0
3 X X X X 1 1 2 X 2 X 2 6 2
4 2 2 2 2 2 2 2 2 2 2 0 0 10
5 2 2 1 X 2 2 2 X 2 2 1 2 7
6 X 1 1 X X 1 1 1 1 1 7 3 0
7 X X 2 2 X X 2 1 X 1 2 5 3
8 2 2 2 2 2 2 2 2 2 2 0 0 10
9 1 1 1 1 1 1 2 1 X 1 8 1 1
10 2 2 2 2 2 2 2 2 2 2 0 0 10
11 X X X X 1 X 1 2 1 2 3 5 2
12 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 10 0 0
13 1 X 2 2 2 X 2 2 2 X 1 3 6
14 X 1 X X 1 2 2 1 1 1 5 3 2
HEIMALIÐ
1. VfB Stuttgart er frá Þýskalandi
2. Glasgow Rangers er frá Skotlandi
3. Austria Wien er frá Austurríki
4. Clentoran Belfast er frá N- írlandi
5. Víkingur er frá íslandi
6. IFK Cöteborg er frá Svíþjóð
7. Cardiff City er frá Wales
8. Austria Salzburg er frá Austurríki
9. Manch. United er frá Englandi
10. Wacker Innsbruck er frá Austurríki
11. Valencia erfráSpáni
12. Paris SG er frá Frakklandi
13. IFK Norrköping er frá Svíþjóð
14. Grasshoppers er frá Sviss
M = Evrópukeppni meistaraliða
B = Evrópukeppni bikarhafa
F = Evrópukeppni félagsliða
UTILIÐ
1. Leeds United er frá Englandi
2. Lyngby BK er frá Danmörku
3. CSKA Sofia er frá Búlgaríu
4. Olymp. Marseille frá Frakklandi
5. CSKA Moskva er frá Samveldi sjálfstaeðra
ríkja
6. Besiktas Istanbul er frá Týrklandi
7. Admira Wacker er frá Austurríki
8. Ajax Amsterdam er frá Hollandi
9. Torpedo Moskva er frá Samveldi sjálf
stæðra ríkja
10. Roma er frá Ítalíu
11. Napolj erfráítaiíu
12. PAOK Saloniki er frá Grikklandi
13. Torino er frá Ítalíu
14. Sporting Lissabon er frá Portúgal
Mörg félagaskipti óafgreidd
Knattspyrnan um helgina
Um þrjátíu félagaskipti hand-
knattleiksmanna eru enn óafgreidd
og einungis fjórir dagar eru nú í að
íslandsmótið hefjist, en búið er að
kæra vegna tveggja félagaskipta
sem ekki hafa fengist staðfest Það
er vegna Alexei Trúfan, sem fór úr
Víkingi í FH, og Jens Gunnarsson-
ar, sem fór úr ÍBV í ÍR. Þá eru einn-
ig vandræði með félagaskipti Hans
Guðmundssonar sem skipti úr FH í
HK. Ef málin verða ekki leysta á
milli félaganna sem um ræðir fara
leikmennirnir í 10 mánaða leik-
bann, en um leið og samkomulag
næst um viðkomandi félagaskipti
er leikmanni frá og með þeim degi
frjálst að leika. -PS
Laugardagun Vegna sjóslyssins við Eldey þar sem
1. deild ÞórA.-ÍA kl. 14.00 rækjubáturinn Sveinn Guðmundsson GK, en hann var gerður út frá Garði,
Valur-KR kl. 14.00 hefur leik Víðis í Garði við Þrótt verið
FH-Fram kl. 14.00 frestað fram yfir helgina og verður
Víkingur-UBK kl. 16.00 leikinn á þriðjudag.
ÍBV-KA kl. 16.00
2. deild Grindavík-ÍR kl. 14.00 Þriðjudagun
Fylkir-Selfoss kl. 14.00 2. deild
BÍ’88-Leiftur kl. 14.00 Víðir-Þróttur kl. 17.30
Stjaman-Keflavík kl. 14.00 -PS
UHHnnHi

mmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmma^mm