Tíminn - 09.08.1994, Síða 5

Þriðjudagur 9. ágúst 1994

5
Guöni Agústsson:
Islenski hesturinn sá og sigrabi
íslenski hesturinn sá og sigr-
aði hjörtu allra þeirra sem
sóttu Landsmót hestamanna á
Hellu í júlíbyrjun. Það er eng-
um ofsögum sagt að skipulag
og öll framkvæmd var til fyrir-
myndar og líktist mótshaldið
viðburði á heimsmaelikvarða.
Ekkert mót haldið hér á landi
kallar jafn marga erlenda gesti
til landsins, talið er að þeir
hafi verið um fjögur þúsund,
eða álíka rriargir og allir íbúar
Selfoss, svo dæmi sé tekið.
Margt hefur verið skrifað og
sagt fallegt um hestinn okkar á
síðustu árum, svo sem að
hann væri besti sendiherrann,
tengiliður milli bóndans og
þéttbýlisbúans o.s.frv. Því
fólki fjölgar sem sækir lífsfyll-
ingu og hreysti í samfélag við
hesta og til feröalaga á hestum
um byggðir og óbyggðir ís-
lands.
Heillandi
atvinnuvegur
Nýr og heillandi atvinnuveg-
ur er stabreynd og hundruð
manna um allt land hafa at-
vinnu af að temja og rækta
hesta og búgreinin gefur gjald-
eyri ab auki og skapar ríkis-
sjóði tekjur en ekki útgjöld.
Einn hinna erlendu gesta á
Hellu oröaði þab svo ab út-
lendingarnir væru hingað
komnir einsog múslimar til
Mekka, enda horfbu þeir dol-
fallnir á þau afrek sem íslensk-
ir hestamenn sýndu gestum
sínum á þessu landsmóti.
Margir menn hafa áratugum
saman lagt mikla vinnu í sitt
starf og sína ræktun, þó er það
einn maður öðrum fremur
sem hefur stýrt þessari sigur-
göngu: Þorkell Bjarnason,
hrossaræktarráðunautur á
Laugarvatni. Það hefur ekki
alltaf verið létt verk ab sam-
eina kraftana og segja fyrir
hvernig skyldi haga ræktunar-
starfinu en verkið lofar nú
meistara sinn. Hesturinn er
fegurri og fjölhæfari en fyrr og
samhliða því hefur reið-
mennskan orðið að agaðri
íþrótt eða list.
Ný tækifæri
Nú ber að staldra við og við-
urkenna þennan árangur og
ýmis ný tækifæri sem við
blasa, hesturinn er nokurra
þorska virbi. ísland verbur
Mekka þessa snillings um aldir
og þeim mun fleiri góða hesta
sem vib seljum út beinast fleiri
augu hingað. Við eigum greiða
leiö að fólki um víða veröld.
Það tekur þennan litla fjöl-
hæfa hest framyfir önnur
hrossakyn, því skiptir miklu
að verja fé í markaðssetningu
og stíga rétt skref hér heima og
erlendis. Vib eigum frábæra
hestamenn sem hafa gert
hestamennskuna að atvinnu-
vegi og kveikt þann neista sem
ræður úrslitum um val á tóm-
stundastarfi fólks.
Rétt ákvör&un
Enginn efast nú um að bygg-
ing og staðsetning reiðhallar í
Reykjavík var rétt ákvörðun.
Bændaskólarnir hafa lagt
VETTVANCUR
stund á hestamennsku og er
þab vel en spurning dagsins
hlýtur að vera hvort ekki þarf
að efla enn frekar námskeið og
skólastarf um íslenska hest-
inn. Þá ber að stofna reiðkenn-
araskóla í hrossarækt, opinn
öllu áhugafólki um allan heim
svo og íslendingum. Hann
gæti þessvegna verið á Hólum
eða Hvanneyri, en væri hvort
tveggja reiðskóli og háskóli í
héstamennsku og hrossarækt.
Reiöleiðir
ísland býður uppá og hefur
sannað sig sem útivistarland,
fáir fara héðan jafn sælir og
þeir sem farið hafa í lengri eða
skemmri ferðir á hestum. Því
verbur að hraða reiðvegagerð
og friblýsa fornar reiðleiðir.
Við megum ekki beina öllum
hestaferðum á hálendið, í
byggðinni eru jafngóðar og
betri leiðir, séu þær tryggar, og
eiga að tengjast ferðaþjónust-
unni. Bændur verða að tryggja
reiðleibir um heimalönd sín
og ab þær séu vel merktar.
Bændur og sveitarfélög eiga að
koma enn frekar til móts við
þessa þróun með skipulagn-
ingu og þjónustu við ferða-
menn á hestum, það þarf beit
eða heygirðingarhólf, mat og
gistingu. Svo vel hafa hrossa-
bændur og ræktendur íslenska
hestsins starfab á síðustu árum
að möguleikarnir eru óþrjót-
andi séu rétt skref stigin og
kröftum og fjármagni beint í
réttar áttir.
Guðni Ágústsson, alþm.
Selfossi
Atvinnurekstur íslands
Tómlæti
Miðstöð fólks í atvinnuleit
opnaði með pompi og prakt
og auglýsingum. Dómkirkjan
lánaði húsnæðið. Forstjóri var
ráðinn og mikið var unnið í
sjálfboðavinnu. 1. maí í fyrra
vom veitingar í Miðbæjarskól-
anum. Aðsókn var nokkur,
enda mikib auglýst og fengnir
voru fyrirlesarar sem drógu að.
Minnisstæðastir eru Olafur
landlæknir og Markús Örn,
þáverandi borgarstjóri, sem
heilsabi öllum með handa-
bandi.
En erfibleikar fóru ab segja til
sín. Þeir sem voru atvinnu-
lausir fjölmenntu ekki nægj-
anlega, en ýmsir aðrir slædd-
ust inn. Þeir voru ab leita að
öðru en atvinnu. Miðstöbin
var flutt í annað og miklu
minna húsnæði hjá kirkjunni,
en sumir prestar Dómkirkj-
unnar koinu og töluðu við
gestina. Nú var opið einn dag í
viku í staðinn fyrir fimm áður
og veitingar voru minni og
fyrirlesarar hurfu. Hinsvegar
var opnað í kirkjunni í Mjódd
einn dag í viku. Þar voru hald-
in námskeið fyrir atvinnu-
lausa og tókst þab vel.
Lesendur skrifa
Um þetta leyti virtist Mið-
stöðin vera orðin kross á baki
kirkjunnar. Aðsókn í húsnæði
Dómkirkjunnar minnkaði
stöbugt og komu síðustu vik-
urnar fimm til sjö manns. Kaa-
ber hélt þó áfram að gefa kaff-
ið og Björnsbakarí vínarbrauð-
in. Dagblöðin gáfu nokkur
eintök. Ekki ber ab kenna
starfsmönnum um hvernig
fór, hér er aðallega um að
kenna tómlæti atvinnulausra
sjálfra. Þegar allt kom til alls
var eins og fáir væru atvinnu-
lausir eða vildu ekki vibur-
kenna það. Starfsmaður og for-
stjóri hættu störfum og voru
nýir ráðnir, en skömmu síðar
lokaði Miðstöðin í húsnæbi
Dómkirkjunnar. Það gerðist
hljóðlaust og var ekki auglýst.
Hún fór eins og Magnús í
Bræðratungu, þegar hann var
að fara á fylliríið: hvarf eins og
þegar fuglar deyja.
Eins og allt var í pottinn búið
er tæplega hægt að lá Guð-
mundi Einarssyni og Arnóri
Þórðarsyni þó þeir yfirgæfu
þetta sökkvandi skip. Hug-
myndin var í sjálfu sér góð, en
ekki reyndist unnt að fram-
kvæma hana eins og til stóð.
Vagninn reyndist of þungur til
að hægt væri að ýta honum.
Rétt er að geta þess að fyrir jól-
in gaf Hjálparstofnun kirkj-
unnar nokkub af mat og þáðu
það margir með þökkum, þó
sumum fyndist það of smátt
og fer svo oft. Einnig fór hún
af stab með úthlutun á notuö-
um húsgögnum og var fyrst
reynt að ganga úr skugga um
að þau lentu í höndum þeirra
sem með þyrftu. Kirkjan hafbi
ráð á nokkru af kjöti og gaf
þab — til Rússlands. Vonandi
hefur þab ekki lent hjá mafí-
unni. En íslenskir atvinnuleys-
ingjar fengu ekki neitt.
Atvinnuleysið verbur áfram,
en Miðstöð fólks í atvinnuleit
er á förum. Jafnvel kirkjan á
erfitt meb að hjálpa þeim, sem
ekki vilja hjálpa sér sjálfir.
J.M.G.
Fyrir nokkrum árum seldi þáver-
andi samgönguráðherra eitt af
fyrirtækjum ríkisins, sem út af fyr-
ir sig er ekki í frásögur færandi.
Fyrirtæki þab, sem ég á hér vib,
var lengst af kallab Ferbaskrifstofa
ríkisins, en síbar varb þab Ferba-
skrifstofa íslands.
Ég verb ab viburkenna, ab mikib
kom þab mér á óvart þegar þab
fylgdi fréttum af sölu þessari, ab
fyrirtækib mætti áfram bera nafn-
ib Ferbaskrifstofa íslands, því ég
mundi ekki betur en mér hefbi
verib kennt þab í lagadeildinni á
sínum tíma, ab stjórnvöld hefbu
einmitt tekib fyrir slíkar nafngiftir
fyrirtækja. Þess vegna þurftu
menn ab nota nafn landsins í
formi lýsingarorbs, ef þeir á ann-
ab borb vildu hafa þab í firma
sínu. Þannig hefbi til dæmis mátt
nefna fyrirtæki íslenska ferbaskrif-
stofan án þess ab athugasemd
yrbi gerb.
Ekki veit ég hvort þjóbernis-
kennd rábamanna og embættis-
manna er eitthvab minni nú en
fyrir fáum áratugum, eba hvort
almennt sinnuleysi ræbur orbib
ferbinni hjá hinu opinbera, sem
ab sjálfsögbu á ab gæta þess ab
öllu réttlæti sé fullnægt.
Þab er ekki víst ab lesendur
mfnir hafi veitt því athygli sem
ég er hér um ab fjalla. Þab er því
rétt ab nefna nokkur dæmi:
Frá
mínum
bæjar-
dyrum
LEÓ E. LÖVE
Finnst mönnum ab þab skuli
eiga ab vera óátalib ab skíra fyrir-
tæki nöfnum eins og Caljabuxna-
sala íslands, Billjardstofa íslands,
Pylsubar íslands, Söluturn íslands,
Bílapartasala íslands og þar fram
eftir götunum?
Hib sama á vib um nafn höfub-
borgarinnar og annarra sveitarfé-
laga. Á því er farib ab bera ab
nöfnin séu notub af einkafyrir-
tækjum og enginn virbist gera at-
hugasemd vib þab.
Ég er viss um ab ég er ekki sá
eini sem er ósáttur vib ab nafn
landsins sé haft vib þann hégóma
sem oft fylgir rekstri einkafyrir-
tækja þessara.
Eba gætum vib ef til vill átt von
á ab á laggirnar yrbi sett fyrirtæki
undir nafninu Fjármálastofnun ís-
lands, þab hefbi stórkostleg al-
þjóbleg umsvif undir þessu góba
nafni, en færi svo á hausinn allri
þjóbinni til hneisu?