Réttur


Réttur - 01.02.1921, Blaðsíða 12

Réttur - 01.02.1921, Blaðsíða 12
12 Réttur. en alt fyrir það má þar þó einnig marka einkaréttar- eða sérréttarhugsunina í þessum málum. Á einu sviði eru þjóðirnar nefnilega öllum áhrifum sviftar um framtíð sína — einnig í þessum síðastnefndu löndum, en það er í utanríkismálum. Yfirleitt er með þau farið eftir gömlum venjum af aðalsmönnum eða öðrum æðri stétta mönnum. En aðalmeinið er það, að með þau er farið leyni- lega, og þjóðin eða trúnaðarmenn hennar fá ekkert eftirlit að hafa með þeim. þannig stendur á því, að einn einstakl- ingur hefir getað leitt þjóð sína og fleiri þjóðir út í glötun- ardjúp heimsstyrjaldar, án þess að þær hafi grunað nokkuð fyr en út í ófæruna var komið. — Pannig hefir kænskulega orðað símskeyti frá einum einasta stjórnmálamanni getað orðið svo örlagaríkt fyrir margar þjóðir. Og með þessu móti hefir það getað átt sér stað, að vissum atriðum í samningum milli ianda hefir verið haldið leyndum; en slík atriði hafa jafnan verið þau markverðustu og oft leitt til ófriðar. »Áður en heimsstyrjöldin hófst,« segir enskur rithöfundur einn, »áttu engir von á henni nema nokkrir stjórnmálamenn og blaðamenn. Og lýðurinn óskaði alls ekki eftir ófriði. Nú, á meðan styrjöldin stendur, er hún háð með feikna áhuga af öllum þeim þjóðum, sem í honum eru, og allar halda þær, að þær berjist fyrir réitu máli. En dagana áður en styröld- in gaus upp, mundu engir óbreyttir borgarar hafa álitið nokkra ástæðu til hennar, og fáir þektu þær ástæður, er færð- ar voru fyrir friðslitunum. Og enn eru þjóðirnar ósammála um það, hver stjórnin beri ábyrgð á ófriðnum. Vér álítum, að það sé þýzka stjórnin, og með jafnmikilli sannfæringu halda Pjóðverjar, að það hafi verið enska stjórnin. En eng- inn heldur, að lýðurinn hafi átt sök á honum. Þær þjóðir, sem nú stynja undir böli ófriðarins, myndu aldrei hafa háð hann, hefðu þær verið sjálfráðar. Um það verður ekki deilt. Hvernig stendur þá á þessu? Hvernig er það hugsanlegt, að stjórnirnar geti sigað lieilum þjóðum, sem æskja friðar og ekkert eiga sökótt hver við aðra, út í tortímingu styrjaldanna? Pað er augljóst. Pjóðirnar hafa hvergi nokkurt eftirlit með
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64

x

Réttur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Réttur
https://timarit.is/publication/319

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.