Réttur


Réttur - 01.02.1921, Qupperneq 31

Réttur - 01.02.1921, Qupperneq 31
Heillar aldar rangsleitni. 31 Samningarnir 1881 og 1884. Sérhver óviðkomandi maður mundi álíta, að hin eina rétta leið til að veita fullar bætur hefði verið sú, að breska stjórn- in hefði horfið aftur til ákvæða Sandár-samningsins. Ef inn- limunin var ranglát í sjálfri sér — án þess að taka tillit til sigurvinninga Búa —, þá átti að afnema hana með öllum af- leiðingum hennar, og lýðveldið átti að fá »Restitutio in inte- grum«, þ. e. afstaða Búa átti að verða nákvæmlega sú sama og þeir höfðu fyrir innlimunina. En hvað skeður? Með göfuglyndi, sem ensk blöð og enskir ræðumenn þreytast aldrei á að stæra sig af, gáfu þeir oss land vort aftur, en brotin á Sandár-samningnum stóðu óbætt, I staðinn fyrir fullvalda frelsi fengum vér frjálsa innanlandsstjórn, háða yfirlénsherra- valdi Hennar Hátignar yfir lýðveldinu. Retta varð með samn- ingnum í Pretoriu, sem áskilur í innganginum, að Transvaal skuli hafa sjálfstjórn undir yfirlénsherradæmi Breta. í grein- um samnings þessa er reynt að koma á samræmi (modus vivendi) á milli slíkrar sjálfstjórnar og yfirlénsherradæmis. Undir þessu tvíliða fyrirkomulagi var lýðveldinu stjórnað í þrjú ár af tveimur ósamkynja grundvallaratriðum, nefnilega þjóðstuddri sjálfstjórn og breskum umboðsmanni. Petta fyrir- komulag reyndist auðvitað ómögulegt. Pað var einnig Ijóst, að fyrirkomulagið frá 1881 átti ekki að álítast endanlegt. Yfirlénsherradæmið var umfram alt fjarstæða, sem ómögu- legt var að samrýma við vérkleg áhrif. Svo að sendinefnd fór til Lundúna 1883, með samþykki bresku stjórnarinnar, til að fá afstöðu lýðveldisins breytt og til að gera nýjan samning í stað þess, sem gerður var í Pretoriu. Sendinefnd- in stakk upp á, að hverfa aftur til afstöðunnar, sem ákveðin var í Sandár-samningnum, og það var í raun og veru hið eina hreinskilna fyrirkomulag, sem hægt var að hugsa sér samrýmanlegt við nokkra stjórnmálamensku. En samkvæmt vitnisburði eins af vitnum Breta, síra D. P. Faure, þá jojáðist ráðuneytið af mjög óheilbrigðum ótta við þingið. Pað vildi því ekki fallast á þessa tillögu og lagði fram nýtt frumvarp,
Qupperneq 1
Qupperneq 2
Qupperneq 3
Qupperneq 4
Qupperneq 5
Qupperneq 6
Qupperneq 7
Qupperneq 8
Qupperneq 9
Qupperneq 10
Qupperneq 11
Qupperneq 12
Qupperneq 13
Qupperneq 14
Qupperneq 15
Qupperneq 16
Qupperneq 17
Qupperneq 18
Qupperneq 19
Qupperneq 20
Qupperneq 21
Qupperneq 22
Qupperneq 23
Qupperneq 24
Qupperneq 25
Qupperneq 26
Qupperneq 27
Qupperneq 28
Qupperneq 29
Qupperneq 30
Qupperneq 31
Qupperneq 32
Qupperneq 33
Qupperneq 34
Qupperneq 35
Qupperneq 36
Qupperneq 37
Qupperneq 38
Qupperneq 39
Qupperneq 40
Qupperneq 41
Qupperneq 42
Qupperneq 43
Qupperneq 44
Qupperneq 45
Qupperneq 46
Qupperneq 47
Qupperneq 48
Qupperneq 49
Qupperneq 50
Qupperneq 51
Qupperneq 52
Qupperneq 53
Qupperneq 54
Qupperneq 55
Qupperneq 56
Qupperneq 57
Qupperneq 58
Qupperneq 59
Qupperneq 60
Qupperneq 61
Qupperneq 62
Qupperneq 63
Qupperneq 64

x

Réttur

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Réttur
https://timarit.is/publication/319

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.