Réttur


Réttur - 01.02.1921, Blaðsíða 45

Réttur - 01.02.1921, Blaðsíða 45
Heillar aldar rangsleitni. 45 væri hin náttúrlega afleiðing Jamesons-innrásarinnar, þá byrj- uðu hervaldsmenn ekki að eins í Suður-Afríku, heldur einnig í Englandi, að hrópa og kalla um það, að stjórn og yfir- ráðum Englendinga í Suður-Afríku væri hætta búin. Peir héldu því fram, að Englendingar mundu missa Suður- Afríku nema því að eins, að það væri samstundis tekið dug- lega í taumana, og að þessi hætta fyrir yfirráð Englands staf- aði af Iýðvaldsundirróðri, sem Suður-Afríku-lýðveldið hefði komið af stað. Að svo Iengi sem Suður-Afríku-lýðveldið neitaði að auðmýkja sig fyrir valdi Breta, en þvert á móti héldi sínu unga höfði hátt með þjóðernis-stærilæti, þá mundu aðrir hlutar Suður-Afríku verða hneigðir til að fara að dæmi þess, og það rnundi þannig aldrei verða nein vissa fyrir æðstu yfirráð Breta á þessum hluta jarðarinnar. Pað var ó- hjákvæmilegt, að auðmýkja Suður-Afríku-lýðveldið og bæla það niður í rykið. Afríkumenn í öðrum hlutum Suður-Af- ríku mundu þá gefa upp allar vonir, sem fullyrt var, að þeir hefðu um víðáttumeira Suður-Afríku-lýðveldi. En hvernig átti að fara að því, að auðmýkja lýðveldið og umfram alt, hvernig átti að gera það með þessum »stjórn- arfarslegu ástæðum®, sem voru hið eina, er um gat verið að ræða síðan samsærið brást? Hinn nýi landstjóri Höfðanýléndunnar og yfirumboðsmað- ur fyrir Suður-Afríku, sem hafði notið heiðursins af ágætri háskólamentun, sem hafði lært auðmýkl og stillingu við fæt- ur hr. W. T. Stead, og sem hafði lært af reynslu sinni við bændur og erfiðismenn (fellaheen) í Egyftalandi, hvernig ætti að stjórna niðjum Hugenottanna og »betlurum hafsins« (Beggars of the Sea), var viss með að vita mjög vel, hvernig hann ætti að finna upp »stjórnarfarslegar ástæður* til að auð- mýkja Suður-Afríku-lýðveldið og bæla það niður í rykið. Þeir höfðu að minsta kosti hið brennandi málefni um yf- irlénsherradæmið, sem Suður-Afríku-lýðveldið hafði óafvitandi og í sakleysi vakið upp á eftirfarandi hátt: Eftir Jameson-innrásina hafði þingið samþykt ýms lög í þeim tilgangi, að útrýma sumum af orsökum hreyfingarinnar,
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64

x

Réttur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Réttur
https://timarit.is/publication/319

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.