Réttur


Réttur - 01.02.1921, Blaðsíða 64

Réttur - 01.02.1921, Blaðsíða 64
64 ÍUttur. sumarnámsskeiði til að kenna notkun verktæra Og vinnubrögð við heyvinnu o. fl. Söng þarf að kenna, einkum íslénzk lög, og umfram alt með íslenzkum textum, sömuleiðis ágrip af söngfræði og hljóðfæraslátt þeim, er vilja. Bezt ef hægt væri að láta velja um tvö hljóðfæri, t. d. orgel-harmonium og fiðlu. Dráttlist þarf einnig að kenna. A síðustu tímum verður mönnum æ Ijósari nauðsyn þess, að hver maður nái sem fylstum félagslegum þroska, svo að hann geti orðið góður félagi í mannfélaginu. Samvinnan í skólanum styður að þessu, ef hún er í góðu lagi, en hér þarf meira til. — í lýðfrjálsu landi með almennum kosning- arrétti þarf kenslu í félagsfræði. Fræðslu um það, hvernig mannfélaginu er háttað, um skipulag þess, um nauðsyn þess og verkefni, um kosti þess og galla, um stefnur þess og þroska, utn skyldur hvers félagsmanns og ráðin til að bæta úr göllunum. Fleira þarf að kenna og læra en það, sem beinlínis verður talið með námsgreinum. Frá kennurunum þarf að leggja yfir skólann þann hlýja blæ, sem vermir hvern némanda inn að hjartarótum. Þroskun tilfinningalífsins er einn aðalþátturinn af þrem í góðu uppeldi; þann þáttinn má ekki vanta í skólauppeldið. En þá hlýju, sem til þess þarf, geta þeir einir lagt til, sem eiga hana sjálfir — þeir einir, sem hafa mætur á starfinu og þykir vænt um nemendurna. Ef til vill verða vandfundnastir kennarar, sem hafa þennan kostinn í nógu ríkum mæli, en líklegast er það hann, sem sízt má vanta. Skólinn þarf að verða sólbaðstofa samúðar og innileika. Það er margt, sem þarf að læra, og tvö ár eru ekki lengi að líða. Skólinn þarf síðast, en ekki sízt, að kenna mönnum að læra — kenna mönnum að læra meðan þeir lifa. Ef menn kunna það ekki, verður alt ekólanám að litlu gagni. Skólinn þarf að vekja áhugann og löngunina, ef það sefur, og hann á að kenna mönnum að nota bækur og bókasöfn. Það er meiri vandi en margur hyggur. F*að er eift af því, sem ekki veitir af að læra, og þegar hver er kominn heim í sína Iitlu baðstofu, á skólinn að vera sambandsliður milli þeirra og halda áfram að leiðbeina þeim með ráðum og dáð um, að halda náminu áfram. Hann á að útvega þeim menn- ingartækin og kenna þeim að nota þau. Hann á ekki að sleppa þeim fyr en þeir eru hættir að læra — hættir að lifa. Sigurgeir Friðriksson.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64

x

Réttur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Réttur
https://timarit.is/publication/319

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.