Alþýðublaðið - 13.11.1922, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 13.11.1922, Blaðsíða 1
yðublaði W 1922 Manudaginn 13. núvember 262. tölubíað ^byrg XJmræður Aiþýðubiaðsins og tÆoiguttbíaðsiss fyrir skematu og mto ábyrgdina hafa aezt fyrif at- VínsurekcnduQi hoít brjóstið á V/sÍ, tvo að hana fer að' skiíta sér aí málinu á föstudagjnn var. Ea það íer eias og v*nt er hj í honum eias og öðruta, sem óviljuglr og ánauðugir verða eð viena óg>eð- felt verk, að alt fer í handasbolum. Ý^ist fer hana íyrlr ofaa garð Og neðan vlð máieínið sða kiöogr- ast á hundavaði um aukaatriðia. Að slðuttu ilær baan þó öllu upp 4 yfirlý3Íaga u«i þið, að atvioau- rekendur beri í raun réttii ábyrgð- itta » öllu óUgiau, og er þsð góðra :g)alda vert, en assnsð oiál er, hvort skjóUtæðingar hans verða honuen svo ýkja-þakklátlr fyrír þá yfir- lýslogu. Þó að þetta mál sé að réttu lagi fullrætt að þesiu siani, eins <Og Morgunblaðíð hefir n>eð þögn sinni viðurkent, þá er ekki vert að láta skrafi hans með ollu ó svarað, eiakum vegna þess, að ganars kyoou mean að ætla, að tunn hefði með þvi hitt á h ð fétt* I þessu máli og Ieyst úr bví á brztan hitt, og f aanaa stað er rétt að leiðrétta það, sem haan verður að raagíæra sér til hægri verka. Verður þvf minit hér enn á nokkur atrlði Í upphafi greinarinnar segir blaðið frá þvi. að Alþýðubtaðið hafi komlð með „dæasi" sltt til þes-s að sýna, ihvernig atvinnu rekeadar heíðu fyrrum skillð hlut- verk sitt " Ea þetta er rangt íarið með. í Alþýðublaðinu var ekkett rsett um skilaing bænda á hlut- verki sinn, heldur ;tð ein?, að það rétt»rástand hsfi rtkt sa^kvæmt vlnouhjúilöggjöfiBBÍ, sera gerði það að ve.-kura, gð bóndina, at vinnurekgndina, warð nö s>n«ast um, að a!t af væii til tsæg vinm, tll þess að tapa ekki á viðskiíb iunum. Þctta var tekíð að eias seors dærsi þess, að þsð væri eagin fjarstæða að hugsa sér, að rétt vssíí, að á móti réttisum tií þess sið reka atvionuvegina kæoai skyída til þess að sjá um, að atvinstu- vegiinir frattðevttu þeim, sem á þeim ættu að lifa, þar sem til hefði verið og væ i ene iöggjöf, sea skapaði siíkt réttarástasd. Þá viil blaðið neita þvl, að það sé rétt hj4 Alþýðubláðinu, að atvinnurcksBdum hafi tekiat að smokka fram af sér þeirri ábyrgð á viðhaldi atvinnunaar, sem leiddi af þessu réttaráitandi, og heldar þvf fram, að veika- roennirnir hafi afsalað sér heonl.' Ea þetta er ekki heldur réit. Þær breytingar, ssm orðið hafa a lög- gjö' þessa landi á síðustu áratug- um, hafa allar verið gerðar af át- vinnurekendunum og fyrir þá, og við þær breytiogar hefir þetta áð- ur utnrædda réttarástand fsrlð að forgörðum. Það skittir náttúrlegá ekki miklu máli, hvort sagt er, að þeir hafi smokkað ábyrgðinhi fram af sér, eða að bún infi fall- ið niður að þcim óvitandi Hið sfðara er heldur verra fyrir þí, þvf að það sýnir, að þeir eru ekki fæiir um aS fást við löggjöf. Hitt er og ekki tétt, að verkafólk hafi afsalað sér ðbyrgðinni, þvf að f fyrsta lagi hefir verkafólk til skamms tima ckkert skift sér af stjórnmálum, og i annan stað er ekki vOn, að það gæti gætt rétt- ar síns að þesiu leyti, þegar lög gjafarnir tóku ekki eftir réttar- breytingunni. Það getur þvi ekki verid um neitt a'sal að ræða, þótt fólkið htfi orðið að bjarga sér. eftir ástæðuhnm. En það, hverjar afleiðingarnar urðu, er sök þeirra, sem réðu, og það vorn atviann- rekendúrnir ssm stétt. Þegar kemur aítur f Vfsisgrein- iaa, slær út í fyrir höfundi henn- ar, svo að hann ruglar saman ábyrgð átvinnurekeeda á atvinnu- vegunum, sem var aðalatriði máls ins hjá Alþýðublaðinu, og afJeið- ingunam af stjórnkysi þeirra, og Á nýju skósmíðavinnustofunni á Klapparstíg 44 er bezt og ódýrast gert við alian skófatnað. Virðiagarfyisi Porlákur Guðmundsson. Jarðarför Jónínu M. Jóns- dóttur er ákveðin þriðjudaginn 14. þ. m. kl. I e. h. frá heimili hinnar látnu, Þórsgötu 2 Rvik, Aðstandendur. reynir hann eins og von var til af honum að keana verkalýðnum um þer. En það er alveg öfugú Atvinnurekendurair hafa stjóraað, og þeim hljóta þ?i afleiðiegtrnar a( stjórn þeirra að vera að kenna. Þetr hafa ekki hugtað uat annað en slnn eigian hig og ekkert hirt um allsherjarskipalaglð, og nú er svo komið eftir orðum Vfsis sjálfs, að .báðir aðalatvianuvegir landsmanna ero aiveg að sligast*, ekkl« undir .ábyrgðinni", eias og hann segir, heldar undir afleiðing- uaum af stjórn þeirra á atvlnnu- vegunum og rikinu. Það er eianig raagt, sem Víiir segir, að atvinnuvegirnir hsfi ahd- anfárin ár orðið að bera þyngri byiðar en þeir hafi vetið færir um, ef hann á hér við þær byrð* ar, er þeir hafa borið f þágu rífc- isins éða almennings. Hitt er t éit, að þvf fé, sem atvinnurekendar h&ía grætt á strfðsáruhum, hefir af þeim verlð sóað f vitleysu f stað þess að verja þvf til ayt- samra athafna f þarfir almennings, og það er alveg vfst, sð á strfðs* árunum að minsta kos;i gátu at- vinouvegirnir borið miklu hærri bytðar en þeir biru. En ráeð ráð> um sinum á stjórn og iöggjöí komu atvianorekeBdur f veg fyrir,

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.