Verklýðsblaðið

Tölublað

Verklýðsblaðið - 03.01.1931, Blaðsíða 3

Verklýðsblaðið - 03.01.1931, Blaðsíða 3
FráVesfmannaeyjum Sósíaldemókratar ganga í lið með Ihaldinu (Einkaskeyti til Verklýðsblaðsins). Vestmaimaeýjum 24. des. 1930. „Aðalfundur verkamannaféiagsins „Dríf- anda" var haldinn 22. des. Kosnir í stjórn: Guðmundur Gislason, Jón Hafliðason, Isleifur Högnason, Haraldur Bjarnason og Björn Jak- obsson. Fundurinn samþykkti einróma mót- mæli gegn framkomu „alþýðu"-fulltrúanna í bæjarstjórn, vegna framkomu þeirra í kaup- kröfumáli bæjarverkamanna. Samþykkt var að félagið gengi sem heild í „Alþjóðasamhjálp verkalýðsins"." Samskonar skeyti var sent til Alþýðublaðs- ins, en blaðið felldi úr því mótmælin gegn framkomu „alþýðu"-fulltrúanna í bæjarstjórn. Sést bezt á þessu afstaða sósíaldemókrata í Eyjum og Alþýðublaðsins, til hagsmunamála verkalýðsins. Svo er mál með vexti, að verkamannafélag- ið „Drífandi" fór þess á leit við bæjarstjórn- ina, að hún samþykkti taxta félagsins í bæjar- vinnunni. Stóð þá upp einn Ihaldsfulltrúinn og mælti á móti því, að nokkur samþykkt yrði gerð í þessu máli. — Guðlaugur Hansson lagði þá til, að málinu yrði vísað til fjárhags- nefndar. Tillaga Guðlaugs var felld með öllum atkvæðum íhaldsmanna og sósíaldemókrata, annara en Guðlaugs. Þar með var málið úr sögunni. Með öðrum orðum: Einn sósíaldemókratanna leggur til að málið sé svæft í fjárhagsnefhd, hinum sósíal- demókrötunum og Ihaldsmönnunum þykir hreinlegra að málið sé þegar í stað drepið al- gerlega. Það eru svona löguð mál, sem Alþýðublaðið óskar að hylmt sé yfir og þagað um. Sjómatinafundur haldinn á »Esju« (Fundargerð). Sjómannafundur var haldin á 2. farrými „Esju" laugardaginn 20. des kl. 8 að kvöldi, á leið inn Faxaflóa. Fundarstjóri vár kosin Baldvin Bjarnason úr Dýrafirði, ritari Jón Norðqvist úr Bolungarvík. Fyrst vakti máls Rósenkranz ívarsson. Tal- aði hann um kjör sjómanna á línuveiðurum síð- astliðinn vetur og lýsti ítarlega gjörðum samnf ingsnefndar, sem skipuð var til að ráða bót á þeim. Næst talaði Steinþór Stefánsson frá Siglufirði; lýsti hann áliti sínu á kjörum sjó- manna á línuveiðurum í Reykjavík, sem hann kvað of lág í samanburði við kjör sjómanna á lánubátum á Siglufirði. Því næst talaði Björn frá Kollafossi í Miðfirði. Gerði hann fyrirspurn um hvað hár meðalhlutur hefði orðið á línu- veiðara í fyrravetur, og hvað fæðispeningar væru miklir? Svaraði Rósenkranz því. Voru síð- an nokkrar umræður um kjör sjómanna á síld- veiðabátum, og létu menn álit sitt í Ijós á þeim. Að loknum umræðum var borin upp og samþ. eftirfarandi tillaga: 1. „Fundurinn samþykkir að halda fast við kröfur Sjómannafélaganna í Hafnarfirði og Reykjavík, í deilunni við línubátaeigendur". 2. „Fundurinn lítur svo á, að athugavert sé fyrir sjómenn að fara til Vestmannaeyja fyr en deilumál milli sjómanna og útgerðarmanna eru jöfnuð". Báðar tillögurnar voru samþ. meS 39 atkv. (Enginn á móti). Fundi shtið kl. 9,50. Baldvin Bjarnason frá Brekku í Dýrafirði fundarstjóri. Jón J. Norðqvist, Bolungarvík ritari. Þessi fundargerð er allmerkileg. Sjómenn, sem eru farþegar í atvinnuleit halda formlega fundi um sín áhugamál. Það skal hér tekið fram að skipsmenn „Esju" voru ekki á fund- inum, heldur voru það menn flestir ókunnug- ir hver öðrum og margir úr sveitum Norður- lands og Vesturlands og Breiðafirði. Því miðui vannst ekki timi til að taka fleiri mál fyrir t. d. björgunarmálin, gjaldþrotamálin; allt eru þetta mál, sem sjómannastétt landsins verður að íhuga og ræða. Meðhöndlan slíkra mála, er þarflegri en margt annað, sem ferðamenn með ströndum fram iðka. Það, sem olli því, að Sjó- manna fundurinn á Esju ekki gat tekið fyrir fleiri mál, var það, að skipið var komið svo nærri Reykjavík og farþegarnir þurftu að taka saman föggur sínar, áður en skipið kæmi. 1 fundarlok óskuðu menn hver öðrum til heilla með úrslit fundarins og kvöddust með gleði. Farþegi. Verkamðnnum tastað á gaddinn fyrirvaralaust Vestmannaeyjum, 2. jan. 1931. Verkamönnum, sem hafa verið fastamenn hjá Gísla Johnsen í 10 ár, hefir verið sagt upp með 3 klukkustunda fyrirvara. Jafnframt hefir öðru starfsfólki (skrifstofufólki o. s. frv.) ver- ið sagt upp með 3 mánaða fyrir vara. Fyrirtækið Gísli Johnsen er nú orðið eign Útvegsbankans. Verkamenn hafa því snúið sér til Jóns Baldvinssonar „fulltrúa alþýðunnar" í Útvegsbankanum og óskað eftir leiðréttingu mála sinna. Þeim héfir engu verið svarað. Hvað gerir forseti Alþýðuflokksins, herra framkvæmdarstjóri Útvegsbankans, Jón Bald- vinsson, í þessu máli? KflDOSSXWMnOi sem sökkt er í sjó, gjöra skotfæri, vélbyssur og riffla, sem síðar munu leggja ykkur sjálfa af velli. Þið munið náttúrlega einnig drepa verkamenn og bændur, sem ekkert eiga sökótt við ykkur, á sama hátt og þið eruð saklausir gagnvart þeim. Og þetta gagnkvæma sakleysi gerir glæpsemi stríðsins ennþá vitfirtari, enn- þá glæpsamlegri. Um leið og þið smíðið vopn auðmannanna, vinnið þið gegn sjálfum ykkur, á eftir erfiði því, sem þið leggið á ykkur fyrir stríðið, kemur sjálfsmorð. Það er reynt að egna ykkur gegn verkamönnum og bændum Ráðstjórnarríkjanna, sem sýna ykkur, hversu vel má lifa og starfa án yfirboðara. Borgarablöðin kasta daglega skít á Ráð- stjórnarríkin, þau finna upp á allskonar heimsku og ógnum, þetta gera þau til að vekja tortryggni ykkar gegn framgangi verkalýðs Ráðstjórnarríkjanna, svo þið gerist fjandsam- legir verkalýðnum. Sjálfir vitið þið gjörla hve mikill er fram- gangur sósíalistisku endurreisnarinnar í Ráð- stjórnarríkjunum, hversu miklu þar er afkast- að þrátt fyrir skipulagsbundnar tilraunir keyptra leiguþræla til að gjöra skaða. Auð- valdsdrotnarnir skilja vel hættu þá, sem í þessu liggur fyrir alheimsauðvaldið. En borg- arablöðin eru handhæg tæki burgeisanna, blaðamenn borgarablaðanna eru falar sálir, sem ekki mega segja sannleikann, því segðu þeir hann, myndu eigendur blaðsins strax sparka þeim út, eins og verksmiðjueigendurnir sparka í ykkur. , Auðmennirnir vita það, að þegar verkalýður Ráðstjórnarríkjanna hefir náð marki sínu — og mark þetta er mjög nærri — munið þið fylgja dæmi vinnandi lýðs Ráðstjónarríkjanna. Vegna græðgi auðmannanna eruð þið æstir til f.iandskapar gegn verkamanna- og bændastjórn Ráðstjórnarríkjanna, af því Ráðstjórnar-Rúss- land er óhemju mikill markaður og stórauðugt land. Vegna ótta eruð þið æstir til fjandskapar gegn henni, af því að verkamenn og bændur Ráðstjórnarríkjanna grafa hratt og óþreytandi auðvaldinu gröf. Auðmennirnir vilja senda ykk- ur út í dauðann, til þess að húsbændur ykkar sigri, til þess að auðga sjálfa sig. í Ráðstjórnarríkjunum vita jafnvel börnin, að allar styrjaldir, nema stríð verkalýðsins gegn hinni ríkjandi stétt er vitfirringslegur glæpur verkamanna hinna ýmsu landa hver gagnvart öðrum. Fólkið í Ráðstjórnarríkjunum vill ekkert stríð, en þið skuluð vita, að það óttast stríðið ekki. Það er vígbúið. Þið vitið ennfremur, að fyrir 12 árum vildu ekki verkamenn og bændur Ráðstjórnarríkj- anna berjast gegn ykkur og þó þeir væru vopn- lausir og hálfsoltnir, í tötrum einum lögðu þeir þá að velli heri liðsforingja, sem leiddir voru af æfðum herforingjum, heri er voru vel út- bánir af auðkýfingum Frakklands og Englands. Nú eiga Ráðstjórnarríkin velbúinn her, þar sem sérhver hermaður veit að hann berst fyrir frelsi sínu og frelsi lands síns, sem hann er réttmæt- ur eigandi að, þar sem engir eru húsbændur, aðrir en verkamennirnir sjálfir og bændurnir. Þið verðið aftur á móti að berjast fyrir áhuga- málum, sem ykkur eru fjandsamleg fyrir áhugamálum auðmannanna, sem verzla með hold yðar og blóð. Þeir kaupa og selja frá einu landi í annað vopn, sem þið hafið gjört, og ef til vill verðið þið sjálfir vegnir með hinum sömu skotum og byssum, sem hendur yðar hafa fjatlað við, vopnum, sem yfirboðarar ykkar hafa selt til svokallaðra „fjandmanna" ykkar. Skiljið þér nú þessa merkilegu vitfirringu, hlutleysi ykkar gegtn hinum blóðuga hildar- leik, sem yfirdrottnar ykkar aftur magna tfl höfuðs ykkar — þessir htlu .ræningjahópar, sem vanir eru að lifa af ránum á erfiði ykk- ar. Þeir undirbúa nú ennþá hræðilegri styrjöld en þá, sem geysaði árin 1914—18. Þeir ætla sér að láta myrða miljónir manna, miljónir ætla þeir að gera að krypplingum. Viljið þið þetta? Þið getið stöðvað stríðið, þið og allir aðrir, sem færir eru um að skilja brjálæði það og glæpsemi, sem nýtt Evrópustríð hefði í för með sér. Þið hafið öll vopn í hendi ykkar til þessa. Og þið einkurn, verkamenn Frakklands og Englands verðið að krefjast af ríkissstjórnum ykkar, að rússnesku flóttamennirnir og auð- kýfingarnir verði reknir úr landi, þessir menn sem hafa viljað selja verkamenn og bændur Ráðstjórnarríkjanna í hendur auðdrottnum ykkar. Krafa þessi hlýtur ekki eingöngu að vera borin fram af stéttarmeðvitund og samhug verkalýðsins í öllum löndum, heldur ber að skoða hana sem sjálfsvörn gegn framandi mönnum, sem múta húsbændum ykkar og ráð- herrum og lofa að skipta ránsfengnum með þeim, þegar búið er að æsa upp til nýrra múg- morða, sem munu svifta stétt ykkar miljónum mannslífa. Eiginkonur, mæður, systur og unnustur um N heim allan verða að mótmæla slíkum manna- slátrunum. Menntamennirnir, þessir svokölluðu „mannvinir", sem fyrir skömmu síðan mót- mæltu refsingum gagnbyltingarmannanna, án þess að vita hve viðbjóðslegur glæpur þeirra var — verða einnig að taka þátt í þessum mót- mælum.

x

Verklýðsblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Verklýðsblaðið
https://timarit.is/publication/345

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.