Verklýðsblaðið

Tölublað

Verklýðsblaðið - 13.04.1931, Blaðsíða 1

Verklýðsblaðið - 13.04.1931, Blaðsíða 1
VERKLÝÐSBIMHÐ IÍTGEFANDI: KOMMÚNISTAFLOKKUR ÍSLANDS (DEILD ÚR A. K.) II. Arg. (Aukablað fyvlv Vestmannaeyfar). Reykjavík 13. apvíl 1981 16. tbl. Forustuliö verkalýðsins. Þróun framleiðsluháttanna undir merki ein- BtaklingsrekBtursins og auðvaldsBkipuIagBÍns hefir skapað nauðsyn verklýðssamtakanna um allan heim og fengið þeim það verkefni í hendur, að safna öllum verkalýð til sameiginlegrar og misk- unnarlausrar baráttu gegn arðránBBtéttinni, með það mark fyrir augum, að útrýma, gegnum stétta-baráttuna, öllum arðræningjum, hrinda auðvaldsstéttinni af stóli og skapa hið stétta- lausa ríki verkalýðsins, þar sem allir eiga sömu hagsmuna að gæta og taka sinn þátt i hinni margvialegu framleiðslu, hver á sinu sviði, allir fyrir einn og einn fyrir alla, sem eigendur hennar að j'öfnu. Eins og stéttaþjóðfélagið sjálft, með allar mót- setningar sínar, hefir skapað nauðsyn hinna stríðandi verklýðssamtaka, hefir hin dagvaxandi spilling i foringjaliði verkalýðsins, sósíaldemó- kratanna, samvinna þeirra og kaupskapur við auðvaldsstéttirnar, skapað nauðsyn kommúnista- flokks, bæði á þjóðlegan og alþjóðlegan mæli- kvarða. Alþýðuflokkurinn, sem til skamms tíma hefir verið þau einq Bamtök, sem islenzkur verka- lýður hefir byggt vonir sínar á i baráttunni við auðvaldið, heflr nú þegar fallið i ræningja hendur. Með degi hverjum hefir stækkað sá hópur verkalýðs, sem komið hefir auga á sviksemi sósialdemókrata og snúist til andstöðu við þá, enda ganga þeir nú orðið kaupum og sölum i milli hinna ýmsu borgaraflokka. í þinginu eru þeir orðnir að hinu auðvirði- legasta uppboðsskrani á milli framsóknar og íhalds, sem lendir svo bjá þeim, er hærra býður. Sovet-Rússland er eina landið í veröldinni, þar sem kommunistaflokkurinn hefir haft full- komna forustu í baráttu verkalýðsins, enda líka eina land veraldarinnar, þar sem verkalýður- inn hefir völd og arðráni einstaklingsins að fullu útrýmt. í Þýzkalandi er nú i dag lang- fjölmennasti kommúnistaflokkur heimsins — næst Sovet-Kússlandi — og vex með degihverj- um, enda þekkja þýzkir verkamenn af reynsl- unni betur en nokkrir aðrir stéttabræður þeirra, 8ósialdemókrata og verk þeirra. Kommúnistaflokkinn í sérhverj'u landi skipar því hinn reyndasti, þroskaðasti og framsýnasti hluti verkalýðsins. Hlutverk kommúnistaflokkBÍns er að\ leiða Bamtök öreiganna í baráttunni við ráðaatéttirn- ar og gera þau á BÍnum tíma því verki vaxin, að byggja upp þjóðskipulag jafnaðarstefnunnar — kommúnismans — á rústum auðvaldsþjóð- félagsins. Kommúnislaflokkur Islands er stofnaður. Nokkur hluti íslenzkra verkamanna og-kvenna hafa nú þegar snúið baki við hinum fölsku for- ingjum Binum og fylkt sér undir merki kom- múnismans. í öllum helztu kaupstöðum landsinB haf a verk- lýðssamtökin eignast forustulið — deildir úr kommúnistaflokki íslands verið stofnaðar. Hér í Vestm.eyjum hefir allstór hópur verkamanna og -kvenna sýnt skilning sinn á hinu mesta nauðsynjamáli íslenzkra verklýðssamtaka og stofnað með sér félag, sem er deild i kommún- istaflokknum. Heill sé hverj'um verkamanni og -konu, sem starfar og stríðir fyrir stétt sína! Verklýðshreyfingin og Sósíaldemókratar. Kanpgjalilsbaráttan úti um land I vor. Hin alþjóðlega verklýðshreyfing á að baki sér merkilega og lærdómsríka sögu. Miljónir verkamanna og kvenna hafa á síð- ustu mannsöldrum um heim allan fylkt sér undir merki stéttabaráttunnar, lagt traust sitt og trú á mátt samtakánna og sýnt hina aðdáunarverð- UBtu fórnfýfli og feBtu i baráttu stéttar Binnar gegn auðvaldi heimsins. Enn þann dag i dag eru þó r,/o hlutar jarðarinnar undir yfirráðum auðvaldsins, sem aldrei, eins og einmitt nú, hefir þrengt kosti verkalýðsiná og haldið hon- ,um í fjötrum örbirgðar vg allsleysis. Hvað hefir þá áunnist, fyrir allar fórnirnar, fangeleanirnar, múgmorðin og baráttuna, sem verkalýðurinn hefir orðið að þola öll þessi löngu ár? Hefir verkalýður auðvaldsheimsins nú í dag við betri kjör að búa en daginn sem hann lagði fyrst með samtökum BÍnum út l baráttuna við auðvaldið? Nei, langt i frá. Verkalýðurinn hefir aldrei reynt slikar þrautir, þvilika neyð og niðurlæg- ingu af hendi kúgara sinna sem einmitt nú. Hvað hefir hann þá eftir allt þetta borið úr býtum, sem að gagni getur komið? Verkalýðurinn hefir gengið í skóla reynsl- unnar. Baráttan, vonbrigðiD, hans eigin ósigrar — og loks sigur rússneska verkalýðsins undir merki kommúnismans — hafa auðgað öreigana að því, sem þeir áður voru snauðir af, varpað nýju Ijósi yfir viðfangsefnin, gefið þeim vega- nesti og vopn í hendur fyrir hinn ókomna tíma; út i komandi baráttu. Það er: þekkinguna. Eitt af því, sem í fortiðinni hefir leitt sam- tök verkalýðsins út á refilsstigu ósigranna og svo þrásinnis komið þeim Bjálfum í koll, er for- ÍDgjaval hans og tru hans á foringjana, sem hvorutveggja orsakast af þekkingarskorti á eðli stétta-þjóðfélagsins og hinu sögulega baráttu- hlutverki hans. Það var því mjög afsakanlegt og eðlilegt, að á þeim tima, sem auðvaldsskipulagið var á gelgj'uskeiði og hagsmuna-mótsetningar stétt- anna ekki svo áberandi eins og síðar varð, að verkalýðurinn lagði eyru við lýðskrumi og um- bótasnakki »frjálslyndra« skýj'aglópa og lýð- ræðiBj'afnaðarmanna, sem allt þóttust geta og ætla að gera, í mestu rólegheitum, á friðsam- legan hátt, bara ef þeir yrðu kosnir á þing og í aðrar borgaralegar stöður. Verkalýðurinn hefir gert menn þessa að trún- aðarmönnum sínum, trúað á mátt þeirra og mikilleik — en aldrei orðið að trú sinni. Þeir hafa verið kosnir á þingin, setið að völdum i krafti verklýðssamtakanna — fengið óskir sín- ar uppfglltar, en verkalýðurinn ekki. Nú eru það þeir, hinir gömlu trúnaðarmenn hans, sósialdemókratarnir, sem auðvaldið i helztu ríkjum Vestur-Evrópu og víðar hefir gert að umboðsmönnum sínum til að herða þræla- tök þess á honum og berja niður með vopn- um alíar verulegar frelsishreyfingar hans. Þetta er brot af hinni dýrkeyptu reynslu, sem verkalýður annara landa hefir fengið á hinum hægfæra foringjum sinum, sósíaldemókrötum — reynslu, sem hann hlýtur að færa sér i nyt. Um allan heira er því verkalýðurinn sem óðast að snúa baki við hinum hægfara —' þeim, er lofuðu, en sviku og munu ætíð svíkja, þegar mest á ríður. Þusundir og miljónir verkalýðs hafa nú í seinni tíð hagnýtt sér reynslu þessa, sagt skilið við hið alþjóðlega svikasamband Bósialdemó- kratanna — »Amsterdam« — kastað hinni blindu foringjatrú, öðlaBt trauatið og trúna á sjálfan Big — mátt samtaka sinna og gengið í Rauða alþjóðsambandið — hið eina baráttu- samband verkalýðBins, sem aldrei hefir brugðist málstað öreiganna, sem starfar og berst fyrir hagsmunum þeirra, á grundvelli stéttabarátt- unnar. Hvað getur þá íalenzk verklýðBhreyfing sagt af reynslu eftir þessi 15—16 ár? Sannarlega hefir hún, að sínu leyti, ekki fegri sögu að segja, en verklýðshreyfing annara landa. Sannarlega er það saga, baráttunnar, von- brigðanna, ósigranna, sjálfsblekkinganna og yfirsjóna i foringjavali. Reynslan hefir allstaðar í heiminum — hér á landi einnig — afhjúpað sósíaldemókrata, sem svikara við málatað verkalýðsins og blekkinga- menn. íslenzkur verkalýður fól þeim þegar í byrjun forustu samtaka einna, gerði þá að trún- aðarmönnum, og lyfti þeim með atkvæðasam- tökum sínum til vegs og valda, en þeir hafa, eins og vænta mátti: »gefið steina fyrir brauð«. Jónas frá Hriflu — fyrv. krati — sem þótt- ist á Binum tima ætla að rétta hlut verkalýðs- ins^og skildi eftir fingraför sin i stefnuskrá Al- þýðusambandsins, er nú sestur í valdastól rikis- íds og rækir dæmi Mussolinis og annara er- lendra verklýðs-fénda. Jón Baldvinsson og Haraldur öuðmundsson, sem alþýðu8amtökin hafa alið og nært við brjóat sitt,. gegna nú sem bankastj'órar einu þýðingarmesta trúnaðarstarfi auðvaldsins. . Hversvegna?

x

Verklýðsblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Verklýðsblaðið
https://timarit.is/publication/345

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.