Spegillinn - 01.10.1947, Page 8

166
SPEGILLINN
Sá, sem getur útvegað
jnjer tvegg.ia til þnggja
'herbergja íbúð til leigu
með sanngjörnu verði. get
ur fengið gefins 3 stk..
lágskolandi ensk W C.-
tæki með öllu tilheyrandi,
Sá hinn sami á einnig kosí
a þremur rúllum af fyrsta
flokks gólfdúk fyrir ,,nor
malt" verð.
(AV> Cj I i M b 1 )
J'/óíí
orn
um að sitja innan um skríl.
Á Borginni sat ég að sumbli í kvöld
— ég sit þar að jafnaði einn. —
Þarna var allt saman eintómur skríll,
— af því ég þekkti ekki neinn.
til þess að þurfa ekki að grefa eins mikið fyrir þær. Nei,
herrar mínir, á þessu getur enginn efnast — og betra er að
láta peninginn ganga til sinna eigin landa heldur en ein-
hverra og einhverra útlendinga.
— Vorkenni þeim, liggur mér við að segja, þegar þeir
kvarta um peningavandræðin. Nær að læra svolítið af gam-
alli sambandsþjóð, hvernig menn auðgast þar hver á öðrum
bæði á frjálsum og ófrjálsum (svörtum) markaði. Já, þar
geta menn meira að segja snuðað hvern annan, þangað til
ríkir almenn velmegun í landinu.
Undarlegt þótti mér það, að engir skamma Þjóðviljann
þar í landi og þykjast þeir þó vera íhaldssamir þar eins og
annarsstaðar. Ég færði svona í tal við marga háttsetta, hvað
þeir héldu um Laxnesbúið, en enginn vildi gefa neitt út á
þetta mitt hjal. Á því skildist mér, að hlutabréf Búkollu
standi ekki hátt þar í landi.
Ekki þótti mér pólitíkin þeirra upp á marga fiska. Þeir
kunna ekki almennilega að rífast, nema að þeir séu allir
saman heiðarlegir menn, sem mér þótti þó næsta ótrúlegt.
Nema hvað eftir blöðum þeirra að dæma virðast lygarar,
landráðamenn, pólitískar fótþurrkur erlends stórveldis, vera
miklu sjaldgæfari fyrirbrigði þar í landi en á voru. Einn
Stefán Jóhann eiga þeir þar að vísu, — er hann það, sem
þeir kalla „vinstri maður“, en vinstri menn eru einnig þar
lengst til hægri. Eins og allir Stefánar Jóhannar gerir þessi
það, sem honum sýnist. Þegar ríkisstjórnin þar í landi kem-
ur saman eins og aðrar ríkisstjórnir til að ræða um hið „al-
varlega ástand í verðlagsmálum“, sem mun þýða það sama
og á íslandi, nefnilega, hvort allt sé komið í nógu mikið öng-
þveiti til þess að hún verði að segja af sér, þá ferðast Stefán
Jóhann danski á Oxfordþing til Sviss og fleiri landa til að
bæta sitt hugarfar. Ættu það allir Stefánar Jóhannar að
gera og myndi það koma í veg fyrir marga hverja stjórnar-
kreppuna, sem stafar alla jafna annaðhvort frá syndum
spilltu hugarfari eða vondum maga.
Ekki kunna danir að auðgast á Svartadauða. Láta þeir
hann standa frammi í hverri búðarholu, svo að menn fá
hundleiða á honum til daglegrar hressingar, til mikils tjóns
fyrir ríkiskassann og almenna velmegun, svo að ekki sé
minnzt á bílstjórastéttina, sem ég veit ekki, hvers á að gjalda
hér. Enda hef ég það fyrir satt, að engin lítil bílstöð beri
sig hér í landi. Og eru leigubílar yfirleitt óásjáleg farartæki,
sem Uer ljósan vott um niðurlægingu bílstjórastéttarinnar,
t. d. rakst ég hvergi á luxus Packarda, rauðskjótta með gler-
húsi fyrir bílstjórann, á neinni bílastöð.
En eitt hafa danir, sem ekki fæst í Ameríku, sem sé sumar
og sólböð. Þeir hafa að vísu orðið að borga fyrir blíðviðrið
til þessa um miljarð í dönskum krónum, en rigningarnar
hafa líka kostað dálítið á íslandi. En ekki þýðir að tala um
viðskipti á þessu sviði frekar en öðru, því að ef við hefðum
getað verzlað með rigninguna, hefðu samningarnir verið
skilorðsbundnir og landinn notað tækifærið til að losna við
okkar ágæta ársgamla rollukjöt. Og nú hafa þeir dönsku
fundið kjarnorkusprengjur í Grænlandi, þ. e. a. s. náttúr-
lega voru það Ameríkumenn, sem fundu þær, og þykjast
danir nú sem von er færir í flestan sjó, og lýst mér þá ekki
á nýja samninga um handritamálið og forngripina, ef dönsk
herskip liggja á meðan full af kjarnorku út á Reykjavíkur-
höfn. Nei, ég segi fyrir mig — því þá ekki að senda Jón
Dúason og láta hann nema Grænland, áður en það er orðið
Manni getur þá gramizt við allt,
já, gramizt við sjálfan sig:
að sitja innan um eintóman skríl,
— sem ekki kannast við mig.
SVB.
of seint? Ef við eigum ekki að verða aftur úr öllum — eins
og skíðamenn vorir í Osló — í kapphlaupinu um kjarnorku-
sprengjuna, þá verðum við nú að grípa til skjótra ráða og
tryggja okkur strax Grænland eða þá a. m. k. — Keflavíkur-
flugvöllinn.
Á danagrund í september 1947.
Álfur úr Hól.