Bjarmi - 01.03.1976, Blaðsíða 1

Þróun eða sköpun - tvenns konar trú
Eftirlarccndi grein birtist í tima-
ritinu Decision á síðastliðnu ári,
og er höfundur hennar prófessor
í náttúruvísindum við háskólann
í Michiganfylki í Bandaríkjunum.
Hann er fœddur í Ohio, var liðs-
foringi i Bandarikjaflotanum
1944—1946 og á tvo syni.
Dr. Moore er rithöfundur og út-
gefandi og skrifar greinar í tímarit.
sem fjalla um náttúruvísindi.
Hann er aðalritstjóri ársfjórungs-
timarits Creation Research Society,
en það er félag. sem hefur með
höndum rannsókn á sköpuninni.
Ég var þróunarsinni og kenndi
þróunarkenninguna, áður en ég
varð kristinn. Flestir kennarar í
vísindum eru einstrengingslegir
þróunarsinnar, þar sem það er eina
sjónarmiðið, sem þeir hafa verið
fræddir um viðvíkjandi uppruna
allra hluta. Allt frá því að U'p'p-
runi tegundanna eftir Darwin kom
út árið 1859, hefur hugsunai’hátt-
ur þróunarkenningarinnar gegn-
sýrt allar mannlegar fræðigreinar,
svo að jafnvel enskum höfuðsmanni
er kennt að hugsa á þann veg.
í kennslustörfum mínum nú geri
ég stúdentum mínum Ijóst, að þeir
muni verða að taka afstöðu til þró-
unarskýringar meirihlutans og
„sköpunar“skýringar minnihlut-
ans. Stúdentunum er bent á, að
þeir hafi, jafnvel nú á tuttugustu
öldinni, mikilvægt frelsi til þess að
velja, hvaða afstöðu þeir eigi að
taka til uppruna lífsins.
Vísindamaðurinn hefur ekki allt
,,fullsmíðað“, þegar hann ber fram
þá tilgátu, að alheimurinn hafi
byrjað með sprengingu, Hann hef-
ur enga vitneskju um slíkan at-
burð sem vísindamaöur. Þegar hann
staðhæfir, að lífið hafi byrjað með
einhvers konar samruna og til-
færslu sameinda, er hann aðeins að
gefa til kynna það, sem hann
ímyndar sér. Þegar hann segir, að
mannkynið sé afleiðing af stökk-
breytingum, sem orðið hafi fyrir
tilviljun, misheppnaða fjölgun eða
mistök í DNA-margföldun (DNA
er kjarnasýra, sem felur í sér erfða-
eiginleikana), og þetta hafi valdið
því, að sumir hafi orðið gulir, aðrir
svartir o. s. frv., þá er þetta ein-
göngu hans eigin hugsmíð. Hann
heldur fram skoðun sinni á kostn-
að akademisks frelsis og vandaðra
visindalegra vinnubragða.
Ég vil blátt áfram, að sannleik-
urinn fái að tala máli sinu. Til þess
að hlustað verði á sannleikann í
þessu efni og hann viðurkenndur,
verður að sýna fram á allt of
algenga misnotkun vísindalegra
vinnuaðferða. Ég vil fremur segja:
„Jæja, hér er allt, sem vísindi okk-
ar vita,“ en reyna að „sanna“
Biblíuna.
Mig langar til að vekja hjá stúd-
entunum undrunartilfinningu og
auka skilning þeirra. Mig langar til,
að þeir sjái, að sjónarmið þróunar-
kenningarinnar, sem kallað er „vís-
indalegt“, með öllum alhæfingum
og ágizkunum, sem því eru sam-
fara, er ekki vísindaleg, heldur trú-
arleg afstaða, þótt einkennilegt
virðist.
Þróunarsinninn og sköpunarsinn-
inn nota sömu staðreyndirnar, en
þeir nota þær til þess að renna
stoðum undir mismunandi trú við-
víkjandi uppruna alls. Þróunarsinn-
inn viðurkennir staðreyndirnar,
lætur sem hann sjái ekki eyður
þekkingarinnar og krefst þess, að
vísindalegar ályktanir séu dregnar
af því, að margar lifandi verur eru
líkar, þótt þar sé eingöngu um smá-
atriði að ræða. Sköpunarsinninn
tekur sömu staðreyndirnar, rann-
sakar eyðurnar og bendir þar af
leiðandi á það, sem aðgreinir lif-
andi verður. Nemendur mínir læra
að gera greinarmun á ályktunum,
sem byggðar eru á líkum, og þeim,
sem byggðar eru á sannfærandi
niðurstöðum.
Ég sýni fram á með skýrum,
akademiskum hætti, að vísindun-
um eru takmörk sett, þannig að
þau fást aðeins við það, sem unnt
er að rannsaka beint eða óbeint.
Þess vegna eru staðhæfingar um
uppruna alheimsins, lífsins eða
mannkynsins augljóslega trúar-
atriði. Auk þess er trúin á skapar-
ann sem orsök allra hluta vísinda-
lega séð mjög heilbrigð.
Stúdent nokkur, sem langt var
Reykjavík, marz 1976
3. tbl., 70. árg.
1