Æskan - 01.05.1949, Blaðsíða 11

ÆSKAN
« « « « « K » « K
X
X
0
ijrasogur.
X
&
Hestur bjargar presti.
Oft hefur það komið fyrir liér á
landi, að hestar liafa bjargað lífi eig-
enda sinna úr bersýnilegum iifsháska,
sem þeir hafa oft af fyrirhyggjuleysi
og ofurhuga steypt þeim og sjálfum
sér í. Hér kemur ein slík saga.
Prestur einn var kvöldtima einn á
ferð i tunglsljósi eftir íslagðri á. Vakir
voru mér og þar á ánni, liesturinn fjör-
ugur og birtan svo, að ekki var auð-
velt að greina ís frá vatni. Prestur reið
þó hvern sprettinn öðrum liraðari, þar
til isinn sprakk, þegar minnst varði,
við einn vakarbarminn. Straumurinn
var striður og vatnsdýpið svo mikið,
að hesturinn var alltaf á sundi. Hann
synti livað eftir annað upp og niður
með isskörunni til þess að reyna að
komast upp. Loks varð presturinn við-
skila við liestinn og flaut frá skörinni
eftir miðjum álnum.
Þegar hesturinn varð var við þennan
atlnirð, þá sneri liann jafnskjótt frá
skörinni og synti á cftir ciganda sin-
um, þar sem liann náði honum. Þegar
presturinn liafði náð i fax hestsins,
synti hann að isskörinni aftur og lá
þar grafkyr, þar til prestur gat komizt
á bak liestsins og þannig bjargað sér
upp á skörina. Presturinn komst þann-
ig úr dauðans greipum, en hesturinn
var jafnnauðulega staddur. Langa
stund varð liann enn í vetrarhörkunni
að liggja á sundi í jökulvatninu, þar til
menn komu af næstu bæjum og gátu
bjargað bestinum. Með framúrskarandi
dugnaði og vitsmunum hafði hesturinn
]>jargað lífi sínu og eigandans úr þeirri
hættu, sem liann hafði með óvarkárni,
stofnað þeim báðum í.
Gæsin og tunnan.
Einu sinni var karl og kerling i koti
sínu. Hétu þau Jón og Helga. Gamli
Jón átti tunnu fulla af brennivíni en
Helga áti eina gæs.
Brennivínstunnan hans gamla Jóns
hafði lekið. Gæsin kom þar og vill
svala sér, lienni þykir bragðið gott.
Þegar liún var búin að drekka nægju
sina vaggar hún syngjandi burt og er
óvanalega kát. En kætin endaði fljótt.
Gæsin veltist um koll, stjörnu þreif-
andi full og liggur sem dauð væri.
Iíelga gamla leitar og leitar að gæs-
inni og finnur hana loksins þar sem
liún liggur. og álítur að hún sé dauð,
og segir karli bónda sínum frá slys-
inu.
Til þess þó að hafa nokkurt gagn af
gæsinni ætlar liún að hafa liana til
miðdegisverðar, sezt því niður og
plokkar hana grátandi. Þegar Helga
er búin að plokka gæsina, leggur liún
hana í bala með volgu vatni til lireins-
unar, að þvi búnu gengur hún burt til
að sækja eitthvað til matreiðslunnar,
en á meðan vaknar gæsin úr rotinu
við volga baðið, og lileypur sem ákaf-
ast burt.
Helga gamla og Jón sjá, hvernig
komið er, og hlaupa másandi allt hvað
fætur toga til þess að ná gæsinni, cn
hún var orðin svo lélt á sér, að hún
Iivarf þeim bráðlega.
Þau sneru því hcim aflur við svo bú-
ið, heltu strax úr brennivinstunnunni
og gengu í ævilangt bindindi, en gæs-
in vaggaði um nágrennið, og varð
meira ágengt en mörgum bindindis-
postulum.
Blind inginn.
Nokkrir drengir raða sér í hring
utan um einn félaga sinn, sem er með
bundið fyrir augun og með sína teskeið
í livorri hendi. Blindinginn á nú með
teskeiðinni að þreifa sig áfram og
rannsaka svo einlivern i hringnum,
en þeir verða að standa grafkyrrir og
hljóðir.
Geti blindinginn sagt rétt til um
nafn þess, sem hann snertir, þá
skipta þeir um stöðu. — Aðeins má
gizka einu sinni á um nafn livers í
senn. Ef blindinginn getur skakkt til,
þá fer hann aftur inn í miðjan hring-
inn og byrjar að nýju.
Títuprjóna kastiá.
Hópur barna tekur sér i liönd stíft
pappirsblað, á að gizka 50 sentim.
langt. Strik eru gerð á það við fimmta
Kemur út einu sinni í mánuði, og auk
þess fá skuldlnusir kaupendur lit-
prentað jóiablað.
Gjalddagi í Rvík 1. apríl. Úti um Iand
1. júlí ár hvert.
Sölulaun 20% af 5 eint. 25% ef seld eru
20 eint. og þar yfir.
Afgreiðsla: Kirkjutorgi 4 (Kirkjuhvoll).
Sími 4235.
Utanáskrift: Æskan, pósthóif 14, Rvík.
Ritstjóri: Guðjón Guðjónsson, Tjarn-
arbraut 5, Hafnarfirði. Sími 9166.
Afgreiðslum.: Jóhann Ögm. Oddsson,
Skothúsvegi 7. Sími 3339.
Útgefandi: Stórstúka íslands.
Ríkisprentsmiðjan Gutenberg.
livern sentim., svo að blaðið verði cins
og mæliband. Sá, sem á að reyna sig,
tekur tituprjón í hönd, en annar tekur
blaðið og heldur því upp að vegg, svo
hátt að neðsta strikið á blaðinu sé í
sömu hæð og augu þess, sem prófa
skal. Hann heldur títuprjóninum um 2
sentimetra út frá neðsta strikinu, og i
sama bili og liinn slejipir blaðinu,
reynir hann að stinga títuprjóninum i
gegnum það, svo það detti ekki niður
af veggnum.
Nú reyna allir í hópnum að skrifa
liver sitt nafn á blaðið við gatið sem
liann liefur gcrt með títuprjóninum.
Þegar allir liafa reynt, er liægt að sjá
á blaðinu, liver liefur verið fljótastur.
Því neðar, sem nafnið er, þvi fljótari
hefur hann verið.
Bréfaviðlkipti. Auglýsingar um bréfa viðskipti
veráa hér eftir aðeins birtar, gegn 5 króna gjaldi
fyrir hvert nafn. Er því þýðingarlaust aá senda
slikar auglýsingar nema fullt gjald (5 kr.) fylgi.
51