Æskan - 01.02.1921, Blaðsíða 5

M S K A N
15
Á HEIMILINU.
HELZT hjá mömmu viljum við Hún sópar, eldar eða þvœr;
vera og eilihvað gera; einhver þarf að vagga.
henni er að okkur lið, Pá kgssir hún hlgii á hendur þœr,
svo á það líka að vera. sem hlaupa undir bagga. b. J.
utan á hann til Júliusar; hann var
þannig hljóðandi:
»Kæri Júlíus!
Fyrirgefðu mér, að ég lézt vera
fátækur maður í gær lil að reyna
þig. Þigðu nú það, er seðlinum fylgir,
i nýársgjöf. Ég efa ekki, að þú munir
verja því sómasamlega. Berðu for-
eldrum þínum og systkinum kveðju
mína. Bráðum skal ég tala við þig
sjálfur. Þinn vinur
Tlíord Heilmann«.
Enginn fær útmálað þá gleði, sem
þessi nýársgjöf fékk þeim, er að nulu.
Heimdal sá sig nú á svipstundu
orðinn efnamann, því þess þarf ekki
að geta, að Július tileinkaði sér ekki
þessa peninga, heldur færði hann þá
foreldrum sinum, sem höfðu þeirra
fulla þörf.
Herra Heilmann efndi heit sitt- og
heimsótti þau sama dag. Sagði bann
þeim nú frá þvf, að hann hefði keypt
höllina af Veiss kaupmanni fyrir 40
kr., svo hann gæti sent smiðnum
hana í nýársgjöf. Upp frá þessu lið-
sinli Heilmann Heimdal og fjölskyldu
hans, og innan skamms hafði hann
útvegað Heimdal atvinnu; samt lét
hann sér annast um Júlíus. Hann