Kyndill - 09.05.1929, Blaðsíða 2

34
K YNDILL
um. Vænti harm þess, að sambandinu og'
æsluilýðssamtökunu'm yfirleitt auðnaðist að
vLrana. vel, hlutverk sitt í frels:sbará;Hu ai-
pýðunnar.
Næsta mál á dagskrá var kosning sam-
bandsstjómar, varastjórnar og andurskoð-
enda sambands- og Kyntlils-reikniinga. t sam-
bandsstjórn voru kjörnir:
Forseti Árni Ágústsson
Ritari Vfilhj. S. Vilhjálmsson ritstjóri
Gjaldkeri Kristinn Ág. Eiríksson járnsmn.
Varaforseti Guðm. Gissurarson kennari,
Hafnarfiröi..
Meðstjórnendúr Marteinn Skaftfells (Ak-
ureyri), Þorvaldur Brynjólfsson járn-
snn og Jónas Thoroddsen stúdent.
i varastjórn voru kjörnir:
Sigríður Baldvinsdóttir (Akureyri)
EmiJ Jónsson verkfræðingur (Hafnarf'.)
og I>orst. B.. Jónsson.
Eradurskoðendur voru kosnir:
Þórir Kjartansson stúdent og
Helgi Kristjánsson járnsmni
J>á er kosningum Jressum var iokið, lágu
ekki fleiri mál fyrir þinginu.
Talaði þá V. S. V. úr forsetastóli og
hélt snjalla ræðu uin verkaJýðsbaráttuna.
og þátttöku æskulýðsins í hanni. Mun út-
dráttur úr ræðu hans birtast í næsta blaðil
SJeit hann síðan Jressu fyrsta (ringi Sam-
bands ungra jafnaöarmanna og bað Jringfull-
trúa að hrópa prefalt húrxa fyrir samband-
inu, og var það gert.
Jóiias Thoroddsm,
Til starfa æskulýður!
Nú er sumarið korn'ð og veturinn liðhrap
Vetrarstarfseminni lokið. Sumairsitairfið hafið.
Þegar aðalfundur F. U. J. í Rvik var hald-
inn í haust bættust í félagið um 50 nýir
meöl'imir og á hverjum fundi í vetur hafa
fiví bæzt minst 6 nýir féliagar. Erurn við nú
farin að byrja priðja hundraðið og er pað
góður vottur pess, hvort jafnaðarstefnan á
ekk.i ítök í hugum ]) .irrar kynisJóðar, sem
við völdunum tekur aö skömmum tima liðn-
urn. Vetrarstarfsemi F. U. J. Jrefir verið
góð að flestu leyti. Félagið hiefir eflst ntjög
innbyrðis og féJagsböndin bundist fastar. í
engu félagi innan Fulltrúaráðsins hér er elms
góð fundarsókn eins og í F. U. J. Hafa
að jafnaöi mætt á fundurn okkar 70 fé-
Iagar. Stunduin á anhað hundrað. Fæst 50.
Sýnir petia áhuga ungra manna og stúlkna
fyrir -amtökum okkar. Nokkur skemtilcvöild
höfurn við haldið og hafa pau öll fariö
rrajög vel fram. Skemtiiegust hafa pó pau
kvöld verið, sem engum hefir verið leyfður
aðgangur að nema félöguim eimum. Er pao
og ætlun okkar að hafa pau panmig fram-
VcgÍS.
SkemlikvöJdim hafa farið pammiig fram. að
félagssysturnar hafa bakaö kökur ag hitað
kaffi og selt svo félögunum til ágóða fyrir
félagissjóð. Tv:ir félagar hafa flutt fræðandi
og- hvetjandi ræður meðan menn sátu að
borðum, Jesið hefir verið upp, bæði um
jafnaðarstefnuma og aranað og síðan hefir
verði spilað, teflt, farið í leiiki og danzað í
eina klukkustund.
Sumum kanm nú e. t. v. að finmatst að þetta
sé ekki vottur umi þá starfsemi, sem ungir
jafnaðanmenin eigi að hafa með höndum, en
peim (vil ég svara pví, að sú er skoðun
mín, að F. U. J. hivar sem er á (iandimiu)
eigi fyrst og freimst að vinma að pví, aö
draga æskuiýðimn af götummi, frá óholluum
skemtistöðum og billiardborðum. Reyna að
glæða hjá honumi fræðsliulöngum og vékja
hjá honum sjálfstæði og traust. En til þess
að pstta sé hægt vörður féla.gsskapurinn
að geta fullnægt pörfum ungra inanna. —
Skemtanaþörf æskumannsms er mikil. F. U.
J. fullnægir henni með skemtikvöldum sin-
um, en notar um leið tækifærið til að hafa
mennimgarleg áhrif á Jranm, serni skerhtir sér,
Þetta hefir og tekiist. Skerntikvöld ekkar
hafa ekki verið betur sótt en fumdir okkar,
og tel ég pað vott þass, að engimn sé í
F, U. J. vegna skamtama. Eims og ég hefi
og tekið fram er fræðslam fyrsta og síðasta
atriðið pcgar umgir jiafnaðanmemn komri sam-
an til aö skeunta sér.
Hver fundur, sem F. U. J. hefir haldið s. I.
vetur, hefir staðið frá kl. 8'ý til 12. Hafa
mjög mörg mál verið rædd og oft orðiö
ailsnarpar uimræður. Hafa féiagar deilt um
ýms ínál, og hafa þær diiilur verið mjög
heiðarJegar. Hafa og umræður fariið fram á
hverjum fundi um jafnaðarstefmiuna, kröfur
verkalýðsins og æskulýðsins. Hcfir ])á ekki
verið deilt, en nienn verið ákveðn/ir og hvatt
mijög ti! starfa. Margir félagar eru jrðnir
.all-snarpir ræðumemm, er það og einn til-
gangur F. U. J. að æfa félaga sína í ræöu-
höJdum. Innain félagsims hsfir verið gefið
út skrifiað blað, sem heitir Árrai&i. Ritstjórar
pe;s voru í fyrra Eg.gert Þolrbjamatrson (nú
fluttur til Isafjarðar) oog Sigurður HaLldórs-
ison (nú við náni í Kaupmannahöfn). Rit-
stjórar blaðsins nú eru þeir Árni Ágústs-
son og Sigurður Þor.Leifsson frá Eyrarbalcka.
Hefir biaðið komið jafnaðarlegast út á hverj-
um fund i og hefir verið ágætlega ritað, og
hafa prjr félagar, ein .stúlka og tvair pjlt-
ar verið skipuð í ritnefnd á hverjum funcli
til að iskrifa i næsta blað. -
Hér hefi ég að eims drepið á örfá atriði
úr starfsemi ungra jafnaðarmanna hér í bæn-
umi; væri hægt að segja frá tnörgu fleiiru,
en petta verður að nægja.
Mörgum, kamn nú e. t. v. að finmast, að
ungir menn eigi að starfa af niajri krafti
en við höfum gert. Og má það vel vera.
að starfsemin hafi ekki gengið nógu vell;
Það er líka alt af léttast að fimna að.
F, U. J. er á öðru ári og á þessu eima og
hálfa ári hef.r pví tekist að vinna væl i
págu stefrau siraraar og ætlunarverka: að
svejgja huga æskunnar frá aradleysinu —-
ósjálfstæðimu, aldaramdaraum og íhaldimu, að
jafnaðarstéfnunni. -c-- Starfið er að eims hafáð.
Vdð horfum til framtíðarinnar full'viiissiT um.
að okkur takist að leysa vél af hendi hlut-
verk okkar í freLsisbaráttu himna undirok-
uðu og útskúfuðu stéttar, aIþýðustéttarinn-
ar. Við erum bjartsýn og látum ekki
mdraeemdir borgaraLegrar ómenningar: hug-
isýki, cleyfð og svartsýni á framtíð lands og
pjóðar liafa áhrif á starfsvmi okkar.
Sumarið er komið. Munu ungir jafnaðar-
me'nn raota sér sumarblíðuna og fara í
skemtiferðir. Gleði hugsjónaríkTar æsku
úti í íagurri náttúru ér vorboði nýja tímams^
Gleðilegt sumar!
VI S. V.
Verkamaðurinn.
Hann vaknar að niorgni af værasta blund
og verkamanns-tötrunum klæðist,
hann finnur að nálgast hin starfandi stund
og starfsþrek í huganum fæðist.
Hann kvjðix í huganum komandi tíð,
en kraftur í æðunum svellur. —
I glugganum pýtur, þvi grenjandi hríð
og gaddharka á rúðunni skellur.
Hann má ekki hika, pótt frostharka og fönn
falli’ yfir gjörvallan bæinn —,
pað munar vjst stunduni ei meira en spönn
að missi’ hann ei hamdtak paran daginn.
Og niður að höfninni Iiggur hans leið,
par langflestu verkefnin bíða,
ef skipulagt v,æri nieð skyraseratd hjá iýð,
hann skyldi ekki purfa að kvjða.
Hann stendur og horfir og hugsar sitt ráð,
en hans enginn kröftum vill simna.
Hann gengur með ströndirani, ef gæfist sú
náð,
að gæti hann fengið að vinna.
Það rjs upp í huganum hörmunga-stríð,
pví hversdagsins Iítill er skerfur,
heima er skortur og hallæristíð
og hungrið að börnunum sverfur.
Hann vissi er hann fór, hvað í bæmum lrans
beið,
og bitana þyrfti hann marga.
— Það sverfur að hjartarau sárasta raeyð;
hann sér engin ráð til að bjarga.
Og svoleiðis gengur pað dag eftir dag
að djörfung í huganum stirðnar,
pað aðkaliar pörf með sitt ískalda lag,
en örvænting liggur við dyrnar.
— Til skýringar fram vil ég skjóta um leið,
svo skrifin mín reynist ei pvaður,
— pað reyna víst fáir svo rangláta neyð,
sem ráðviltur daglaunamaður.
Á „menningaröldinni,‘ magnast hér flest
og montast af íhaldsiras næpur.
— Að fá ekki að vinraa, en falla pað bezt,
er full-vaxinn íslenzkur glæpur.
• Jón Aiason.