Gamanblaðið - 01.03.1917, Blaðsíða 1

Gamanblaðið - 01.03.1917, Blaðsíða 1
GAMANBLAÐIÐ 3. BLAÐ KEMUR Út-'VIÐ-OG V!Ð MEÐAN SÉST TIL MÁNA 1917 Brauguriim í Tungu og drengirnir úr Reykjavfk. — Frh. Draugarnir læddust nú hálfbognir að drengjunum, og þegar þeir voru kornnir nógu nærri, risu þeír upp og sentu glóðarhausnum. Kom hann niður nokkuö fyrir framan drengina og valt eftir grundinni, þar fil hann staðnæmdist rétt hjá þeim, og starði á þá með glóandi glyrnunum. Varð þeim í fyrstu mjög hverft viö, sern von var, en átftiðu sig þó fljótt. i ..»EIdsúran«, sagði Frikki. . Matti sagði ekkert, en stökk nið* ur af garðinum, hljóp aö glóðar- bausnum og sló hann með löpp- inni. svo hann lókst hátt á loft og aftur í áttina til drauganna. »:Knattspyrna«, hrópaöi Frikki, stökk niður af garðinum og veif- aði hrútshorni, sem hann hélt á, ;yíir hoföi sér. Gfóðarhausinn kom framan i mjóhrygginn á Tungu-Móra ogfór foaðan upp á.milli rifanna í hon- um og sat þar fastur. Lagði Tungu- Móri þegar á flótta, en Frikki senti hrúishorninu af hendi, og hefði það; hitt óþyrmilega þann líkams- hiuta, sem menskir menn sitja á, ef draugar hefðu þann sama likams- hluta, en af því svo er ekki, small hrútshornið í mjaðmarbein draugsins og varö það til þess, að hannhrað- aði flóttanum ennþá meira. Um írafeilsllsmóra er það að segja, að hann tók til fótanna á undan nafna sinum og varð fyrri en hann heim á hlööuloft, Hvers vegna , hann flúði, vita menn ekki, en þeir sem þekkja hann vel, segja, að hann sé sá smekk draugur, að enginn vaf geti á því leikið að haun hafi flú- ið þá óhemju i islenzkunni, að kalla sparkið spyrnu. En hvort sem þetta er rétt eða ekki, þá er víst að hann tók á rás óðar og Frikki hafði hrópað »knattspyrna«. Ekki sáu drengirnir meira til drauganna þessa nótt, enda var þess skamt að bíða að sólin roð- aði suðvesturfjöllin. Næsta kvöld vöknuðu dráugarnir snemma og töluðu margt um hvernig þeir ættu að hefna sín á þessutn j strákaskrðttum úr Reykjavík. Tungu- ] Móri fór niður á gólf til þess að ! sækja matinn, sem lionum var skamtaðúr (honum var altaf skamt- I að, því arinars helti hann niður mjólkinni, batt kýrnar saman á i hölununm, gerði gust svo pilsin { fuku upp um cyrun á slúlkunUm, | úg alt eftir þvf). Kom hann aflur að vörmu spori — ef hægt er að segja það um þá sem ganga á köldum, berum beinura — og var í meira lagi hróðugur. Auk hins venjulega matar Iágu á diskinum 4 sveskjur — eins og sveskjur. Skoðaöi Tungu-Móri þetla sem tákn þess að fólkinu í Tungu mis- líkaði hvaö drengirnir hefðu að- hafst, og vildi nú reyna að blíöka hann með sætindum úr kaupstaðn- um. ¦¦•'Svona búlduleitar sveskjur hefi eg aldrci scð-, sagði Irafellsdraug- urinn. Æg ekki heldiir«, sagði hiun, »sveskjur eru vanar að vera svo kinnfiskasognar«. »Nú sveskjurnarx, sagði Tungu- Móri, þegár síðasti mágálsbitinn var horfinrt inn fyrir tennuniará kunningja hans. »Þessi er hálf-beisk«, sagöi íra- fells-Móri og hóstaði. TUngu-Móri rendi niöur fyrri sveskjunni. Svo kjamsaði hann dálítið á þ.eirri seinni og svelgdi henni niður. frafells- Móri hrækti út úr sér seinni syeskj- unni. Það setti ákafann hósta að báðum draugunum. 5 Hvcr þremillinn er þétta« sagði Móri frá Irafelli þegar dró úrhóst- anum. . >Mig logsvíður innan i banakringlunni*. »Mig líka«, sagði nafni hans. >Maöur skyldi halda að sveskjurnar hefðu verið fullar af pipar«. »Já, svei mér þá«, sagöiTungu- draugurinn hóstandi. Draugarnir heyröú nú háværánn hlátur úti fyrir. Svo var híegið, svipað því er sýður í gratitarpotti. Þaö var Gvendur Kr. sem vakti yfir túninu á næsta bæ (sem lá skamt burtu), sem var í heimsókn hjá Frikka og Matta. Strákaskrattarnir hafa gert það«t sagði Tungu-Móri og skók vand- ræðalega háuskúpuna. Nokkru seinna læddust draug- arnir út í bæjarlæk, til þess að þvo á sér banakringlurnar. Á Ieiðinni inn aftur rak Tungu-Móri stóru tána í nagla, sem stóð upp tir þröskuidinum í hlöðudyrunum, og' hafði mikinn verk í tánni alla nótt- S ina. Mönnum hættir mjög tii þess

x

Gamanblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Gamanblaðið
https://timarit.is/publication/423

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.