Íslenzkt vikublað : sýnisblað - 22.09.1887, Blaðsíða 1

Íslenzkt vikublað : sýnisblað - 22.09.1887, Blaðsíða 1
* ISLENZKT TIKUBLAÐ. Sýnisblað. Eeykjavík, Fimtud. 22. septbr. 1887. SýnisMað. íslenzkt Vikublað". 55 Sýnisblað þetta cr ætlað til að gefa hugmynd ura stefnu og snið blaðsins. — Að öðru leyti skal þotta fram tekið: Blaðið mun láta sér ant um að flytja svo fljótt sem kostr er Ijósar og áreiðanlegar fréttir, og mun hafa fasta fregnrita um alt land. Ekki vcrðr ritgerðum synjað upptöku í blaðið fyrir þá eina sök, þótt þær sé gagnstæðar stefnu blaðsins, ef þær eru stuttar, Ijbsar og kurteislega rit- aðar; en svarað verðr þeim, ef þurfa þykir. Blaðið mun ræða' hvert alment þarfamál, og gera sér sérstakt far um að flytja sem mest af frœðandi greinum. Öll persbnuleg ókurteisi, oll illkvittni á að vera gersamlega útlœg úr dálkum Uaðsins. Tilgangr blaðs- ins er að gagna þjbðinni með þvi að útbreiða skóðan- ir sínar, cn skilyrðið íyrir að geta náð þcim tilgangi er það, að blaðið sé svo úr garði gert, að það verð- skuldi virðingu mótstöðumanna eigi síðr en fylgis- manna. Útgefendr blaðsins eru nokkrir íþingmannatólu, en sumir ekki. Hvorki þeir né heldr þeir menn, sem hafa ritstjórnina á hendi, nafngrcina sig. Að eins verðr ábyrgðarmaðr blaðsins gagnvart prentfrels- islögunum nafhgrcindr, þá er það byrjar að koma út. Það er stefna og innihald blaðsins, sem á að hafa áhrif á álit manna á blaðinu, en okki mannanöfn. Annars verðr það aðal-reglan, að allar ritgerðir í hlaðinu verði með nöfnum Mfundanna. „ísl. Vikubl." kemur út f'rá nýjári komandi einu sinni í viku í sama formi sem þetta sýnisblað, holm- ingr blaðsins með smáletri. Það kostar 3 kr. ár- gangrinn innanlands, er borgist fyrir 15. júlí, en ut- anlands kostar blaðið 4 kr., cr borgist fyrirfram. Blaðið má panta hjá hverjum póstafgreiðslumanni eða bréfliirðingarmanni á landinu og kostar þá 75 au. um ársfjórðunginn (þrjá mánuði), burðareyrir þar í fólginn, og verðr þá að borga fyrir fram ársfjórð- unginn. Blaðið verðr þannig stærsta blaðið, sem núkemr út hér á landi, og þó fjbrðungi bdy'rra en hin viku- blöðin. Þcir sem kaupa vilja næsta ár, eru bcðnir að scnda vísbending um það til afgreiðslumanns „Isl, VikuUaðs" lir. Sigfúsar Eymundssonar i Eeykjavík. fyrir nýjár, eða að snúa sér þegar til næsta póstaf- greiðslumanns eða bréfhirðingarmanns. som þeir ná til. Þeir sem ekki skrifa sig fyrir blaðinu í tíma, gcta okki átt víst að geta fengið árganginn hcilan. Útgefendr „Islenzks Vikublaðs". MERKI VORT. „Mcnn heimta það sem þcir hafa ekki; menn krefjast þess fastast, sem þeir sárast sakna". — Svo komst Dr. Georg Brandos að orði fyrir mörgum ár- um. Með þessum orðum er bent á upptökin tilbrcyt- inga-hvata eðr framfara-löngunar oinstaklinga og þjóða. „Hvað er þjóðviiji?" spurði þingmaðrinn. Hann ætlaði víst að spyrja í þaula. — Þjóðvilji er auðvit- að það sem — ekki endilcga sérhver einstaklingr, en að minsta kosti — allr hávaði fulltíða og íullvita manna meðal þjóðarinnar þráir. Þjóðviljinn getr komið fram í ýmsu: í ósk um að varðveita citthvað eða farga einhverju, að koma einhvcrju á fót eða brjóta eitthvað á bak aftr. Þjóðviljinn gotr verið mcðvitandi sín eða ómcð- vitandi, þögull eða látið til sín heyra. Hann verðr sín meðvitandi og lætr til sín heyra, þá er ástand eða viðburðir gefa tilofni til. Svona er í stjórnarskrár-máli voru. Sífelt og hvervetna á landi hér hcyrist óánægj- an með gallana á stjórnarfyrirkomulagi voru. Þjóð- in flnnr vel, að stjórnin, útlend, ókunnug og ábyrgð- arlaus, ber hana ofrliða í ráðum, synjar henni sjálf- forræðis þess sem hverri þjóð eðlilega bcr, sem kom- in cr af ótemju-skciði. Þetta, að fá stjórnarskrá vorri svo broytt, að þjóð og þingi sé trygt meira sjálfsforræði en nú — að vér fáum innlenda stjórn, sem sé í samvinnu við þingið — að vér fáum fulla trygging fyrir ábyrgð á hendr stjórninni, ef hún brýtr skyldu sína að lögum eða bakar landinu bcrsýnilcgt tjón á þann hátt, er henni verði sanngjarnlcga sök á gefin — þetta er þjóðvilji á Islandi nú; því getr enginn neitað. Og það Mytr eðlilega að halda áfram að vcra þjóðvilji þar til er því er fullnægt — þar til er breytingin er fengin. Hvort sem það tekr 5, 10, 50 cða 100 ár, eða hve mörg ár sem það tekr að fá þessu framgengt: fyrri en því er framgengt er óhugsandi að þjóðin hætti að þrá þessa breyting og berjast fyrir henni, nema landið lcggist í auðn og þjóðin hætti að vcra til. Því þessi þjóðvilji er sprottinn af ástandsins eðli.

x

Íslenzkt vikublað : sýnisblað

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Íslenzkt vikublað : sýnisblað
https://timarit.is/publication/476

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.