Tákn tímanna - 15.06.1919, Blaðsíða 1

»Alt sem er- salt, all sem er sómasamlegt, alt sem er rétt, alt sem
er hreint, alt sem er elskuvert, alt sem er gott afspurnar, hvað sem
er dygð, og hvað sem er lofsvert, hugfestið það«.
I. ár. Reykjavík 15. júní 1919. 9. tbl.
»En vita skaltu þetta, að á síðustu döguni munu konta örðugar tíðir«.
Bók bókanna.
Hún hefir verið hrakin og tætt í sund-
ur. Henni hefir verið steypt um koll og
hafnað oftar en nokkurri annari bók,
sem þú nokkurn tíma hefir heyrt getið.
Við og við koma menn, sem reyna að
kollvarpa þessari bók, en hún er eins
og marmaratenningur. Lengd, breidd og
hæð hennar eru jöfn. jþegar þú hefir
umturnað henni er hinn rétti flötur upp.
Við og við kemur einhver, sem reynir
að sprengja hana upp í liáa loft, en
hún lendir ætíð á fótunum og stekkur
af stað út um allan heim, fljótari en
hún nokkurn tíma gerði áður.
»Eftir hundrað ár«, sagði Vollaire,
»mun krislindóminum vera sópað í burtu
úr tilverunni og menn munu aðeins lesa
um liann í mannkynssögunni«. Vanlrú-
in hljóp yfir Frakkland með blóðugar
hendur. Frakkland hefir enn einu sinni
verið vottur að afleiðingum þeirrar bölv-
Hnar, sem höfnun Guðs orðs leiddi yfir
þá þjóð. Sú öld er nú liðin. Menn lesa
um Voltaire »í mannkynssögunni« og
ekki er æfisaga lians hin fegursla. Fáir
þ'*hyggjumenn mundu lesa æfisögu Vot-
taire’s opinberlega eins og hún liggur
fyrir, rituð af einhverjum vini hans, »en
orð Drottins varir að eilífu«. Tomas
Paine reyndi að útrjrma ritningunni; en
eftir að hann í örvæntingu kraup ofan
í gröf aumingja drykkjumanns, hefir
útbreiðsla ritningarinnar tekið svo mikl-
um framförum, að luttugu sinnum fleiri
biblíur hafa verið sendar út um heim-
inn, en allar þær er prcntaðar höfðu
verið fyrir hans dag.
Villur Móse.
Þó að menn hafi lætt ritninguna
sundur, er hún samt vel lifandi. Vér
höfum séð menn, sem ferðuðust um til
að rengja biblíuna og sýna fram á svillur
Móse« laka kr. 750,00 fyrir hvern fyrir-
lestur. Pað er mjög svo auðvelt að mót-
mæla Móses fyrir kr. 750,00 kveldið af
þeirri ástæðu að Móses er dáinn og get-
ur ekki anzað. Eftir að hafa hlustað á
»Villur Móse« umræðuefni fríhyggju-
mannsins, mundi það vera mjög svo
skemtilegt að heyra Móses tala um »vill-
ur fríhyggjumannsins«. Pegar Móses var
lifandi var freinur erfitt að eiga við hann.
Faraó reyndi það, en Móses hafði betur.
Jannes og Jatnbres reyndu það, en þeir