Ungi hermaðurinn - 01.09.1921, Side 5

Ungi hermaðurinn.
69
hún átti lieima. Þar var enginn
sem flutti boðskapinn um Jesú,
þennan undraverða boðskap. Þeg-
ar læknirinn einu sinni gekk
fram hjá rúminu hennar, spurði
hún: »Hversu lengi get eg enn
þá lifað, ef eg held áfram að vera
hér? «
»Líklega fjóra mánuði*. »Og
hve lengi get eg ':í"s -----
heim aítur
nú ?«
»Hér umbíl
tvo mánuði,
hugsa eg«,
svaraði lækn-
irinn, því
hann horfði i
andlit hénnar,
ljómandi af
þrá og kær-
leika.
»Þá vil eg
strax fara
heim«, hróp-
aði hún. »En
þú glatar þá
helmingnum Baðdagur hjá
af þeim tíma,
sem þú átt eftir ólifaðan, ef þú
ferð heim nú«, svaraði læknir-
inn.
Með gleðititrandi röddu svar-
aði hún:
»Jesús gaf sitt líf fyrir mig.
Ætti eg þá ekki að vera glöð
yfir því, að geta gefið honum
helminginn af því lífi, sem eg á
eftir ólifað?«
Og hún sneri heimleiðis, og
kunngjörði þar hinn gamla og
alt af nýja náðarboðskap með
svo miklum krafti, að allur bær-
inn snerist til Drottins. Krists
kærleikur var sterkasta aflið i
lífi hennar.
samkomu
nokkurri tók
eg eftir ung-
manni,
sem leitmjög
illa út; skór
hans og föt
vorur tötrar,
og hendur og
andlit svart
sem sót Dag-
björnunum. inn eftir kom
hann inn og
bað um mat. Eg gaf mig á tal
við hann og fekk þá að heyra
sögu þes§a. Hann hafði strokið
að heiman, af því hann þoldi
ekki skömmina, sem var afleið-
iug þess, að hann kom fullur
heim og gerði voðalegan gaura-
gang. Nú hafði hann verið í