Ægir - 01.05.1925, Blaðsíða 9

ÆGIR
87
arfirði. Eftir því, sem kunnugir segia, þá
mun hún hafa lent og staðið á skeri
rétt fyrri sunnan lendinguna við Staf-
nes; var það um kveld. Menn vita að
skipverjar gerðu tilraun til að komast á
land á fleka þannig útbúnum: Skipsbát-
urinn var látinn út, stórbóman svo
bundin langs eftir bátnum og brak úr
þilfari notað einnig í þennan einkenni-
lega fleka, síðan var lóðabelgjum hnýtt
við flekann til þess að halda öllu á floti.
Ætla má að þetta liafi verið gert sökum
þess, að báturinn hafi verið það litill að
óhugsandi var að treysta á hann. Endir-
inn varð að allir druknuðu, en flekann
rak á land á Stafnesi. Skipstjóri var
Friðrik Benónýson frá Dýrafirði dugnað-
armaður hinn mesti. Pað skeði 9. marz
1922 og telja kunnugir það víst, að Sól-
veig, sem fórst hinn 7. febrúar i vetur,
hafi rekist á hið sama sker.
Fleira mætti telja upp, en þetta virð-
ast nægar sannanir, og benda á, að hér
er um hættusvæði að ræða, meira en
menn alment halda. Þess skal getið, að
skipin eru hér eigi talin i þeirri röð,
sem þau hafa strandað eða farist.
(Þau blöð höfuðstaðarins, sem láta sig
björgnnarmálið varða, eru vinsamlega
beðin að birta þessa grein).
Reykjavjk 25. maí 1925.
Sveinbjörn Egilson.
V'aralúkur.
í ofsaveðrinu 7.—8. febr. s. 1. tók út
af einum togaranum, tvær lestarlúkur,
sem þó til allrar hamingju náðust aftur.
Fiskimenn sem úti í því veðri voru, geta
bezt dæmt um hæltu þá, sem þeir eru í
sé eigi auðið að loka lestaropum. Um
þetta atriði verður ekki lagt út í langt
mál, en að eins vænst að iogaraskip-
sljórar taki það iil yfirvegunar, hvort ekki
mœtti koma fyrir t. d. undir hvalbak,
þremur lúkum, sem grípa mætti til, bæri
svo undir að lúka eða lúkur flytu út og
yrði ekki náð. Við Mr. Hellyer i Hafn-
arfirði hefir verið minst á varalúkur.
Englendingum mun aldrei hafa dottið
þelta í hug, en góð von að Hellyer taki
það upp, og ættu sem fleslir að gera
það. 3 varalúkur munu vart kosta meira
en 100 krónur, en gætu oroið til þess
að bjarga skipi og skipshöfn.
úr »A book for the hammock« by W. Clark
Russel, London 1893.
Margur gamall maður er svo, að hann
álítur alt, sem unnið var í hans ung-
dæmi, miklu betra, traustara og vand-
aðra en nú, hvort heldur átt er við skipa-
smíðar eða húsagerð.
Eftirfarandi grein var rituð 1882, en ekki
birt, og þau 11 ár er liðu, notaði höf-
undur frístundir sinar sumar, til þess
að bera saman það, sem hann hafði at-
hugað og ætlaði ekki að birta það ef
framfarir yrði á því, sem greinin hljóð-
ar um. Þegar ekkert batnaði á þessum
árum, birti hann athuganir sínar og
hélt áfram rannsóknum sínum þar til
árið 1893, þá birti hann greinina og
mönnum brá, en þótt ilt sé afspurnar,
þá er mörgu ábótavant all fram til þessa.
Verður hér birtur kafli úr nefudri grein ;
varðar hún alla, er skip kaupa, eiga og
þá, er á skipum vinna og sýnir, hvers
virði skipaskoðun og eftirlit með skipa-
smíðurn er.