Víðir


Víðir - 07.09.1934, Blaðsíða 1

Víðir - 07.09.1934, Blaðsíða 1
VI. árg. Vestmannaeyjuin, 7. scpteinfoer 1034 25. tbl. effir Hannes Jónsson hafnsögumann.' i Þegar ég var 15 ára, fór ég fyrst.u ferð mína á hákavlaveiðav. "Formaður sá, er ég fór með var $5jörn . Einarsson bóndi á Kírkju- feæ, mikill sjómaður talinn. Var hann þá um fimtugs aldur. Dá- litið var hann víhhneigður, eins og' síðar mun getið. ggj&g sem ungling langaði mikið til að reyna slíka sjófeið ineð (þeim mönnum, sem þcfiv sjófevðir stunduðu, en þær þóltu ekki heigl- -um hentar. Samt hætti óg- á það eitt sinn, er ég hitti þennan fyr- nefnda formann, að spyrja hann iivort hann vildi ekki lofa mér eina , ferð með sér, en ætlaðist 'ekki til að fá neitt, þó að eitt- hvað aflaðísi, heldur átti þettá að vera gamanfevð. Lofaði hann því, að ég skyldi fá að vera með næst þegar hann færi. Mun þetta hafa vejið um paif'j- an desember, eða, skömmu fyjir i.ólin. Byi'iaði ferðin þannig, að farið var frá landi síðari hluta dags, eða um kl. 3. Var þá logn og blíða, Fórum við austur í svokallaðann Fjallasjó, ca. 12.míl- ur, eða um miðja vegu milli Dyr- hólaeyjar ,og Vestmannaeyja, Var það þriggja kl.tíma róður, eða vel það í logni. •Þégár við komum á miðið var dýpi lóðað. Reyndist dýpið um 75 faðmar, og botninn góður. Var þá Akkeri látið falla, og þegar það asamt forhlaupara var komið í botn, voru gefnír út 20 faðmár i viðbot, var það og er enn kailað yflrvarp. Fovhlauparinn var 15 faðmar, var því legufærið 35 föðm- um iengra en dýpið. — Siðan var legufærið klætt, eins og vanalegt var, á þeim stað, sem það lá í kifa. Þá var það sett fast um sigluþóftu, sem gerð var úr sjö tumlunga bveiðum og þriggja Þumlunga þykkum planka. Að þessu loknu var farið að búa sig undir nóttina, allar árar teknar úr þremur rúmunum og látnar í andófsrúmið, 'þannig, að fremstu árarnar voru látnar hver á sitt borð- Segl yoru geið upp með möstrum, og gerðu segla- mennirnir það, því þeir áttu til seglanna að taka, ef þess þuifti með, þó dimt vœri og ekki láia standa á höndunum, .— og hver er sínum hnútum kunnugastur. Fór ég §>§, að hugsa um hver umbúnaður okkar ætti að vera þegar nóttin kæmi, og sé eg ong- in meiki þess, að hugsað væri fyrír þvi að hafa næðisama nótt, að öðru leyti en því, að nú var farið að ganga ftá eldfærinu, kveikja upp og ná vatni á ketil- inn, þótti mér það þægileg tilhugs- un. Alt var þetta gert eftir fyr- irsögn formannsins. \ For ég síðan að athuga fleiia, ¦ og þykist sjá að formaðurinn hafl tekið sér næturstað: Sat hann a svoköiluðum skorbita, sem ligg- ur milli hástökka, framan við for- mannssæti. Gekk hann ekki vand- legar fiá sór en það, að hann sat á þessum fyinefnda bita, með þriggja pela flösku, milli hálfs og fulls, í höndunum, og hélt henni ;þannig, að .annari heudi hólt hann utn hálsinir, «n hinni um öxl ílöskunnar. Pannig sat hann alla nóttina, snéri sér fram og sá yfir skip og menn. Pegar bjait var orðið og sól ð. lofti, tók ég eftir þvi,. að ekki hafði mikið vorið fengist við flösk- una um nóttina, tæplega lækkaði á henni um einn pola, eða líktog hann hefði fengið sér vel út í kaffi, og engin breyting á honum fiá því um kvöldið, og ekki ann- að sjáanlegt en að honum hefði liðið vel. Um kvöldið, þegar eftir að lagst var og alt var komið í lag á skipinu, voru íæriu sett í sjóinn. Kaffi var hitað og diukkið um kl. 8, og að því loknu fóru menn að hugsa sér fyrir skemtun um nótt- ina. Var þá aðalskemtuBin að kveða" rímur og kveðast á, en til að halda á sér hita voru „sagaðar krikkjur", er svo var nefnt. Var það þannig að menn settust.hvor á móti öðrum, tóku saman hönd- um og toguðu hvor annan fiam og aftur á víxl. Sumir „slóu Sverjska", "Jem kallað vav. Vi'ð það hitnaði mönnum v^l. Margt fleíra vav gert til þess að halda á sór hita og var ekki vanþörf á, að g'U'a ýmsar .tilrauuir með það, þvi kalt var og mundi svo Þykja nú ekki síður, að sitja hreyfing- lítill og skýlislaus alla nóttina, eða dag og nótt, eftii Því hve lengi var setið. Gefa má þess að lang oftast var legið í þvjú dægur, ef veður leyíði, stundum Jítið eitt minua ef hákarl var ör, en oft lengur. L'tið var gert að því að sofa, enda myndi það naumast hafa verið holt,. við slikan aðbún- að, sem menn höfðu. Pegar veiði þessi var mikið stunduð í skamm- deginu, þavf ekki að benda á það, að oft var köld setan. í það skífti, sem hér um ræðir, var sá kjaftstóri eigi strax við, fvemur venju. — Hefir kannske þuvft að fá sér hressingu áður en hann lagði upp í ferðina að leita sér matar. — Um miðnóttina sá- um við fyrsta dráttinn. Þótti mér þá gaman að lífinu. Hafi mig verið farið að syfja, þá minn- ist ég þess að ég glaðvakuaði og syfjaði ekki meira þá nótL Afli var allgóður, eftir því sem gevðist." Hákarlinn var seilaður á keðju, sem íest var framan við andófs- þóftu beggja megin, var keðja sú/ kölluð tvompkéðja. Var hákarlinn trompaður, w svo var kallað, þ.e. sett gat á hausinn, með þar til gerðum hníf og keðjan Þrædd í gegnum það, riíeð snærishánka. Keðjan lá undir kjöl og var há- kailinum slept riiður öðvu hvoru megin. Mig minnir að við í .þessari ferð fengjum 15 hákarla og um 7 tunnur lifrar. Allan daginn lágum við,. eða til, kl. 9 um kvöldið. Fá var fariö að hvessa á aústan. í land kom- um við kl. 11 nm kvöldið, ¦* Um þessa fyvstu hákarlaferð mína er ekki fleirra að segja. Líkar henni munu flestar hákavla- ¦ fevðir hafa verir, að öðvu leyti en því, að í 'þetta skifti var veður gott, en stundum brást góðviðrið, eins ogfgengur. AUöIL.YSJIlSi í "VÉIDI. Skipikg bæjarins. Fyrir nokkru síðan sagði mað- ur, sem því máli kvaðst kunnugur, að einasti kaupstaðurinn á landinu, er samÞykt hefði skipulagsupp- dráttinn, eins og hann kom frá skipulagsnefnd, væri Vestmanna- eyjakaupstaður. Eins og kunnugt er, á skipu- lagsnefndin heima í Eeykjavík, og er þess vegna kunnugust þar, samt hefir Reykjavíkurbær ekki samþykt uppdrátt nefndariunar, er það talinn stór sparnaður fyrir bæinn. Sitthvað hafði gleymst, stím ómögulega mátti gleymast, er nn 'myndi kosta bæinn, ekki einungis mikið fé, heldur einnig fádæma fyrirhöfn, ef ákvæðúm skipulags- nefndar hefði verið fylgt út í æsar. Þegar svo vildi til í þeirra eigin heimkynni, þá, er varla von á góðu þar sem mennirnir koma ókunnugir. Það mun líka sannast á sínum tíma hér, að verði skipulagsupp- dvættinum fylgt nákvæmlega, að kosta mun það bæjarfélagið, ekki öínungis tugi, heldur hvindruð þúsunda króna, í niðurrifi og flutningi húsa. Petta er ofur auð- skilið uaál, þegar þess er gætt, að ekki er hikað við að ákveða göt- ur í gegnum mörg hús, þar á meðal steinhús. Vitaniega verður bæjarsjóður, að bera þann kostnað allan, þar sem um >er að ræða hús, er bygð hafa verið með sam- þykki hinna ráðandi manna bæjai- ins. < ; Sem dæmi um smekkvísi og framsýni skipulagsnefndar, má benda á Bjarma-pakkhúsið, það stendur,- eins og allir sjá, ískakk- hovn við öll hús og götur þar í gvend. Það mun hafa verið með fyrri húsum, sem hór voru bygð eflir hinum nýja uppdiætti, og er líklegt til að standa- lengi sem óbrptgjam minnisvarði og glögg lýsing á óhagsýni nefndarinnar fyrir hönd bæjavfólagsins. Þeim góðu hevvum datt í hug að láta leggja veg, sem stefndi eins og húsið snýx, niður á væntanlega uppfyllingu, sem kynni að verða gerð eftir marga tugi ára. Og þó að það kostaði að rífa og flytja nokkur hús og þar á meðal nýlega

x

Víðir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Víðir
https://timarit.is/publication/600

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.