Heimdallur - 12.07.1930, Side 3

$
HEIMDALLUR
3
Þúsund ára hátíðin.
íslendingar hafa hal,dið hátíðlega þúsund ára minningu
hins endurheimta Alþings og hins glataða lýðveldis.
Hátíðin fór vel fram. — Mikill mannfjöldi var saman
kominn á Þingvöllum hátíðardagana. Veðrið var mjög
.sæmilegt. Qg framkoma mannfjöldans var yfirleitt hin
prýðilegasta.
Eg sé ekki ástæðu til að birta hér dagskrá hátíðar-
innar, enda gerist þess engin þörf. En tvennt var það í
dagskránni. sem lengi mun lifa í minni manna: Ávörp
hinna erlendu gesta og hátíðarljóðin. — Fulltrúar þeirra
þinga, sem boðið hafði verið að senda menn á hátíðina,
fluttu ávörp sín að Lögbergi. Ræður þeirra voru að ýmsu
leyti merkilegar. Margir þeirra ræddu um frelsið, nauð-
syn þess og gagnsemi fyrir þjóðirnar. Má líklegt telja, að
stjórnarliðar hafi kveinkað sér unda,n ræðunum, því að
þær beindust mjög gegn þeirri þrælastefnu, sem þeir hafa
barizt fyrir á síðari árum.
Meðan flutningur þessara ávarpa stóð yfir, vildi það
óhapp til, að danski fáninn var ekki við höndina, er draga
skyldi hann að hún. Forseti sameinaðs þings afsakaði það
mjög, og máttu Danir því sjá, að það var óhapp en ekki
ásetningsverk.
Hátíðarljóðin eru yndislega fögur. Og lagið við þau
er samboðið þeim. Hafi þeir þökk fyrir, Davíð og Páll.
Útlend blöð, sem birt hafa greinar um hátíðina, fara
flest lofsamlegum orðum um hana. Undantekning er þó
frá þessu. Greinar þær, er birtst hafa í dönskum blöðum,
eru margar ýktar, ósannar og lítt velviljaðar í garð þjóðar
vorrar. — Telja sumir, að óhappið með danska fánann, hafi
haft hin verstu áhrif á Dani, og því séu greinar dönsku
blaðanna í þeim anda, sem áður er um getið. En þetta er
vafalaust ekki rétt.
Færeyski fáninn var dreginn að húni, þegar fulltrúi
Lögþingsins í Færeyjum flutti ávarp sitt. Varð Dönum mik-
ið um það, svo sem vænta mátti. Þeir geta ekki unað því,
að nokkur maður eða þjóð, viðurkenni að Færeyingar séu
þjóð. Yfirdrotnunarsýki þeirra veldur því, að þeir hlaupa
jafnan upp á nef sér, ef slík viðurkenning kemur fram í
■orði eða á borði. Aron.
————
Dómsmálaráðherra dæmdur
fyrir meiðyrði.
Eins og kunnugt er, skrif-
að Jónas dómsmálaráðherra
mjög níðangurslegar greinar
i „Tímann“ síðast liðinn vet-
ur, og nefndust þær „Bylt-
ingabrölt læknaklíkunnar í
Reykjavík". Auk þess sem
þar var margt um fölsun
sögulegra staðreynda, beind-
ust greinar þessar jafnframt
að einstökum læknum, og
var farið um þá harla ó-
fögrum orðum. Tveir læknar,
þeir Matthías Einarsson í
Reykjavík og Bjarni Snæ-
björnsson í Hafnarfirði höfð-
uðu hvor um sig mál á
hendur ráðherranum fyrir
meiðvrði um sig. — Dómur
lö •-•'annsins í Reykjavík er
rvlora fallinnri í báðum þess
rm meiðyrðamálum. / má'i
Matthíasar Einarssonar var
dómsmrh. dæmdur í 60 kr.
sekt til ríkissjóðs, en til vara
í þriggja daga einfalt fang-
elsi og í málskostnað til stefn
anda 60 kr. — í máli Bjarna
Snæbjörnssonar var dóms-
málaráðherrann uæmdur í
120 kr. sekt til ríkissjóðs eða
í 6 daga einfalt fangelsi og
75 kr. í málskostnað til sefn-
anda. í báðum tilfellunum
voru ummæli ráðherrans
dæmd dauð og ómerk.
Sennilega eru það eins
dæmi. að dómsmálaráðh. sé
dæmdur í sektir og fang-
elsi fyrir meiðyrði. Flestar
siðmenntaðar j)jóðir myndu
ekki ])ola slíkan mann stund-
inni lengur í ráðherra sæti,
sem ekki kynni betra taum-
hald á tungu sinni en ís-
lenzki dómsmálaráðherrannn
gerir. — Hér getur ráðh.
ekki heldur flúið í það skálka
skjól, að halda því fram, að
dómarinn hafi beitt hlut-
drægni í hans garð, því að
lögmaðurinn í Reykjavík er
fylgispakur flokksmaður ráð-
herrans og á honum stöðu
sína að launa. Sýnir það
bezt, hve málstaður ráðherr-
ans var óverjandi, að jafn-
vel vinir hans og skoðana-
bræður megna ekki að finna
honum þær málsbætur, er
bjargað gæti ráðherranum
frá þeirri opinberu hneisu
að vera dæmdur í sektir eða
fangelsi fyrir róg og níð um
merka samborgara sína.
Voru á verði!!
Einn af félagsmönnum Fél.
ungra Jafnaðarmanna í R-
vík, sagði Heimdellingi, sem
sat stofnfund ungra Sjálf-
stæðismanna það í fréttum,
að ekkert hefði orðið úr stofn
un sambandsins. Heimdell-
ingurinn spurði hann, hvort
hann hefði ekki lesið skýrsl-
una um fundinn í Morgun-
blaðinu, en hann svaraði:
„Við höfðum mann rétt
hjá tjaldinu ykkar allan
morguninn, en hann sá eng-
an mann koma“.
Til að reyna að sannfæra
jænnan vantrúaða sósíalista
um staðreyndina, og hitt, hve
illa hann hefir valið mann
til þessarar virðulegu ,Nasa‘-
starfsemi, er rétt að vísa hon
um til „skoðana“-bróður síns
Gizurar Bergsteinssonar em-
bættismanns, sem fagnaði
hinum fríða fulltrúahóp á
Almannagjárbarmi, er hópur
inn var á leið frá Heimdalls-
tjaldinu til fundarstaðarins
í Almannagjá. Mátti Gizur
þar glöggt kenna Torfa
Hjartarson og fleiri skóla-
bræður. — Mun Gizuri ef-
laust ljúft að fá eitt tækifæri
enn til að bera sannleikan-
um vitni.
Alþýðumaður.
Gaddavír.
Þegar sagan verður rituð,
verða nokkrar blaðsíður helg
aðar því herrans ári 1930.
Undur og stórmerki skeðu
þá. —
Dómsmrh. íslands var þá
lýstur brjálaður af einum
bezta sálfræðingi Norður-
landa. Kristján konungur X.
skopaðist að j)essum sama
ráðherra með jieim ummæl-
um að hann væri að leika
Mussolini. Atvinnumálaráð-
herrann, sem lýstur var hálf-
dauður vesalingur af konu
ofangreinds ráðherra flutti
kvígukjöt í tonnatali inn í
landið frá Danmörku, til j)ess
að gæða gestum Alj)ingishá-
tíðarinnar með. Hefir hann
sjálfsagt álitið, að kjötið af
íslenzku kvígunum væri ekki
nógu „fínt“ handa þeim. —
Þetta er því undursamlegra
þegar þess er gætt, að það
var bændaforinginn sjálfur,
sem jætta gerði, það var
bændaforinginn Trygg\ú Þór
hallsson sem snuðaði „bænda
lyddurnar“ íslenzku um kjöt-
verzlunina og flutti hana í
hendur danskra bænda. Það
verður áreiðanlega talinn
stór viðburður í sögu ís-
lenzku þjðarinnar, þ'egar
flutt var kjöt inn í landið frá
Dönum. Næsta skrefið verð-
ur sennilega að flytia hingað
saltfisk frá Bretum. og er
voimndi, að sami ráðherrann
sjái fyrir farmi ])aðan, svo
fljótt, að hann verði hingað
kominn um j)að leyti, sem
danska kvígukjötið þrýtur.
Ennfremur verður j)að að
teljast merkur eða að
minnsta kosti sögulegur við-
burður er dómsmálaráðherra
landsins var dæmdur í fjár-
sektir eða fangelsisvist fyrir
meiðyrði og atvinnuróg um
læknastétt landsins. Læt eg
hér staðar numið að sinni,
en fleiri munu atburðir í
stjórnartíð núverandi stjórn
ar sögulegir jjykja, umr j)að
bil er sagan verður skráð.
Leiðrétting.
í greininni um Borgarnesr
förina í síðasta tbl., j)ar sen
taldir eru upp ræðumenn f
fundi ungra sjálfstæðism.
Borgarnesi hefir misprent-
azt: Pétur Jónsson verzlun-
arstjóri, á að vera: Pálm'
Jónsson verzlunarmaður.