Dagblað

Tölublað

Dagblað - 14.03.1925, Blaðsíða 1

Dagblað - 14.03.1925, Blaðsíða 1
Laugardag 14. marz L 1925. I. árgangur. tölublað. ÞEGAR maður gengur hér um bæinu og virðir fyrir sér vinnubrögð hins starfandi lýðs," get'ur" varla hjá því farið, að manni renni tii rifja hversu ósparlega er farið með vinnu- kraftinn. Og satt er það, rauna- legt er að sjá hve mörg hand- tök fara fyrir lítið og hve lítið er gert að því að koma við vél- um til þess að'spara afl mannsins. Einna augljósast er þetta þar sem um skipavinnu er að ræða. Eigi svo að skilja að mönnum sé ekki skipað svo vel og hyggi- legá til verks og hægt er, held- ur hitt, að margir menn erii látnir vinna þau verk sem fáir menn gæti afkastað. Tökum t. d. afgreiðslu botnvörpuskipanna. Þeim skipum ríður mikið á því, sérstaklega á vertíðinni, að þau tefjist sem allra minst í höfn. Pess vegna er alt kapp lagt á að afgreiða þau svo fijótt sem verða má, og það er líka dæma- laúst hvað afgreiðsla þeirra gengur fljótt. Þeir, sem við slíkt hafa fengist vita vel hve mikið verk það er, að taka upp úr skipi — rífa upp ú'r salti í þröngum stíum þetta 80—120 smálestir af fiski, koma þeim i land og flytja jafnharðan um borð svona 50 smálestir af kol- um og 20—30 smál. af salti, og hafa lókið þessari afgreiðslu, auk alis annars á þetta 10—12 timum eða ef til vill skemri tima. Qg þótt menn þekki ekki mikið til slíkrar vinnu, hljóta þeir að sjá, að svo fljót afgreiðsla getur ekki átt sér stað nema því að eins að mikill sé vinnu- kraftur — svo mikill, að góðu hófi gegni ekki. t*að er ekki gott á það að gizka, hve marga verkamenn þarf til þess, að afgreiða botn- vörpung á þessum tíma eða álíka. En ekki mun farafjarri.'að þeir sé á annað hundrað. Væri nu *U hentugar vélar og ýms áhöld *r gerði afgreiðslu auðveldari, ^aetti áreiðanlega komast af með hálfu færri menn, og gæti þó verkið gengið jafn greiðlega og jafnvel betur að ýmsu leyti en nú er. Pví' að það er ótalið fé, sem er beinlínis eytt ár eftir ár í illa meðferð á íiski, þannig, að hann skemmist við upp- skipun. Og þegar þess er gætt, hve mikill munur er á verði fiskjarins eftir því, hvort hann er nr. 1, 2 eða 3, þá verður þetta skiljanlegra. Hjer niðri á Austurgarði stóð i nokkur ár einn heljar-mikill »krani«, ætlaður til þess að flýta fyrir skipaaígreiðslu, er hann nú horíinn. Er það víst hið eiua, sem höfnin eða bæjarstjórn heiir lagt af mðrkiim í því' efni, en engi maður veit þess dæmi, að hann hafi nokkru sinni komið að liði. í*ó er hér rafmagn um alt og ætti að vera auðvelt að hafa hér margar slikar vinn'u- bragðabælur við höfnina. Um hitt, hver ráð muni fást til þess, að uppskipun á saltíiski verði tryggari og auðveldari en nú er, verður rætt síðar hér í blaðinu. En þessi grein er rituð til þéss; að vekja máls á þeirri nauðsyh sem nú er hér á því, að spara vinnaafl sem allra mest, nota vclar í stað berra mannsháhda og nota þann kraft sem vér eig- um hér úr Elliðaánum og verð- um að nota viljum vér teljast menn með mönnum. Bannlög'in. Þeir Árni Jónsson frá, Múla og Jón Kjartansson hafa klofn- að út úr allsherjarnefnd í bann- lagamálinu og bera fram sér- stakt nefndaráiit. I'ar segir svo: Við viljum, að frumvarp stjórnarinnar verði samþykt ó- breytt, en mcðnefndarmenn okk- ar háfa lágt til, að gerðar yrðii aðrar allmikilsvarðandi breyt- ingar á bannlögunum. Það, sem á milli ber, er aðallega þrent. *I. Méiri hlutinn leggur til, &ð numin sé úr lögunum heimildin, sem læknar hafa hingað til háft til þess að gefa út lyfseðla á á-^ fengi. Bera þeir fyrir sig ályktún frá læknaþingi, sem háð var á Akureyri síðastliðið sumar, sem fer í þessa átt. Pó er þess að geta, að því fer fjarri, að þetta sé áiit allra lækna landsins eða meiri hluta þeirra, og viljum við í því sambandi skýra frá, að við höfum snúið okkur til sljórnar Læknafélags Reykja- vikur og leitað álits hennár um þétta atriði. Vísar hún til svó- feldrar samþyktar, sem gerð Var á fu'ndi Læknafélagsins mánu- daginn 15. des. siðastl.: »Læknafélag Reykjavíkur litur svo á, að samþykt síðasta Læknaþings íslands um að svifta lyfsala og' héraðslækna rétti til þess, áð seija áfenga drykki eftir lyfseðlum, brjóti algcrlega i bág við þau réttindi lækna, til að ávísa sjúklingum hver þau lyf, er þeir í hvert skifti telja bézt henta, og er henni því ósam- mála«. Það er þannig sýnilegt, að skoðanir eru æði skiftar innan læknastéttarinnar í þessu máli. En þetta er ekkert einstakt umí áfengið. Skoðanir lækna munu vera æði skiftar um mjög marg- ar tegundir lyfja. Sennilegt er', að meiri hluti lækna hér vilji halda heimildinni. Og því fihst okkur ekki getá komið til inála að svifta þá heimildinni, þótt ininni hluti stéttarinnar sé ann- arar skoðunar. Ef gengið er út á þá braut, gæti hugsast, að Alþingi þyrfti árlega að skera úr, hvort þetta éða hitt lyfið skyldi heimiit til Iækningá, ein- ungis af því, að einhverjir, ef til vill ðrfáir læknar, hefðu á móti því. — Og þótt nú læktí- fUOli ll i\ Ifl tftl

x

Dagblað

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblað
https://timarit.is/publication/605

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.