Dagblað

Tölublað

Dagblað - 27.10.1925, Blaðsíða 1

Dagblað - 27.10.1925, Blaðsíða 1
Þriðjudag 27. október 1925. I. árgangur. 223. tölublað. ORÐIN eru til alls fyrst en þau eru ekki einhlít til mik- illa verka. — Athöfn verður að fylgja þeim eftir, ef nokkus árangurs á að mega vænta af framburði þeirra. Orðamælgi en litlar fram- kvæmdir eru andstæður, sem oft eru samfara háttsemi íslend- iaga og er það einn af þeim þjóðargöllum, sem of mikið ber á. Ef athafnir hefðu altaf verið eftir umtali, mundi ýmsum fram- kvæmdum vera lengrái á veg komið en raun er um, og mörg nytsemdarhugsunin komin í verk, sem ennþá er aðeins hugsjón. Það heflr verið rætt aftur á bak og áfram um ýms nytsemdar- mál, sem okkur gæti orðið til mikils velfarnaðar ef þau kæm- ust í framkvæmd, en oftast að- eins verið orð og umtal og ekk- -ert meira. — í flestri félagsstarf- semi ber mest á umtalinu um hvað gera ætti, en framkvæmd- irnar verða sjaldnast þar eftir, og því er svo lítill árangurinn af mörgum félagsskap. Orðin ein eru aðalávöxtur samstarfsins. Hvergi kemur þetta e. t. v. greinilegar í ljós en á Alþingi sjálfu. Eru mörg dæmi til, að menn þvæla þar dögum saman um litilsverð mál, sem oft er íyrirsjáanlegt að geti ekki náð framgangi, en samt sem áður lítur oft út fyrir að sá þykist mestur, sem segir fiest orðin. En hvað mun þá annarstaðar lir því svona er á hinu háa A> þingi? Þeirri spurningu fæst al- staðar svarað en nokkuð á ann- an veg en flestir munu óska. Athafnirnar svara illa til umtals- ins, og m. a. þess vegna gengnr hér svo margt á tréfótum. Því er samt sizt neitandi að orð og umræður eru nauðsyn- leg atriði á leið til framkvæmdar og því betri sem þau eru færri •og ákveðnari. Er svo um sum þau mál, sem með réttu geta talist þjóðmál að altof lítið er um þau rætt og yfirleitt miuni gaumur'gefinn en skyldi. Orða- mælgin um smámálin, en at- hafnaleysið um hin sem miklu geta valdið, er eitt af þjóðarein- kennum vorum. Þetta þyrfti að taka þeim breytingum sem stefndu til betri vegar. Fyrst og fremst þyrfti að gefa þeim málum meiri gaum, sem vænleg eru til góðs árang- urs og gera ákveðnari tilraunir til að hrinda þeim áleiðis til æskilegra framkvæmda. Enjafn- framt ætti að skaðlausu að mega draga úr mælginni og dægur- þrasinu um smámálin. Þá fyrst er stefnt í rétta átt um orð og athafnir. Utan úr heimi. K.höfn, FB. 27. okt. '25. £jóðrerjar og friðarniálin. Simað er frá Berlín, að Strese- mann haö sagt við fréttaritara frá Kaupmannah.blaðinu Poli- tiken, að enginn flokkur Þýzka- Jands verði þess megnugur að koma í veg fyrir að stórkost- legur árangur verði af Locarno- fundinum. Jafnvel þótt afleiðing- in yrði breyting innan stjórnar- innar, upplausn þings og nýjar kosningar, mundi enginn fiokk- ur hafa áhrif til þess að spilla fyrir svo um muni i málinu, þar sem Þýzkaland sé nú fyrst far- ið að draga andann aftur. Pýzka ráðnneytið ósammála. Samkvæmt hraðskeyti frá Ber- Iin hafi þrír þýzkir ráðherrar úr flokki þýzkra þjóð^rnissinna beð- ið Luther um lausn frá embætti. Caillaux fer frá völdum. Simað er frá Paris, að Caillaux fari liklega frá völdum í dag. Hann neitar kröfu fíokksbræðra sinna um að Ieggja á »Kapital- skatt«. — Leikirogleikhús. Frh. Pýzkaland hefir sjaldan setii hjá þegar um listir og vísindi var að ræða og haldið að sér höndum. Þær höfðu ekki lengi verið vakandi nágrannaþjóðirn- ar, þegar Pjóðverjar byrjuðu al semja leikrit. Hans Sachs einn af skáldmeisturum (Meister Sangers) Pjóðverja, sem var uppi frá 1492—1576 samdi 208 leikrit, og gaf út þrjá flokka af þeim i lifandi lííi, en tveir flokk- ar af leikritum hans komu út eflir hann látinn. Hann orti kvæði og skrifaði sögur i bundnu og óbundnu máli. Sacbs er að- al faðir hinnar þýzku leik- ritagerðar, og hefir oft og tið- um verið uppsprettan til efn- isins í mörgum siðari leikritum. Oehlenschláger þýðir Darnhard- stein eftir hann og kallaði það »Hans Sachs«. Pað var leikið á kgl. leikhúsinu 1830, og Erik Bögh þýddi (og mun hafa lagað eitt- hvað), Concreti eftir Sachs sem var leikin á Casino í Khöfn 1869. Hans Sachs gaf Pjóðverjum fjölda leikrita að fást við, og ritin hans voru lengi leikin. Fleiri menn fetuðu í hans fót- spor, og leikfélögin þutu upp hvert á fætur öðru í Pýzkalandi. Eftir að Lessing kom til sög- unnar, er óhætt að fullyrða, að aðrar þjóðir áttu tæpast höf- unda honum samtímis, sem stæðu honum á sporði. Lessings leikrit, eins og Etnilia Gáleotti, eru leikin enn í dag, bæði inn- an og utan Þýzkalands. 1740 léku Þjóðverjar í Höfn, sem var hálfþýzkur bær, og Holberg hæðist að leikritunum þeirra frá þeim tima í fyndnasta og skarp- asta gleðileiknum sem hann hefir skrifað: TJlysses frá íþöku. Snemma byrjuðu Þjóðverjar að leika Shakespeare i þýðingum, og hafði ákaflega mikil áhrif á þýzkan leik og leikritagerð þá þegar, og hefir það enn í

x

Dagblað

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblað
https://timarit.is/publication/605

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.