Kosningablað kvenna - 01.06.1922, Blaðsíða 1

Kosningablað kvenna - 01.06.1922, Blaðsíða 1
KOSNINGABLAÐ KVENNA Júní 1922 -A.~V~^:R,:Fj_ Háttvirtu kjósendur! far sem eg hefi látið til leið- ast að gefa kost á mér til lands- kjörs við kosningar þær, er fram eiga að fara 8. júlí n. k., mun mér skylt að ávarpa yður nokkrum orðum. það hefir ver- ið tekið fram áður í blaðinu „19. júní", af hverju konum virtist þær verða að setja upp.sérstak- an kvennalista — og mætti auðvitað endurtaka hér, hvaða ástæður þær færðu fyrir því, — en eg tel það óþarft; vil að- eins geta þess, að eg var sam- þykk þessum ástæðum og leiddi það til þess að mitt nafn stend- ur á C-listanum eða kvenna- listanum. pingmál og þingmenska eiga að vera sámeiginleg áhugamál vor allra, jafnt kvenna sem karla, en þar sem þjóðin hefir veitt oss, konum, rétt til þing- setu, hlýtur hún að hafa gert ráð fyrir, að vér gætum fylt þann sess, henni til gagns, og svo má það einnig verða, þar sem vér jafnt og karlmenn get- um aflað oss þekkingar á al- mennum málum, og auk þess hljótum vér, sem konur, að geta bætt upp skilning karlmann- anna á sumum löggjafaratrið- um, er varða miklu framtíð þjóðarinnar. Mér er vel ljóst, að eg hefi gengist undir mikla ábyrgð með því að gefa kost á mér til þingsetu, þó eg telji það langt frá,- að það þurfi að leiða til þess, að eg nái sæti á þingi. En skyldi svo fará, að leið mín lægi inn á þingið — mun eg álíta mig komna þangað til þess að gæta hagsmuna þjóð- ar minnar, svo sem eg best veit — til að fylgja því sem flestum má að gagni koma á sameiginlegu þjóðfélagsheimili karla og kvenna. En auðvitað býst eg við að þau mál gætu komið fyrir, að eg sérstaklega yrði að gæta hagsmuna okkar kvenna. Eg treysti því, að vér kon- ur eigum mál að fylgja og munum fylgja þeim með fullri sannf æringu við kosningar þessar. J>ví að eins reynist kosningarréttur vor og kjör- gengi réttmætur — að vér reynumst hæfar til að neyta hans, þjóð vorri til gagns. Og í því trausti sný eg mér nú til allra kvenna, að þær reyn- ist ötular og öruggar í fylgi sínu við C-listann eða kvenna- listann, til þess að slá því föstu einu sinni fyrir alt, að vér met- um jafnréttið, sem vér hlut- um 19. júní 1915 svo mikils, að vér viljum leggja út í ofur- lítinn kosningabardaga — sem af voití hálfu er knuinn fram af karlmönnum í þetta sinn, þar sem með sanni verður sagt, að þeir hafi ekki orðað það við nokkurt af hinum mörgu kvennfélögum þessa bæjar, að vinna saman við væntanlegt landskjör. Vér höfum þannig alls ekki skorist úr leik í samvinnu þeirri, er hafin var 1916, þar sem Heimastjórnarflokkurinn tók þó konu á lista sinn í 4. sæti. Kjörorð vor kvenna í þetta sinn verður að vera: Sýnum í verki að vér metum' fengin réttindi! Samtaka sigrum vér! « Virðingarfylst. Ingibjörg H. Bjarnason^ Landskj örið. Með stjórnarskránni, sem staðfest var 19. júní 1915, var konum á Islandi veittur kosn- ingaréttuf og kjörgengi til Al-. þingis. pá hurfu líka úr sög- unni konungkjörnu þingmenn- irnir, en í stað þess var tekið í lög hið svonefnda landskjör. Eftir þessum lögum var svo, í fyrsta sinn 1916, kosnir 6 þing- fulltrúar og 6 varafulltrúar. 8. júlí næstkomandi fer lands- kjör fram í annað sinn, á 3 þingfulltrúum og jafnmörgum varafulltrúum. pað er í sjálfu sér ekkert einkennilegt, að stjórnarfars- leg réttindi kvenna og lands- kjörnir þingmenn, í stað hinna konungkjörnu, skyldi verða samferða í ,lög með stjórnar- skránni. frá 1915, en' nú,' þegar kominn er fram listi til lands- kjörs, eingöngu skipaður kon- um, þá kynni margur að halda, að þet-ta tvent hefði ekki fylgst að alveg út í bláinn. Síðan sambandslögin frá 1918 gengu í gildi*, hefir oft kveðið víð, að nú væri það skylda þings og þjóðar, að snúa huga og kröftum inn á við; bæta atvinnuvegina,byggja upp landið; í fám orðum að vinna að því, að þjóðin mætti vaxa að þroska á öllum sviðum, svo hún gæti borið fullveldisnafnið með sóma, .og sá kostnaður, sem fullveldið hlýtur óhjá- kvæmilega að hafa í för með sér, yrði ekki þjóðinni þyngri byrði, en það stjórnarfyrir- komulag var, er vér áður bjuggum við. En til þess að þetta verði, dugir ekki eingöngu að efla at- vinnuvegina, auka framleiðsl- una og.lyfta sölu afurðanna. Að þetta nægir ekki sýndu stríðsárin. Við þurfum ekjki eingöngu að afla, við þurfum að læra að meta og taka tillit til lífsins á h'eimilunum. pau, íslensku heimilin, eru undirstaða þjóð-. lífsins íslenska, vagga þess og athvarf. Frá því fyrsta að heimilin urðu til, hefir konan verið þar sterkasti þátturinn. Englendingar kalla konuna höf- und heimilisins. Eg hefi heyrt góðan og vitran- Islending nefna hana sálina í heimilinu. Nú býst eg við að þér hugs- ið: Með öllu þessu vafsi ykk- ar í pólitík og öð.ru, sviftið þér heimilin þessu dýrmæti," eyði- leggið þar, sem þér hyggist að vera að byggja upp. En þá vil eg svara: pegar. vér snúum oss inn á við, að þjóð- inni, megum vér ekki gleyma því sem mest á ríður. Gerum við það, verða endurbæturnar ytri gylling, eða sem blóm án rótar. Stéttirnar vilja hafa sína talsmenn á þingi, og kjördæm- in sína, og það að sjálfsögðu, bæði til að bera fram áhugamál sín, og láta þinginu í té þá sér- þekkingu, sem þeir hafa, hver á sínú sviði og í sínu héraði. Hvað þá um þann þátt þjáð- lífsins, er mest ríður á að styðja- og halda héilbrigðum? Vér þörfnumst að þekkingar á því, sem oft er talið smátt, gæti á Alþingi. Margt af því, sem þingið fjallar um, grípur beinlínis inn í lífið á heimilun- um. J>að væri- því undarlegt, ef því væri ekki alment fagnað að fá konur inn á þingið. Konur, með skilningi og reynslu ein- mitt þar, sem þekking karla þrýtur. Vér viljum nú nema staðar og athuga lítið eitt framboðs- lista þann, sem kominn er fram af hendi kvenna, og hlotið hef- ir röðina.eða nafnið C-listi. Hann er skipaður fjórum konum. Ingibjörg H. Bjarnason, for- stöðukona kvennaskólans í Reykjavík, skipar þar efsta sæti. Hún hefir, sem kunnugt er, stýrt með frábærum dugn- aði og viturleik einum af allra stærstu skólum landsins nú í 16 ár. Má að minsta kosti segja, að ekki var það neinum heigli hent, að halda þar öllu í horfinu á stríðsárunum. For- maður landsspítalasjóðsins hef- ir hún verið frá byrjun og unn- ið þar mikið og gagnlegt starf. Auk þess hefir frk. Ingibjörg alla tíð síðan hún kom til Reykjavíkúr, fylgst með í landsmálum, enda tekið þátt í pólitískum félagsskap um fleiri ára skeið. Inga L. Lárusdóttir, ritstjóri „19. júní", hefir þessi síðustu árin unnið allra kvenna mest að almennum naálum. Hún hefir setið í bæjarstjórn Reykjavík- ur, og af hendi kvenná hefir hún gegnt fjölda trúnaðar- starfa, t. d. fyrir landsspítala- sjóðinn, hefir verið ritari hans frá byrjun, fyrir Bandalag kvenna o. fl. Furðar oss oft, sem þekkjum, hve miklu hún fær afkastað. J)ó hefir hugur hennar hneigst mest að því, er verða mætti smælingjum mann- félagsins til heilla. pað á við um ungfrú Ingu, er nýlega var sagt um merka, danska konu. Sérhvert gott og þarft mál á vissan skilning og stuðning, þar sem hún er. Halldóra Bjarnadóttir á Ak- ureyri, framkvæmdarstjóri heimilisiðnaðarfélaganna, er kunn fyrir áhuga sinn og starf í þarfir heimilisiðnaðarfélags- ins. Síðan Sambandsfélag norð- lenskra kvenna var stofnað, hefir hún verið formaður þess, og unnið þar ótrauð að ýmsum þjóðþrifamálum, t. d. að fjár- söfnun til væntanlegs berkla- hælis á Norðurlandi. Ungfrú Halldóra gefur út Ársritið Hlín, sem náð hefir mikilli út- breiðslu og unnið sér hylli al- mennings. Um 10 ára skeið stýrði hún bamaskóla Akur- eyrar, og nú á hún sæti' í bæj- arstjórn Akureyrar. Theódóra Thoroddsen, rit-

x

Kosningablað kvenna

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Kosningablað kvenna
https://timarit.is/publication/622

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.