Vesturland


Vesturland - 24.06.1927, Blaðsíða 1

Vesturland - 24.06.1927, Blaðsíða 1
VESTURLAND Ritstjóri: Sigurður Rristjánsson. IV. árgangur. ísafjörður, 24. júní 1927. 22. tölublað. Til Norður-ísfirðinga. N.-ísafjarðarsýsla er 9 hreppar. Af þeim eru 5 algerlega bænda- bygðir og hini'r 4 að meira og minna leyti. Norður-ísafjarðarsýsla er með réttu talin einhver fremsta bænda- bygð íslands. Það er langt síðan það varð landskunnugt, hve höf- uðbólin í þessu héraði væru reisu- leg, og staðarlegt heim til þeirra að sjá. Ferðamönnum varð þegar ljóst af förnum vegí, að hér bjó framafólk. Og ekki hefir hitt þótt síður umræðu vert, hve ósmátt væri lundarfar þeirra, er ból þau bygðu. Höfuðbólin -eru enn í röð þeirra veglegustu á landi hér, og búend- urnir eru ekki minni rausnar- og manndómsmenn en áður var. Þar kemur jafnan maður í manns stað. En vegiegu býlunum fjölgar ört í þessu héraði. Margt iágreist kot, sem áður var, í þyfðum óræktar- reit, er nú breytt í stórbýli með hátimbruðum húsum og umgirtu vel ræktuðu tuni. • Býlin kringum Djúpið bera bú- endunum. vitni um það, að þeir eru ekki smælki sinnar stéttar. Af slíku héraði, sem Norður- ísafjarðarsýslu, mun hver maður vænta þess, að það sendi þann fulltrúa á þing, sem sómi er að og styrkur fyrir þingið. Því aðeins er samræmi milli héraðsbúa og fulltrúa þeirra á þingi, að hann sé meira en meðalmaður. Oftast hefir verið meir en vel fyrir þessu séð, og hægt að líta upp til þingmanns Norður-ísfirð- inga. Og það er mjög almennur dómur þingmanna hins nýrofna þings, að síðasti þingmaður N.- ísafjarðarsýslu, sem fæddur er og vaxinn upp i þessu héraði, sé kjördæmi sínu til sóma og þing- inu mikilsverður starfskraftur. Samt sem áður eiga nú hér- aðsbúar kost á að skifta um. Nokkrir lærisveinar Lenins hér á ísafirði hafa undanfarið verið að koma sér upp söfnuðum í veiði- stöðunum hér í nágrenninu. Má af trúarbrögðunum ráða, hvílíkt framafólk það muni vera, sem skírast lætur. Finnur Jónsson hefir látið vigjast til safnaðanna, sá sami, sem hlóð Lenin hæstan lofköst, og sagði frá því með aðdáun, svo menn skildu hver eftirsóknarverð fyrir- mynd hann var, að hann hefði þegar á unga aldri verið með í samtökum til að myrða mann. Já, Finnur Jónsson ætlar að vera svo lítillátur að setjast i sæti. Jóns Auðuns, sr. Sigurðar, Sk Thoroddsen og Jóns Sigurðsson- ar. Hann ætlar að vera svo ó- sérhlífinn að taka að sér fyrir yðar hönd búskapinn á rikisbúinu. Heima á kotunum megið þér hokra, þangað til hann og sam- herjar hans hafa komið skipulagi á þjóðnýtinguna, sem ekki ætti að frestast lengi, ef íslenskir kjós- endur kunna að meta lærisveina Lenins. En skyldu nú bændur vera svo sérvitrir að hafa eitthvað út á Finn að setja, ætla trúbræðurnir í þorpunum að taka til sinna ráða og sjá hvorir verða fjölmennari, hvort ekki má takast að ktiga bú- karla. Hafðu bóndi minn hægt um þig. Einn Lehinssinni, segja þeir, hefir meira politískt vit, en 100 bændur til samans. Norður- fsfirðingar. Þykir yður ekki sómi að því, að hann Finn- ur skuli ætla að þiggja af yður þingmenskuumboðið ? Þér hugleiðið það til kjördags- ins. Vopnaburður. Kosningahriðin á ísafirði er byrjuð. Það þykir aldrei tiltöku mál, þótt menn láti fyllri áherslu fylgja orðum sínum um kosningar en endranær. Ekkert er heldur út á það að setja, þótt menn slái engu af skoðunum sínum, og komi hreint fram. Hitt er verra, þótt oft fylgi kosningahitanum, hve þyrstir sumir verða í það að syala lund sinni á æru mótstöðumanna sinna, og hve skrílsleg orð menn viðhafa að óþörfu. Áður . en nokkurt vanstillingar- orð hefir fallið frá fylgismönnum sr. Sigurgeirs við þessar kosning- ar, hvað þá frá honum sjálfum, ræðst einn af meðmælendum Har- aldar Quðmundssonar á hann með fáheyrðar móðganir í 22. tbl. Skutuls. Sr. Sigurgeir er maður, sem aldrei segir særandi eða móðg- andi orð við nökkurn mann. Og íyrir verkahring hans,. þjónustu kirkjunnar, bera flestir sæmilegir menn mikla virðingu, og eins þeim mönnum, sem fyrir því vandaverki er trúað, og eins og sr. Sigurgeir, rækja það af ár- vekni og heilum huga. Jafnvel illa siðaðir ruddar hika við að ráðast iun fyrir þau vébönd og ösla þar iim eftir upplagi sínu, en þetta gerir þó einn fyrsti meö- mælandi H. Q. algerlega tilefnis- laust, og þrátt fyrir það, að hann þykist vera persónulegur vinur sr. Sigurgeirs, og hefir fyrir lítilli stundu kvatt hann með hálfgerð- um fleðulátum og tilmælum um drengilega baráttu. Þetta er örvæntingaræðí, sem ekki ber að sírara í sama tón. Væri það og ósamboðið þeim frambjóðandanum, sem Vestur- land hefir hvatt kjósendur til að gefa atkvæði sín. En ósannindum þeim, sem tlutt eru í áminstri hneykslisgrein i 22. tbl. Skutuls, vill Vesturland mæta með ómót- mælanlegum sannleika. í grein þessari segir, að „klæk- ir" hafi ráðið úrslitum kosning- anna hér 1923, og að „þrælabrögð" hafi verið við höfð af hálfu íhalds- manna. Þetta eru algerlega tilhæfulaus ósannindi, enda eru engin dæmi nefnd, né önnur rök fyrir þessu færð. Það eina, sem eg veit til, að forsvaranlegt væri að hafa slík ummæli um, er það sem nú skal greina: Einn af atkvæðasmölum H. G. fór til fjarstaddra ísfirskra kjós- enda, sem voru eindregnir mót- flokksmenn H. G., og .bað þá að kjósa. Sagði hann að H. Q. væri ei'nn í kjöri, en þessir kjósendur höíðu aldrei greitt atkvæði utan kjörstaðar og voru svo einfaldir að vita ekki það, að þá þuifti ekki að kjósa. Þeir kusu Harald af því hann var „einn í kjöri". „Blygðunarlausir smalar vaða að fólki" segir V. J. i áminstri Skut- ulsgrein. Gæti það ekki átt við þetta? Eða heyrir það undir það að „drýgja atkvæði", eins og þar er einnig komist að orði? Fólk er að vinna við íisk á eirini verkunarstöðinni. Nokkrir „ístöðulitlir alþýðumenn" eru kall- aðir frá vinnunni heim til sfn. Meðal þeirra er gömul kona, trygð- reynd íhaldskona. Þarna er setið yfir henni eins og fanga, meðan fulltrui . bæjarfógeta er sóttur. „Blygðuuarlaus atkvæðasmali" dregur upp úr vasa sínum lækn- isvottorð um það, að konan sé veik og geti ekki mætt á kjörstað. Hún er látinn „kveðja sér til að- stoðar" annan dánumann, og hann skrifar nafn Haraldar Guð- mundssonar á miðu og leggur í umslag. Næsta dag, kosningadag- inn allan, situr þessi gamla kona á kjörstaðnum úti fyrir dyrum kjörherbergisins og bíður þess að komást að, til að kjósa Sig- urjóu Jónsson. En hún komst aldrei að. Hún var búin að kjósa Harald Guðmundsson. Önnur gömul kona stendursveitt við þvottabalann sinn. Hún hefir ekki. efni á að halda vinnukonu, eu h'efir margt í heimili. Menn riðjast þar inn með fuiltrua bæj- arfógeta. Konan veit ekki hver ósköp standa til. Skjöl eru tekin fram og einri valdsmaðurinn dreg- ur upp úr vasa sínum læknisvott- orð um það, að þessi koha sé veik og geti ekki mætt á kjórstað. Konan tefst frá þvottinum hálfan .,iiiniiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii:iiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii:iiiiiiiiiiiiiniiii!!iiii. Kaupið Vefnaðarvöru, = Prjónavöru og | Fatnað 1 I IVersIun S. Jóhannesdóttur.I klukkutíma, Haraldur Guðmunds- son græðir eitt atkvæði. „Sérstök áhersla er lögð á að véla ístöðulítið alþýðufólk" segir V. J. í Skutulsgrein sinni. Eiga þessi atvik nokkuð skylt við það ? Veit V. J. hver gaf læknisvott- orðin? Maður lá sjúkur á spitala ísa- fjarðar, sem V. J. nú hefir fengið einokun á. Maðurinn kaus án þess að einokunarhafi væri við, en þegar eiuokunarhafinn fékk þetta að vita, varð hinn sjúki að afturkalla atkvæðið og kjósa öðru sinni „undir læknishendi". Hættið nú að tala um kosninga- „klæki" Vilmundur Jónsson. Og um fram alt hættið þér að tala um guðspjallamennina og Krist. Til þess eru vond dæmi að varast þan. Það er fyrir skömmu vitanlegt orðið að Finnur Jónsson póst- meistari á ísafirði keppir um þing- sæti fyrir Norður-ísfirðinga við næstu kosningar, á móti núver- andi alþm. Jóni A. Jónssyni. Þetta^ framboð Finns kemur mér óbreittum og fátækum verka- manni til þess aðtaka penna í hönd og gera tilraun til að segja opinberlega álit mitt á þessum Finni og stefnu þeirri, er hann fylgir, svo mjög sem hann undan- farið hefir þókst berjast fyrirheill og velgengni okkar verkamanna. Enda þött eg finni vanmátt minn í þvi að skrifa í blöð, þá tíeysti eg* þó ritstjóra Vesturlands lil þess að ljá línum þessum rúm í blaði sínu, þótt gallar kunni á að vera hvað góða íslensku og annað snertir. Astæður mínar sem aferæfinni hafa oft gefið mér ærið tilefni til þcss að hugsa um hvernig það inætti ske, að allir borgarar þjóð- félagsins ættu sem jöfnust og best lífskjör við að búa, og hefir mér eigi dulist að leiðin til þess er örðug og jafnvel óframkvæman- leg, svo misjafnir að andlegu og líkamlegu atgjörfi, sem vér menn- irnir erum.

x

Vesturland

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vesturland
https://timarit.is/publication/633

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.