Vesturland


Vesturland - 08.07.1927, Blaðsíða 3

Vesturland - 08.07.1927, Blaðsíða 3
VESTURLAND. Tilkynning. Umboðsmaður minn ívrir h.f. Hinar sam- einuðu íslensku verslanir á ísaíirðí, er herra Arni J. Árnason. ísafirði, 29. júní 1927. Harald Vestergaard. mann sinn á þing virtist sér þó enginn vantli fyrtr thaldsmann að velja milli þessara frambjóðenda, og hefði hann hvatt menn og hvetti til að kjósa síra Sigurgeir Sigurðsson, af því að það væri sannfæring sín, að það væri holl- ara fyrir þjóðfélagið að eiga hann á þingi heldur en Harald Guð- mundsson. Fyrstu og stærstu á- stæðuna fyrir þessu taldi hann þá, að hann teldi og væri sann- færður um, að H. Q. væri Komm- únisti. Sannaðí hann þetta með orðum H- sjálfs. í öðru lagi taldi hann að kjördæminu yrði hollara og happadrýgra að senda mann að heiman, en að fá hann lánað- an frá Reykjavík. Síðan lýsti hann yfir því, að aðalerindi sitt á þennan fund væri það að leiðrétta þann misskilning og þau ósannindi, sem frambjóð- andinn H. G. hefði sagt um í- haldsflokkinn og núverandi stjórn. Tók síðan fyrir skatta- og tolla- málin, og rakti aðgerðir þings og stjórnar og tillögur flokka í þess- um málum á síðasta kjörtímabili. Sýndi fram á, að ekki ein einasta tollhækkun á nauðsynjavöru hefði verið borin fram af íhaldsflokkn- um eða núverandi stjórn. Þar á móti hetði á þinginu 1926 verið sumpart afnumdir, surnpart lækk- aðir til stórra muna tollar á nauð- synjavörum, og tollalöggföfinni yf- irleitt breytt í það horf, að gjöld- in kæmu léttast niður á þá snauð- ari og þá sem hefðu marga á framfæri. Þá leiðrétti hann blekkingar H. G. um það, að hagur ríkissjóðs hefði versnað á kjörtímabilinu og gaf skýrslu um skuldir ríkissjóðs eftir landsreikn. í árslok 1923 og árslok 1926. Svo og efnahags- aukningu. Næstur tók til máls Vilmundur Jónsson. Tók hann sér fyrir hend- ur að lýsá stefnumun ihaldsmanna og jafnaðarmanna. Sagðist hann ætla að taka svartasta íhald lands- ins, sem væri ihaldið á ísafirði. Nú kvaðst hann ekki ætla að taka af lakari endanum, því hann ætl- aði að láta Vesturland tala. Og ekki kvaðst hann ætla að taka það. lélegra þar, því hann ætlaði að taka það sem ritstjórinn sjálf- ur segði. Tók hann nú upp bunka mikinn af Vesturlandi og las all- langa kafla úr þrem greinum, en engin þessara greina var eftir rit- stjórann og allar undirskrifaðar fullu nafni. Urðu þetta allmikil vonbrigði fyrir ritstjórann, sem var farinn að hlakka til að heyra lesna úrvalskafla úr greinum sín- um, af manni með sjaldgæfa leikaragáfu. En afsaka verður það, þó Vilm. gæti ekki er til kom stilt sig um að lesa heldur eitthvað eftir frænda sinn Pál Jónsson. Þegar upplestri þessum var lok- ið og ræðumaður fór að tala frá eigin brjósti, þóttist ritstj. VI. vita, að lokið væri þvi viturlegasta og áheyrilegasta af ræðunni og gekk því út til að njóta um stund hreinna andrúmslofts en kostur var á inni, en er hann kom aftur, var verið að slita fundi, og voru þetta mikil vonbrigði fyrir ritstjórann, ekki síst er hann heyrði, að enn hefði verið lesið upp úr Vesturl. eftir það að hann fór af fundi. Eins og áður er sagt, heyrði ritstj. VI. fátt af því sera V. J. sagði frá eigin brjósti, en þó heyrði hann að ræðumaður sagði, að Skutull væri of lítill til að rökstyöja mál í honum. Þarf nú ekki lengur að leita ástæðanna fyrir rökleysum þar. Má og vera að þárna sé einnig skýringin á því, hvers vegna rökin vantar í ræður V. J. og samherja hans. Húsið er líklega of lftið, rúmar aðeins slagorðin. Kveöja. Þeim samverkamönnúm mínum og vinum, sem eg því miður ekki gat hitt áður en eg fór héðan alfarinn, sendum við hjónin okkar innilegustu kveðju og þakkir. Sigfús Daníelsson. „Atkvæðafölsimin". Sönnunin. Hver, sem tvo síðustu daga hefir gengið um götur bæjarins eða komið i hús til kunningja síns, hefir ekki heyrt á annað minst, en atkvæð^fölsunina í Hnífs- dal. Hverju mannsbarni hér í bæ er það kunnugt, að síðan fyrsta vetr- ardag 1923 hafa aðstandendur Skutuls svo að segja f hverju einasta tbl. blaðsins, á flestum öllum opinberum málfundum og í samræðum við einstaka menn, meira og minna opinskáít dylgjað með að Sigurjón Jóttsson hafi þá hlolið þingsæti ineð stoliium og fölsuðum atkvæðum. En aldrei nokkru sinni hafa þeir fundið þess- um svívirðilega rógi stað, eða fært svo mikið sem hugsanlegar líkur fyrir að hann hefði við rök að styðj- ast. Voru nú jafnvel þeirra nánustu farnir að tirrast upp á þeim stað- leysustöfum og þeir fáu, sem lagt höfðu trúnað á þá, voru farnir að ympra á að sjá sannanir fyrir að einhver flugufótur væri fyrir þeim. Nú vill Haraldur Guðmundsson enn inn á þing, en örvænt er um að hann geti komist þangað með heiðarlegu móti. Hefirþvíatkvæða- smölum verið sigað á „háttvirta kjósendur" eins og sporléttum seppum. En, þó smalarnir séu geltnir og gjammi hátt, fengu þeir jafuan kökk í hálsinn, ef spurt var um atkvæðafölsunina 1923. Því voru góð ráð dýr, að finna dúsu til að stinga upp í þá, sem óværir voru. Þá kom'a til sögunnar fjórir menn. Þeir stunda sjó og koma til hreppstjórans i bygðarlagi sínu til þess að neyta atkvæöisréttar sins. Hann færist undan að láta þá kjósa, þar eð hann telur lík- legt að þeir verði komnir úr sjó- ferð fyrir kjördag. En þeir halda fast við kröfu sína og lætur hrepp- stjóri þá kjósa. Spyr hann þá að kosningu lokinni, hvort hann eigi að geyma atkvæði þeirra eða þeir vilji hafa þau brott með sér. Þrir fela hreppstjóra að geyma atkvæði sín, en einn stingur atkvæðunum í fikka sinn og hefir það brott með sér. Stundu síðar koma þeir þrír, er falið höfðu hreppstjóra að geyma atkvæði sín, og biðja um að fá sér þau afhent. Gerði hreppstjóri það viðstöðulaust. Snemma morguns næsta dag, gýs upp sá kvittur að menn þessir hafi kosið Finn Jónsson, en tiú standi á atkvæðamiðum þeirra: Jón A. Jónsson. Og fólkið bætir við: Hreppstjórinn hefir falsað atkvæði þessara manna til handa Jóni A. Jónssyni. Og skríltogarnir þetija sig á strætum og gatnamótum og hrópa til lýðsins: Trúið þið' nú? Sjáið þið nt't, hvað var gert við atkvæðin ykkar 1. vetrardag 1923? Þeim var stolið, þau voru fölsuð til að koma Sigurjóni á þing! Hvað þurfum við nú lengur vitnanna við! Og sjá! Fólkið fellur í stafi. Hvílík ódæmi, hvílik spilling! En sumir horfa í gaupnir-sér og segja: Er þetta mögulegt? Getur þetta átt sér stað? Og þeir fara að hugsa, en eins og alvitað er, er æðsta boðorð allra aðstandenda Skutuls: Þú mátt ekki hugsa! Likurnar. Finnur Jónsson hefir lýst því yfir opinberlega, að framboð sitt { N.-ísafjarðarsýslu væri eigi til þess gert að ná þingsæti, heldur til þess að mæla atkvæðamagu Alþýðuflokksins i sýslunni. Enda er það vitanlegt að hann getur ekki fengið yfir þriðjung atkvæða í kjördæminu. Jón A. Jónsson á þar visa 2/3 hluta atkvæða að minsta kosti. Og þeir, sem hugsa, spyrja: Hvað gat dregið hrepp- stjórann til þess að bæta fjórum atkvæðum við svo geipilegt at- kvæðayfirmagn Jóns A. Jónsson- ar? Hreppstjórinn færðist undan því að taka atkvæði þessara fjögra manna og býður þeim öllum að hafa þau brott með sér. Hefði hann eigi heldur fegins hendi látið mennina kjósa og sagt þeim að hann geymdi atkvæðin? Þeir þrír, sem létu atkvæði sín eftir i vörslu hreppstjóra, koma eftir drykklanga stund og heimta þau í sínar hendur. Hafði hrepp- stjóri tíma til að falsa atkvæðin á þeim tima og hefði hann slept þeim í hendur þeirra, ef hann vissi sig hafa falsað þau? Mennirnir fara með umslögin lokuð út úr hýbýlum hreppstjóra og afhenda þau degi síðar bæjar- fógeta opin. í hverra höndum hafa þau verið frá þvi að menn- irnir fóru frá hreppstjóra með þau og þangað til þau koma I vörslu bæjarfógeta ? Sagt er að eitt umslagið hafi verið opnað í húsinu nr. 11 í Silf- urgötu. Eru það hlutvandir, óvil- hallir og óklandraðir menn, sem voru við þá opnun? Fjórða og síðasta umslagið kom aldret i vörslu hreppstjóra. Hvernig mátti hann falsa það atkvæði? Sagt er að það hafi verið opnað á skrifstofu bæjarins á þann hátt, að því megi aftur loka svo að mannlegt auga fái etgi séð að við því hafi verið hreyft. Hverjir voru þar að verki? Höfðu þeir sérstaka æfingu í að opna um slög svo, að ekki sæist á ? Er eigi þeim mönnum, sem leynt og Ijóst að ástæðulausu bera það á andstæðinga sina, að þeir falst og steli, trúandi til að gera .slíkt hið sama, eða er gildi málsháttarins: margur heldur mig sig, að engu orðið? Þessar og fleiri spurningar vakna hjá þeim, sem hugsa um þetta atkvæðafölsunarmál. Nú svarið þið góðir borgarar, spurningun- um hver á sína visu eftir skynjun, eðli og innræti. Skiljið þið það, að þessi ljóti leikur er ekki gerður vegna kosningar Finns Jóns- sonar, Iiolrtur til þess að sverta síra Sigur- yeir Sigurðsson og stuðningsmenn hans, og véla ykkur til að kasta atkvæði ykkar á Harald Guðmunds- son? Haukur. Kjósendafund héldu þingmannaefnin sr. Sigur- geir og Haraldur hér aftur I gær- kvöldi. Hófst hann kl. 8 e. h. og stóð til kl. rúml. 2 í nótt. Áuk frambjóðendanna töluðu þar þeir Sigurjón Jónsson, Sigurður Kristjánsson, Vilm. Jónsson, Ólaf- ur Guðmundsson, frú Rebekka Jónsdóttir og sr. Guðm. Guðm. Þrátt fyrir foreldrameðmælin og venjulega prúðmensku Vilmundar með tilheyrandi skrlpalátum, mun H. G. ekki hafa aukist fylgi við fundinn. Var yfirleitt svo dauft yftr jafnvel hinum eldrauðustu Bolsum meðal áheyrendanna að Vilmundur gat ekki einu sinni fengið þá til að brosa, þrátt fyrir öll Chaplin-lætin.

x

Vesturland

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vesturland
https://timarit.is/publication/633

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.