Heilbrigðismál - 01.01.1962, Síða 2

ritari dr. Ruth M. Graham, Buffalo, N. Y.,
Bandaríkjum N. A.
Fundir stóðu frá 8.30 til 17 alla dagana.
Erindi voru flutt ýmist á ensku, frönsku,
þýzku eða spönsku. Þýtt var jafnóðum á
hvert þessara tungumála og útvarpað um
fundarsalinn, en þingfulltrúar höfðu hlust-
unartæki og gátu valið um hvert tungumál
þeir vildu hlusta á.
Fyrsta daginn var rætt um áhrif vaka á
útlit fruma í leggangaslími lijá konum með
krabbamein í legi eða krabbamein í ltrjósti.
Um þessi efni voru flutt ellefu erindi. Yfir-
leitt voru menn sammála um að mjög mik-
ilsvert væri að fylgjast með breytingum á
leggangastroki í sambandi við meðferð á
krabbameini í legi og ekki síður þegar um
vakameðferð á krabbameini í brjósti væri
að ræða. Auk jsess gætu athuganir á leg-
gangastroki gefið mikilvægar upplýsingar
þegar um truflanir á vakastarfsemi eggja-
kerfanna, eða þeirra innrennsliskyrtla, sem
jreim stjórna, væri að ræða. Á eftir hverjum
erindaflokki tóku til máls jiar til kjörnir
sérfræðingar og ræddu erindin í heild og
niðurstöður þeirra. Voru þær umræður að
jalnaði mjög fróðlegar og lærdómsríkar.
Annan daginn vou fluttir þrír erinda-
flokkar, sem fjölluðu um eftirtalin efni: 1)
Ýmis atriði varðandi staðbundið kraltlta-
mein í leghálsi. 2) Getur staðbundið
krabbamein gengið til baka? 3) Mikilvægi
staðbundins krabbameins í þunguðum kon-
um.
Undir 1. lið dagskrárinnar ræddi B. L.
Reid, Sydney, Ástralíu um hlut veira (vír-
us) í upphafi og þróun óreglulegs flögu-
þekjuvaxtar á leggangahluta legháls. Nið-
urstaða hans var sú, að veirur kynnu að
valda óreglulegum flöguþekjuvexti á þess-
um stað og j^róun lians yfir í ífarandi
krabbameinsvöxt. Ályktun þessi var byggð
á rannsóknum á vefjum frá leghálsi í kon-
um, sem höfðu haft óreglulegar frumur
(olass III—V) í leggangastroki. í vefjunum
höfðu fundizt inklusionir í hinum óreglu-
legu þekjufrumum og DNA1 gildi allt að
sjöfalt hærri en eðlilegt var. Reid liélt Jjví
fram, að lrá almennu líffræðilegu sjónar-
miði væri fullkomlega réttlætanlegt að líta
á veirur sem frumorsök óreglulegs þekju-
vaxtar í leghálsi og áframhaldandi þróunar
lians yfir í illkynja æxlivöxt.
C. Sirtori frá Mílanó lýsti athugunum á
5000 krabhameinum og mismunandi af-
stöðu til aðliggjandi vefja. í 2/3 hluta til-
fellnanna voru mörkin milli meinsins og
aðliggjandi slímhúðar skörp en í \/3 gekk
æxlisvefurinn án skarpra marka yfir í slím-
húðina. í síðari tilfellunum tók meinið sig
oftar upp ;i staðnum eftir aðgerð en í þeim
fyrri. •
E. Burghardt, Graz, Austurríki lagði ríka
áherzluá live áríðandi væri að greina á milli
staðbundins krabbameins í vefjasneiðum og
annars óreglulegs þekjufrumuvaxtar. Kvað
hann mikla nauðsyn til ltera að menri kæmu
sér saman um skýrgreiningu á staðbundnu
krabbameini, sem byggð væri á glöggum
einkennum, svo að sambærilegar breytingar
lægju til grundvallar fyrir greiningunni
livar sem væri í heiminum. Væri Joetta sér-
staklega þýðingarmikið J^egar meta skyldi
hvort staðltundið krabbamein gæti læknast
sjállkrafa. Hann lýsti síðan athugunum á 11
konum, sem höfðu óreglulegan þekjufrumu
ofvöxt í leghálsi á meðgöngutíma eða
skömmu eftir barnsburð. Fylgst var með
þeim í 2 ár án meðferðar. Af Jjcssum ellefu
konum höfðu 2 staðltundið krabbamein. í
annarri voru breytingarnar á sama stigi eft-
ir 2 ár en í liinni liafði vöxturinn gengið
yfir í ífarandi krabbamein. Nið'urstaðan
var sú að staðbundið krabbamein myndi
haga sér eins hjá þunguðum konum og öðr-
um, en um Jiað atriði hafa verið mjög skipt-
ar skoðanir til þessa.
W. Walz, Heidenheim, Brenz, Þýzka-
l DNA táknar efni, scm mjög er mikilvægt fyrii
frumukjarnana.
FRÉTTABRÉF UM HEILBRIGÐISMÁL
2