Brautin


Brautin - 14.12.1928, Blaðsíða 1

Brautin - 14.12.1928, Blaðsíða 1
Ritstjórar: Sigurbjörg Þorláksdóttir. Sími 1385. Marta Einarsdóttir. Slmi 571. raut Útgefendur: Nokkrar konur í Reykjavík. Sími: 491. Afgreiðslu annast Sigurborg Jónsdótiir. 1. árgangur. Föstudaginn 14, desember 1928. 25. tölublað. Árstíðaskifti. Svo er mælt, að haustið sé dimt «g óstöðugt, og oft er það líka þannig. En ávalt á það eitt- hvað inst hjá sér, sem er að- laðandi og dregur okkur til sin. Það er áframhald af hinni deyj- andi sumarfegurð, og færir með sér hinar ógleymanlegu endur- minningar um sumarsældina. Haust hvert crum við háð mörgum sárum skilnaðarstund- um, þá er svo margt kært er við verðum að kveðja. Þá verðum við að kveðja sól- r'íku og löngu dagana og björtu næturnar, og við verðum að sjá á bak blessuðum söngfuglun- iirh, er svo oft hafa glatt vort geð og létt okkar lund, með sínum undurfagra söng, og þeir hafa náð að snerta þá strengi er við ekki áður viss- um að unt væri að bæra. Nú fara þeir til hinna fjarlægu landa til að forðast hinn kalda og skuggalega vetur. Lauí' skóg- arins visnar og fellur til jarð- ar. Og öll yndislegu blómin, sem hafa prýtt garða, tún og engi, þau beygja sig hnipin til jarðar og byrgja rót sína ineð hinum visnu blöðum. Árnar, sem hafa nmnið á- fram með sínu beljandi afli og óhindrað getað kveðist a við gljúfrabúana og hvíslað að sandrifunum, þær eru nú heft- ar hinum sterku klakaböndum og kveða svo dapurlega sinn þungljmdissöng, og litli lækur- inn sem rann niður hlíðina, létt og glaðlega eins og æsku- dagarnir, hann er einnig fjötr- aður frostböndunum. Það er svo ótal margt, sem fellur með sumarblómunum. En við sitjum oft eftir, hljóð og hnípin — og söknum, en við söknum aldrei nema þess, sem hefir verið okkur kært, og það er bót í bölinu, þegar minning er mæt. Og vonin um það, að aí'tur komi sumar; að aftur komi langir dagar og bjartar nætur, vonin um það, vermir okkur í næðingunum og hjálp- ar okkur til að þreyja af vet- urinn. Mannlífinu mætti líkja við árstíðaskifti, um það er mælt, að það sé dimt og óstöðugt, og oft er það líka þannig, en það á ávalt eitthvað inst hjá sér, sem er aðlaðandi og dregur okkur til sín. Það gefur okkiir marga sólrika daga og draum- sælar nætur, það vekur margar sælar vonir í hjörtum okkar pg margar göfugar tilfinningar bær- ir það í brjóstum vprum. Það gefur okkur mörg tækifæri til góðra og göfugra starfa, og mörg háleit verkefni færir það okkur upp i höndurnar. Okkur gefast góðir og göfugir vinir, Iryggir förunautar, börn að annast og heimili til að veita forsjá, þetta eru dýrmæt- ar gjafir, sem guð af náð sinni hefir veitt, og fyrir þær ber okkur að þakka. í lífinu erum við lika háð mörgum sárum saknaðarstund- um, það eru mörg vonbrigði sem við verðum að taka á móti, margir kærir staðir er við verð- um að flytja frá. Margvíslegar sjúkdómsþjáningar verðum við að bera, og mörg saknaðar- og tregatár eru feld á kveðju- og skilnaðarstundum ástvinanna, og oft er talað um mæðubraut- ina og táradalinn. En minnumst þess, þegar guð leggur okkur þungar byrð- ar á herðar, að þá er hann að draga okkur til sí.n. Þegar okkur vantar ekkert, kennum hvergi til og höfum einskis að sakna, þá þurfum við ekki um neitt að biðja, eil ilt er til þess að vita, að þá gleymum við oft að þakka guði. En þegar mótlæti lífsins kem- ur, skortur, sjúkdómar og ást- vinanussir, þá finnum við hvað við eruin veik og vanmátíug og að án guðs hjálpar getum við ekki neitt. Það er einmitt á sorgarstundunum, sem við stöndum næst guði, þá er hann að draga okkur til sin; og þeg- ar við finnum nálægð hins heilaga máttar og óendanlega kærleika guðs umvefja okkur, þá gefst okkur þrek til að mæta kuldanæðingum lífsins og bíða með þolinmæði eftir hinu ei- lífa sumri. Guðrún Jöhannsdóttir frfi Brautarholti, Favourite-sápan þolir tvímælalaust sam- anburð við allar aðrar sáputegundir. fæst ávalt hjá OUI\NI>ÓRU]\NI .- Í EirntslíipafélngtsliTÍk'-iinii. 99 Snjallræði". Eins og kunnugt er, fór vesl- ings „Tíma"-ritstjórinn hinar verstu hrakfarir í deilunni við Brautina út af tillögunni í Kjördæmaskipunarmálinu. — Varð ritstjórinn að kyngja öll- um fullj'rðingum sínum um hinn imyndaða ríkisklofning og öllum hinum barnalegu fyrir- spurnum sínum, jafnskjótt og Brautin hafði krufið þær til mergjar og sýnt fram á, að þær voru rangar. Bauð Brautin 'að lokum ritstjöra „Tímans" að láta málið, í samráði við hann, undir dóm lögfróðustu manna. En hvað skeði þá? Ritstjórinn þagnaði og kyngdi öllu rólega og hljóðalaust. Hann þorði ekki að leggja málið undir dóm sér- fróðra manna. Og af hverju? Auðvitað af þvi, að hann sá það, þegar Brautin var búin að skýra málið fyrir honum, að hann hlaut að verða til athlæg- is um endilangt ísland, ef deilu- atriðin kæmu undir dóm hlut- lausra lögfróðra manna. Þetta var stórkostlegur ósigur fyrir Tíma-ritstjórann. Hann, hinn drambláti ritstjóri stærsta og útbreiddasta stjórnmálablaðs á Islandi á harða flótta undan hinum rökföstu greinum hins unga kvennablaðs Brautarinnar. Og það í riláli, sem hverjum maniii, sem gefur sig að stjórn- málum, bar skylda til að þekkja og skilja eitthvað i. Það var von, að aumingja manninum sviði og það sárlega. Það var von hann þyrfti ein- hverstaðar að fá lyf til að bera á kaun sín. Hann hugsar ráð sitt. Hann biður um hjálp. En alt árang- urslaust. Vinir hans sögðu við hann: „Þú hefir hlaupið á þig, góði minn, þú verður að sitja með skömmina. En nú datt honum „snjall- ræði" i hug: „Eg get látið Tímadilkinn á Akureyri endur- taka vitleysuna úr mér og bæta svo við klúryrðum og útúrsnún- inga spaugi; það eru sumir menn svo gerðir, að þeir hafa gaman af slíku. Og í þessari tegund blaðamensku getur Brautin aldrei borið sigur úr býtum. Þar mun ég geta staðið með pálmann í höndunum". „Þetta er reglulegt snjall- ræði". Og þetta gerði svo ritstjóri Tímans. Tíma-dilkurinn á Akureyri, (sem ýmist hefir verið kallaður .Bergmálið' eða .Spýtubakkinn') var látinn flytja „snjallræðið" og Tíminn endurprentar svo alt í síðasla blaði, sýnilega hróðug- ur yfir að geta þó sýnt yfir- burði sina i einhverju. En mikið barn má vesalings maðurinn vera ef hann heldur. að hann geti stöðvað frelsis-, sjálfstæðis- og jafnréttisbaráttu kvenna með klúryrðum einum og iitúrsnúningum. Framkvæmdir fyrir 1930. Það eru engar smáraeðis fyrir- ætlanir um framkvæmdir hér á landi fyrir 1930. Af opinberum byggingum, sem verið er að fuligera eða byrja á að byggja, er landsspitali, þjóðleikhús, stúdentagarður, barnaskóli Reykjavíkur, rýtisku- hótel og kvennaheimilið Hall- veigarstaðir. Þar að auki fyrir- huguð bygging á samfeldum skálaröðum á Þingvöllum fyrir hátiðina. Einnig er verið að leggja veg yfir Mosfellsheiði til Þingvalla, Verður hann fullger á næsta sumri. í Reykjavík verða

x

Brautin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Brautin
https://timarit.is/publication/629

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.