Íslendingur - 30.11.1956, Page 5

Föstudagur 30. nóvember 1956
ÍSLENDINGUR
5
Æskan og: framtlðin
irnir í Austur-lvrópu 09
íslenzh stjórnmdl
Sii kraía verður nú æ háværari, að Kommiinistar
verði að víkja úr stjórn landsins
í ÞÝDDRI grein, sem birtist kyrrt liggja, meðan Ungverjar
hér í blaðinu fyrir skömmu var færu ekki út af spori Títóismans
rætt um leppríkj asamsteypur fremur en Pólverjar. En þegar að
Rússa í Austur-Evrópu, Títóism- þvi kom, að Ungverjar vildu ger-
ann, afstöðu Rússa til hans og ast sjálfstæð lýðræðisþjóð og
fleira. Niðurstaða þeirrar greinar segja sig úr Varsjárbandalaginu,
var á þann veg, að frelsi til handa var ofbeldinu miskunnarlaust
hinum 95 milljónum manna í beitt. Sjálfur Tító er sjálfsagt ekki
leppríkjunum mundi vera álíka síður en Krjúsjeff og félagar hans
ekki væri
ungverska
biéði sinu
hart er að vita til þess, að slika
atburði skuli þurfa
opna augu manm
framt augu þeirra mörgu, sem í 'Það er nú skylda Alþýðuflokks-
blindni hafa látið ánetjazt henni.
Sú barátta hlýtur að leiða til sig-
urs, því að hið góða sigrar ævin-
lega hið illa að lokum.
Lýðraeðisflokkarnir
verða að standa
saman.
Það er grátlegt lánleysi, að ís-
lendingar skuli nú þurfa að búa
við ríkisstjórn, sem að einum
þriðja hluta er skipuð fulltrúum
fyrir annað, þó hefir og áhangendum þeirra afla, sem
þjóðin ekki úthellt nú hafa sýnt eðli sitt allt í atburð-
alveg til einskis. En unum í Ungverjalandi. Og það er
óhugnanlegt að hlusta á vfirlit
til þess að yfir sögu Ungverja, upphafið að
fyrir eðli ógæfunni, þegar samsteypustjórn
og framferði
kommúríismans
leiðtoga hans.
Menn hafa að vonum staðið
harmi lostnir gagnvart þeirri
vinstri flokkanna settust þar að
völdum, og bera það saman við
þá atburði, sem gerzt hafa í ís-
lenzkum stjórnmálum síðustu
fjarlægt og lýðræði í Sovét-Rúss- hra;ddur við þær hræringar í ^ ^ _________
landi sjálfu. Atburðir síðustu frelsisátt, sem urðu í Ungverja- staðreynd%ð hinn frjálsi hdmur eJtir að kommúnistar
vikna virðast því miður benda til landi. Þær miða að því að steypa hefir ekki getað veltt ungversku lafa VCrið teknlr her 1 rlklsstJ°rn
þess, að þessi niðurstaða sé rétt. öllum einræðisherrum og öllum þjóðinni neina verulega hjálp í
Rússar hafa nú af dæmafáu of- ^ kommúnisma, og tækist það í hetjubaráttu hennar. Þó fé hafi
beldi og grimmd brotið á bak aft- einu leppríkjanna, þá er Titó verið safnag og einhver matvæli
ur frelsisbaráttu ungversku þjóð- ekki síður hætt en öðrum einræð- yerið send Q hj úkrunargögn
arinnar, og er þarflaust að rekja isherrum kommúnista. Þetta sézt gVQ gem sjálfsagt var að gera _ )sienzku þjoðarmnar æ haværari,
ríkisstj
þrátt fyrir hátíðleg og ótvíræð
loforð fyrir kosningar, að það
skyldi aldrei gert. Eftir atburðina
í Ungverjalandi verður sú krafa
fyrir lesendum einstaka þætti
þræði þeirrar sorgarsögu. Hún er
öllum kunn.
Komntúnisminn
alls sfaðar hinn sami.
Atburðirnir í Póllandi munu
hafa vakið þær vonir hjá ýmsum,
að Rússar myndu láta við það
sitja, að Ungverjar hlytu sjálf-
stæði og frelsi að einhverju leyti.
En þær vonir hafa nú brostið
með öllu. Þegar er Ungverjaf
stefndu að því að njóta þess frels-
bezt á því, að Júgóslavar veittu þá er óvíst? að hvaSa gagni þaS
Ungverjum engan stuðning í Or- verður eða j hvaða stað það kem.
yggisráðinu, enda þótt þeir ur niður ag lokum_ 0g allt þetta
þyrðu ekki vegna almenningsálits- hefir yerið gem hjóm og hégómi
ins og haturs alþýðunnar á kúg- j hinni miklu baráttu ungversku
urum,annað en sitja hjáog ganga þjóðarinnar fyrir lífi sínu og til.
veru. Sjálfar hafa Sameinuðu
þjóðirnar staðið máttvana gegn
oíureflinu. En ef þetta er hægt, ef
ein þjóð getur af grímulausu of-
beldi ráðizt á aðra, drepið hana
niður, hreppt hana í fjötra, ef til
vill afmáð hana af jörðinni, er þá
ekki allt hægt? Eru þá nokkur
að reka beri kommúnista tafar
laust frá völdum í landinu. Hinn
stutti tími, sem fulltrúar og með-
reiðarmenn blóðveldis kommún-
ista hafa setið að völdum í land-
inu, er þegar orðinn of langur.
manna og Framsóknarmanna og
þeirra, sem samvinnu hafa við
kommúnista, að slíta henni, og
þessi skylda er nú ríkari en
nokkru sinni úður, af því að
kommúnistaflokkur ó sér hér
engrar viðreisnar von, nema hann
hafi aðra sér oð hlifiskildi, sem
hjélpa honum til valda og óhrifa
og veita honum móralskan styrk.
Kommúnistar erlendis hafa hag-
að sér svo og kommúnistar hér,
eftir að þeir tóku sæti i ríkis-
stjórn, að flokkur þeirra myndi
hrynja saman, ef hann stæði cin-
angraður i stjórnarandstöðu, cnda
sú orð.'n raunin um aðra komm-
únistaflokka Vestur-Evrópu. Það
er því þung óbyrgð, sem Alþýðu-
flokksmenn og Framsóknarmenn
taka á sig, ef þeir slita ckki cam-
vinnu sinni við kommúnista. Með
samvinnu við þó eru þeir bein-
línis cð bjarga flokki þeirra fró
hruni, enda greinilegt ó öllum
viðbrögðum kommúnista, að þeir
sjó sina sæng upp reidda, ef þeir
hrökklast úr ríkisstjórn. Þeir gera
allt til þess að fó að lofa við
vcld. Lýðræðisflokkarnir verða nú
aliir að taka höndum saman á
hættustund og efna svo loforð sitt
um að vinna ckki með kommún-
istum. Krafa allra sannra Islend-
inga er nú: BURT MEÐ KOMM-
ÚNISTA ÚR STJÓRN LANDSINS.
ekki beinlínis í lið með Rússum
gegn nágrannaþjóð sinni.
Rússar til fyrirmyndár
að dómi
Verkamannsins.
AMaða Kommia
fyrr »g iiu

Það er eftirtektarvert, að hét á þeirra máli
kommúnistar hafa, eftir að andlit verkalýðsins.'
þeir komust í ríkisstjórn, tekið
kúvendingar og kollsteypur í j
Fyrir nokkru birtist leiðari í
Verkamanninum um Ungverja-' takmörk sett þeim yfirgangi, sem
is, sem nefnandi er því nafni, landsmálin. Sagði blaðið, að ein þjóð getur annari sýnt? Þau
sýndu Rússar sitt rétta andlit. En Rússar hefðu verið beðnir að svör, sem verða í hugum manna
hvers vegna þola þá Rússar Tító- fara burt með her sinn og hefðu ( við þessum spurningum, eru
ismann í Póllandi og Júgóslavíu? þeir auðvitað orðið kurteislega sannarlega ekki uppörvandi. En
Einfaldlega vegna þess, að Tító- við þeim tilmælum. Mættu aðrar1 er þá samt ekkert hægt að gera?
kommúnisminn og Moskva- þjóðir taka Rússa sér til fyrir- Þrátt fyrir allt er svarið játandi.
kommúnisminn eru aðeins tvær myndar. Sem sagt gott! En hvað Það kann að vísu að vera orðið
greinar af sama stofni, og sami gerðist í raunveruleikanum? j of seint að bjarga ungversku
rassinn undir báðum. Með Tító- Prentsvertan var ekki þornuð á þjóðinni, eins og það mun nú um
ismanum fæst ekkert frelsi. Það leiðara Verkamannsins, þegar seinan að bjarga Eystrasaltsþjóð-
er einræði í Júgóslavíu eins og í „fyrirmyndarþjóðin“ sjálf réðst í^unum. En samt er það heilög
Rússlandi. Munurinn er aðeins skjóli næturmyrkurs með skrið- skylda allra frjálsra þjóða og ein-
sá, að Títóisminn friðar áköfustu drekuin, stórskotaliði og jafnvel staklinga að gefast ekki upp.
þjóðernissinnana, sem una því loftárásum á varnarlitla borgara Minnsta krafa er sú, að slíkir at- kommunistar um kosninga-
ekki, að löndum þeirra sé gyor- Ungverjalands. Og sjá! Þegar við burðir endurtaki sig ekki. Hver gvindl Hræðslubandalagsins“ og
„hnefahögg
3. Kommúnistar hafa árum
hverju stórmálinu á fætur öðru. saman barizt af alefli gegn sölu-
Þeir hafa nú ýmist samþykkt skattlnum og öðrum slíkum tekju-
þegjandi eða beinlínis barizt fyr- st°blum Ukissjóðs. Er í ríkis-
kölluðu áð-! stJ'órn er komið, samþykkja þeir
ir ýmsu því, sem þeir
ur öllum illum nöfnum og jafnvel
landráð. Allt þetta stafar af því,
að þeir sjá nú fram á algert hrun
flokks síns, ef þeir einangrast í
stjórnarandstöðu. Hér skal minna
á eftirfarandi atriði:
1. Fyrir
kosningar
um
töluðu
fuður var þetta líka samþykkt og
samlega stjórnað sem rússneskum námi ungversku þjóðarinnar gegn og einn íslendingur verður því að fém um það mj-g þ„,fg„m orfí. »landráð Thorsaraklíkunnar'
nýlendum. Krúsjeff hefir líka ofureflinu var að mestu lokið, þá leggja fram alla krafta sína í bar- um £r til þinas kom eftir síjórn-
viðurkennt kenningu Títós um að- var mynduð ný stjórn í Ungverja- ( áttunni gegn þeim mikla alheims- armyndunina5 ° samþykktu þeir
skiljanlegar leiðir til sósíalisma, landi, kommúnistastjórn, og for- bölvaldi, sem lagt hefir á ung- . i,.* „ , . . ,,
og það rnundi hann sannarlega sætisraðherra nennar, russneski versku þjoðina, og raunar marg- komst ekki hnífurinn milli þeirra
ekki gera, ef hann teldi, að ein- leppurinn Janos Kadar, gefur út ar fleiri, óræðar þjáningar. Sú Qa svindlaranna sjálfra
hverjar þeirra leiða lægju út und- yfirlýsingu um, að stjórnin muni barátta kann að verða hörð og
alla skattana, og heyrist ekki frá
þeirn liósti né stuna.
4. Kommúnistar hafa ekki átt
nógu sterk orð til að fordæma að-
gerðir fyrrv. ríkisstjórnar í land-
helgismálinu, og liafa þeir jafnan
nefnt þær „landráð Thorsaraklík-
unnar.“ En eftir japl og jaml og
harla góð.
5. í dýrtíðarmálunum hafa
an ofurvaldi hins kommúnistiska berjast af
einræðis. Ef menn ætla, að hinarj
kúguðu þjóðir Austur-Evrópu
liafi eitthvert gagn af Títóisman- j
um, þá er það blekking. Og Tító- j
isminn blekkir einmitt þjóðir
Austur-Evrópu til að una lengur (
við hið kommúnistiska einræði,1
enda virtust Rússar ætla að láta I
2. Kommúnistar hafa árum
bindingu
löng, og mörgum kann að þykja
alefli fyrir FRELSI og SJÁLF- sárt, að seint gangi. En þessa bar-' saman hamast
STÆÐI Ungverjalands! Hafi áttu verður að heyja. Hver sá, kaupgjalds og gert þá baráttu að
menn éður verið i vafa um, hvað sem brennur af þrá til að hjálpa kjarna verkalýðsmálastefnu sinn-
orðin sjélfstæði og frelsi merkja á ungversku þjóðinni, á nú, eins og ar. Er í ríkisstjórn er komið, sam
méli kommúnisfa, þó vita menn sakir standa, ekki annan betri þykkja þeir ekki aðeins kaupbind-
nú, hvað þau tékna. Eftir siðustu kost en berjast til þrautar, hver á ingaraðgerðir, heldur heimta af
atburði í Ungverjalandi þarf eng- 1 sínum stað, gegn hinni kommún- öllum launþegum, að þeir leggi
inn að vera í vafa um það. Þótt. istisku ófreskju og opna jafn-1blessun sína yfir það, sem áður
bátagjaldeyri og gengisfellingu.
Aður en þeir kornusl í ríkisstjórn
áttu þeir önnur ráð á hverjum
fingri. En nú bregður skyndilega
svo við, að Lúðvík Jósefsson og
Hannibal sjá þau ráð helzt að
auka bátagjaldeyrinn og fella
gengið, eða „gömlu íhaldsúrræð-
in“, eins og Hannibal orðaði það.
Kommúnistar hafa sem sagt í
Framhald á 6. síðu.