Ákæran - 28.05.1933, Blaðsíða 1

Ákæran - 28.05.1933, Blaðsíða 1
I. árg. Reykjavík, 28. maí 1933^ 1. tbl. Hver á sökina? Hvaða vágestur er það, sem hefir læðst inn á íslenzku þjóðir.a og er að brjóta alla framþróun hennar á bak aftur? Hvaða öfl eru það, sem eru að níða niður allar þær framfarir, sem alt frá 1918 hafa verið að skapa Islandi sér- stöðu meðal annara ríkja? Hver er orsökin fyrir þvl, að auðugasta land veraldarinnar er að leggjast í rústir? Er það þjððin sjálf, sem er að falla ofan í geigvænlegt að- gerðarleysi og ómennsku. Eða eru það utanaðkomandi áhrif, sem hafa valdið þessum glundroða 1 íslenzku þjóðlífi? — Það er kroppan, hljóm- ar úr öllum áttum. En hvaðan er þessi kreppa komin og hverjir eru það, sem eiga sök á henni? Sam- kvæmt kenningum fulltrúa þ.ióðar- innar er hiin komin frá Ameríku!! Þeir þekkja lagið á því, þeir gömlu, hvernig þeir eiga að fara að slá ryki í augu þjóðarinnar. En nú er nog komið, flettum' ofan af þeim svívirðingum, sem Islenzku þjóðinni hafa verið duldar til þessa, leið- um verk þeirra manna, sem öll ógæfa vor stafar af, fram í dags- ljósið. Sviftum grímunni af því ódæðissvaði, sem myndast hefir I skjóli hinna svokölluðu »laga«. Sú regla, sem ætti að ríkja í hverju einasta menningarlandi, að einstaklingurinn hefði laun sín I hlutfalli við þá orku, sem hann læt- ur þjóðfélaginu í té, hvort heldur hún er andleg eða ltkamleg, á svo langt I land hér á Islandi, að ef ekki verður tekið til skjótra ráða, er það ekki nema tímaspursmál hvenær ríkið hrynur af ormétnum rótam sinum, niður í það hyldýpi gjaldþrots, sem. gín undir því. Nú á síðustu árum hefir orðið vart við svo tilfinnanlega vöntun á mönnum, til að taka við stjórn landsmála, að afleiðingin hefir orðið sú, að störfin hafa hrúgast á einstöku menn, sem reynslan hefir sýnt, að hvorki hafa kunnáttu, getu né vilja til að standa svo I stöðum sín- um, sem laun þeirra og þörf þjóðarinnar hafa heimtað. Petta hefir einnig haft I för með ser launalið skyldmenna og kunningja, sem þjóð- kunnugt er orðið. Fagmönnum og mentamönnum hefir aftur á móti verið gengið fram hjá, venjulega vegna stjórnmálaskoðana þeirra. Þessi stjórnlausi austur í botnlaust fen peningagræðginnar hefir haft þær afleiðingar, að landssjóður er þrotinn. »Hvar á nú að taka peningana?« spyr alþjóð. A hvaða hluta þjóðarinnar ætla þingmenn- Framhald á bls. 4. Vér ákærum ranglæti, svik og kúgun, sem þjóðin er beitt af þeim, sem forráð hennar hafa. Vér ákærum stéttahatur og þá, sem því valda og viðhalda. Vér ákærum landráðamenn og föðurlandssvikara og þá, sem undir grímu „sjálfstæðis" selja sjálfstæði þjóðar- innar í hendur erlends ríkis. Vér ákærum þá, sem ginna og svíkja íslenzkan verkalýð í eiginhagsmunaskyni. Vér ákærum byltingarstarfsemi, kostaða af erlendu auðvaldi. Vér ákærum þá, sem valda yfirvofandi atvinnuleysi og neyð og þá, sem vilja viðhalda slíkum hörmungum. Vér ákærum þingmenn íslendinga fyrir svik við þjóðina og málefnin, sem þeim var trúað fyrir. Vér ákærum bitlingagjafir og meðferð á fé ríkis og bæjar. Vér ákærum alla núverandi stjórnmálaflokka og allar stéttaæs- ingar á kostnað alþjóðar. Vér ákærum alla, sem láta einkahagsmuni sitja í fyrirrúmi fyr- ir þjóðarheill. Dómstóll vor er íslenzka þjóðin, vitnin, sem vér leiðum, er ríkjandi ástand. Hunda-æði" Alþýðubl. Alþýðublaðið og' forsprakkar þess bregða ekki af vananum, að ausa lygaþvættingi slnum út til al- þýðu manna. Nú slðustu daga hafa æðisköst þeirra aukist og magnast, raunar af skiljanlegum ástæðum, því þeir sjá hvað þeirra bíður: Að standa sem alstrípaðir svikarar frainmi fyrir verkalýð þcssa lands. Ráðin, sem þessir andlegu öreigar grlpa til, til þess að verja sig með, eru rakalausar lygar og óþverra- skammir um þá menn, sem vinna að því þrifaverki, að hreinsa sor- ann burt úr íslenzku þjóðlífi. Sora nefni ég- allar stettaæslng'n-spraut- ur, með hvaða nafni scm þær skreyta si'gr. Alþýðublaðið, síðastl. föstudag, ber þess ljósastan vott, hve for- sprakkar Alþýðuflokksins eru djiipt sokknir I spillingarfenið, þeir héldu, að landslýður og þá sérstaklcga íslcnzkur verkalýður mundi trúa óprifavaðli þpirra!! Svo er blaða- menska þeirra aum og sannleiks- ást lítil, að þeir létu jafn lltil- fjörlega persónu, eins og Halldór Dungal spýta I sig margfölduðum þvætting úr bróður slnum, sem þeir síðan, rannsóknarlaust, birta sem góða og gilda vöru! Þessu til áréttingar endurtekur Héðinn Valdimarsson. sömu söguna I solum Alþingis, á föstudagskvöld, og kallar það »herbragð íhaldsins«, að menn eru ekki svo andlega volaðir, að þola kommúnistum hverjar þær svívirðingar, er þeim koma I hug, mótmælalaust! En þar bregst honum bogalistin, sem endranær, og skeytin, sem hann sendir, koma beint aftur I hans eigin ístrumaga — því það skal Héðinii Valdimars- son vita, að hversu inikið scm hann og málgagn hans gasprar um »skríl« og »hunda« ogr annað slíkt, þá er það hann, scm er bi'iinn iyrir löngu að dæma sjálfan sig og sitt málgagn undir slík nöfn, með fram- ferði sínu. Okkur er mikill greiði ger með þvf, að hann haldi áfram að opinbera sinn innri mann, á sama hátt og hann hefir gert hingað til. Hér fer á eftir frásögn Jóns Aðils, sem hann og félagar hans eru reiðubúnir að staðfesta, og er I öllum atriðum sannleikanum samkvæm: Klukkan að ganga 3 aðfaranótt fimtudags vorum við þrír félagar, Pétur Thomsen, Sig. Sigurðsson og ég undirritaður, staddir á horni SkólavörSustlgs og Bankastrætis, og vorum í þann veginn að skilja, _________ Framhald á bls. 4. (LAHOSBOKí \ÍY,i J*. ISLANBS

x

Ákæran

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ákæran
https://timarit.is/publication/756

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.