Ákæran - 28.05.1933, Blaðsíða 3

Ákæran - 28.05.1933, Blaðsíða 3
AKÆRAN Sjálfstæðismenn gera að gamni sínu. Á fundi, sen\ Heimdallur boðaði til fyrir nokkru, talaði Guðm. Benediktsson, bæjargjaldkeri, um »ríkisher og flokkaheri«, og sagði þá meðal annars, að svo mundi Sjálfstæðisflokkurinn aldrei sökkva djúpt í spillingunni, að stofna sinn eigin her! — Sunnudaginn 21. maí talaði sami Guðm. Benediktsson Undir vernd hins nýja hers Sjálfstæðisflokks- ins!! — Á sama fundi talaði óskar Clausen um hlutverk »sjálfstæðishers- ins« á þessa leið: »Það <>ru þessfi''' inciin, í bláu skyrtnnum, sem eiga að gera byltinguna«! Næstur talaði Jóhann Möller, sem er víst einn af foringjum liðs- ins, á þessa leið: »íig óska og vonai, að l»að verði aldrei bylting á is- landk. — Vér, Pjóðernissinnar, hljótum að óska »Sjálfstæðisflokknum« til hamingju með »blámennina« — en ekki tilgang þeirra, sem er. að þeirra eigin sögn, tvennur: Að stofna til byltingar. Að varðveita svefnfrið Sjálfstæðisflokksins. Kommúnisminn í skólunum. Þegar hin grímuklæddi kommúnisti Jónas Jónsson varð kenslumála- ráðherra, þá var það eitt af hans fyrstu verkum, að dreifa heilli hjörð af kommúnistískum brennivínsbelgjum, sem í ellefu til tólf ar, með hangandi hendi, höfðu stundað nám í Þýzkalandi, 1 kennarastöður í land- inu. Þessir menn voru beinllnis settir í þeim tilgangi að breiða út kommúnisma, og árangurinn er smátt og smátt að koma 1 ljós. En það var ekki nóg að hafa Sigurð Einarsson 1 Kennaraskólanum, Pálma Hannesson og Barða Guðmundsson í Mentaskólanum, sem eftir þvi, sem þeir höfðu aðstöðu' til, breiddu út sínar kenningar og hlyntu að kommúnistum við þessar stofnanir, heldur þurfti einnig að koma einhverjum kjaíthákum inn í skólana, sem næðu betur til nemandanna. Þá var það, að gamalmenni eins og Sigurði Guðmundssyni var komið inn í Mentaskölann sem nemanda. Árangurinn af starfi þessa manns, — sem hefur alla sína skólatíð verið hjálpað upp úr bekk af hinum komm- únistísku kennurum við skólann, — hefur verið tiltölulega lítill, en þó eyðileggjandi fyrir alt skólalíf. Fyrir utan hans svlvirðilegu útbreiðslu, sem er skiljanleg, þar sem hann segist vera í skólanum að eins til að útbreiða kommúnisma (agitator) — hefur hann reynt að koma upp óvild manna á milli vegna stjórnmálaskoðanna þeirra. Hann ásamt slnum fylgifiskum hefur gengið manna bezt fram í að kljúfa félagslífið, en svívirðilegast var þó framíerði þessara manna, er þeir reyndu að koma í veg fyrir að skólinn tæki að sér að skemta I útvarpið, af því að þeir fengu ekki að segja slnar teiðinda lygasögur frá Rússlandi, en þeir eru nú ekki einu sinni kommúnistar fyrir ekki neitt og þess vegna urðu þeir að verða skólanum til skammar og nemendunum til skap- raunar, með sinni lltilmannlegu framkomu þar. Þeir stálu tlma til þess að lesa upp rótlausar lygar i garð nemenda, en þetta nlðings- lega athæfi fengu þeir endurgoldið, er allur skólinn lýsti fyrirlitn- ingu á þeim. 1 Mentaskólanum taka þeir menn sig saman, sem hafa sameiginleg- áhugamál og mynda áhugaflokk og útvegar rektor kennara, þeim að kostn- aðarlausu. 1 vetur, eins og oftar, starfaði áhugaflokkur í bókmentasögu. Kennarinn, sem rektor og kommúnistar í sameiningu völdu, var Kristján Andrésson (í stjörn sovjet-vinafélagsins). Hvernig kensla hans var geta allir hugsað sér (lestrarefni: Marx, Kiljan, Sinclair, Nazismi o. fl.). En það er víðar, sem þeir hafa reynt að sundra nemendum, með mönnum sem þeir senda 1 skóla í þeim eina og beina tilgangi. Sem dæmi má nefna Kennaraskólann. Þangað hafa þeir sent Sigurð Magnússon, en kennarar eru nú yfirleitt svo þroskaðir, að þeir láta ekki blekkjast af pati eða rugli hans. Þess vegna hefir honum aðeins tekist að veiða nokkra, eins andlega uppbygða menn og hann er sjálfur. Fleiri og fleiri skóla mætti nefna, svo sem Ingimars-skóla, Laugarvatnsskóla o. fl., en leiðinlegasta dæmið er Háskóli íslands; en þar er, sem betur fer, búið að lækka í þeim gorgeirinn, með því fyrirkomulagi, að þeir eru hafðir í sérstöku félagi og gefa út sérstakt blað, því það er blátt áfram siðspillandi að vera í félagsskap með sllkum mönnum. Ég hefi nú tekið nokkur dæmi, til þess að lýsa þeirri spillingu, sem verið er að koma inn í skólana, og sem ríkisstjórn ásamt skóla- stjórnum hefir haldið hlífðarskyldi yfir. En nú er svo komið, að æsk- an í landinu með æskulýðsskólana í fararbroddi er að rísa upp gegn þessu ranglæti og fylkir sér nú örugg undir merki Þjóðernishreyfing- arinnar. Og það munu ekki liða mörg ár, þar til að hún neitar að sitja á skólabekkjunum með kommúnistum og að hafa þá fyrir kennara. »K«. Baráttan. Frá því Þjóðernishreyfing íslendinga tók til starfa, hafa andstöðu- flokkarnir haldið uppi látlausri baráttu gegn henni. Blöð socialista hafa snapað saman flest þau illyrði, er finnast ii íslenzka tungu, og siðan birt sem andlegt fóður fyrir móttækilega flokksbræður sina. Eitt þeirra blaða er ötullegast, en jafnframt svivirðilegast, hefir veizt að okkur, er Alþýðublaðið. Þar getur dags daglega að líta svo afkáralega sóðalegan munnsöfnuð, að engum getur dulist, að farið er að hrikta í fúaröftum Alþýðuflokksins, þ. e. forráðamönnunum. Þessir menn virðast vera farnir að gera sér það ljóst, að alþýða manna í land- inu er að missa trúna á skýjaborgir þeirra, að hún er að kasta af sér þeim lygavef, sem þeir hafa spunnið. öllum almenningi hefir ekki gefist kostur á að starfa í náinni samvinnu, fyr en Þjóðernishreyfing islendinga tók til starfa, en með stofnun hennar skapaðist möguleiki fyrir styrkri, sameinaðri, íslenzkri þjóð. — Vér vitum, að allir aðrir flokkar, en Þjóðernissinnar, hafa starfað og starfa sem fulltrúar hinna ýmsu stétta þjóðfélagsins. Því hljótum vér að sjá, að meðan svo er, að flokkarnir starfa þannig, að hver þeirra samkoma leiðir ekki til annars en aukinna flokkadrátta, getum vér ekki vænst neinnar úrlausnar á þeim málum, er brýnust eru og varða alþjóð. Öll þeirra starfsemi stefnir því beinlinis að þvi, að sundurliða og tvístra þjóðarheildinni. Þegar vér litum á þetta og íhugum það, þá getur okkur ekki dul- ist, hvers vegna forráðamenn flokkanna taka upp það saurkast í Qkkar garð, sem raun er á. Þeir finna, að stéttirnar una ekki lengur við hina sífeldu baráttu sín á milli. Þeir finna, að íslendingar eru að vakna til meðvitundar um, hvað þeir í raun og veru eru, ein samfeld heild, sem ber að staifa samhuga, en ekki sundruð. Og þegar islenzku þjóðiimi til fullnustu hefir skilist þetta, þá vita broddar hinna fallandi flokka, að þeir muni standa uppi fylgislausir i bitlingahreiðrum sínum. Þess vegna hafa þeir gripið til síðustu örþrifarúðanna, að reyna bæla niður Þ. í., á þann hátt, að atferði þeirra mun skipa þeim sæti á meðal ómannlegustu illvirkja á öllum tímum. Yfirlýsing sú, er hér fer á eftir, er gleggsta dæmið um starfs- aðferðir þessara manna: YFIRLYSING. Siðan Þ. I. byrjaði að starfa, hefi ég verið eldheitur fylgismaður hennar og barist fyrir hana eftir megni. Ég ætla mér ekki að skrifa langa grein, aðeins skýra fyrir mönn- um árásir, er ég hefi orðið fyrir. Faðir minn er jafnaðarmaður eða Héðinsmaður, því orð Héðins Valdimarssonar eru »krötunum« lög. Þegar það fór að fréttast, að ég væri þjóðernissinni og berðist ótrauður gegn allri landráðastarfsemi, voru mér gefnir tveir kostir. Annar sá, að kasta sannfæringu minrii og halda heimilisfriði, en hinn sá, ef ég héldi henni áfram, að yfirgefa heimili mitt. En þetta er aðeins til að herða mig í baráttu þeirri, er hafin er um framtíð Islands. Guðbjörn Guðbjörnsson. Þessi yfirlýsing er svo átakanleg, að hver hugsandi maður hlýtur að standa höggdofa. Það er nær óskiljanlegt, að slíkt geti átt sér stað. Að nokkur maður skuli valda þvi, að félausum unglingi sé vísað á kaldan klaka. Að ofsóknir Alþýðuflokks-forkólfanna skuli valda því, að ungl- ingur sé sviftur heimilisfriði og allri aðhlynningu. Hver sá maður, er stendur að slíku athæfi, hefir afhjúpað í fari sínu slíkt mannúðarleysi, að sliks munu fá dæmi. Þess vegna ákærum vér, þjóðernissinnar, slíkt fyrir alþjóð. Jón Aðils.

x

Ákæran

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ákæran
https://timarit.is/publication/756

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.