Mæðrablaðið - 23.05.1937, Blaðsíða 2

Mæðrablaðið - 23.05.1937, Blaðsíða 2
1 MÆÐRABLAÐIÐ Nokkur orð um útiveru barná. Eitt af mörgu, sem verður að teljast athugavert, bæði hér og annarstaðar, er sá ósiður að láta börnin vera úti á götunni seint á kvöldin. Hér í bæ er það mjög áberandi að börn, oft ung, séu að leikjum á götunum . oft mjög seint á kvöldum, án þess. að því er virð- ist, að hið minnsta sé gert til að koma í veg fyrir það, hvorki af aðstandendum barnanna né öðr- um. Virðist svo, sem ekkert þyki við þetta að athuga, svo ríkur er þessi óvani orðinn hjá fólkinu, að það hugsar ekkert út í það, hvort slíkar útiverur séu börnun- nm hollar eða ekki, þó fullyrða megi, að hollar geta þær á engan hátt verið börnunum. Það er alviðurkennt, að nægur svefn og regla sé nauðsynlegt • hverjum manni, og þá ekki hvað sízt börnum, sem eru að þroskast, og þurfa því þessa hvorstveggja með í ennþá ríkara mæli en þeir. sem fullorðnir eru, og eftir því sem barnið er yngra, því meiri nákvæmni og reglu i allri með- ferð þess, og þar á meðal ber að gæta þess, að svefninn sé nægur og góð regla á því, nær börnin eru látin hátta, sem þarf að vera snemma, því svefn að kvöldi og framan af nóttu er þeim eðlilegri og hollari en svefn að morgnin- um. Auk þess er börnum hættara við ofkælingu og þar af leiðandi ýmsum kvillum, cf þau eru seint úti. — Svo ber og á hitt að líta, að það muni ekki.vera að öllu heppi- leg uppeldisáhrif, sem börnin verða fyrir á götunni, ekki hvað síxt að kvöldinu, þegar slark og óregla á sér stað á götunum, eins og oft kemur fyrir hér á sumrin. Eftirtekt barna er yfirleitt afar næm fyrir öllu, sem þeim finnst eitthvað nýstárlegt, og áhrif þess, sem ber fyrir augu barnanna eru oft mjög djúp og langvinn. Börn eru í eðli sínu forvitin, og safnast þangað, sem eitthvað óvanalegt, ber fyrir augu þeirra og eyru, hvort sem þeim finnst það Ijótt eða fallegt, ef það er aðeins eitt- hvað, sem þau ekki sjá eða heyra daglega, nægír að benda á það, hve miklir hópar barna safnast jafnan að götuprédikurum og á útisamkomur Hjálpræðishersins, eins safnasr börn oft þar að, sem drukkrir menn eru á götunum og þá ekki sízt þegar um ryskingar eða þvílíkt er að ræða. Er það allt annað en siðferði- lega uppbyggjandi fyrir börnin, að horfa á drukkinn mann i áflogum éða veltast ósjálfbjarga á götunum. Og fleira er það, sem hér má sjá og heyra á götunum að kvöldlagi, sem er þannig að það er ekki börnum til nytsemdar að kynnast því. — Það má hiklaust telja það hina mestu ómenningu, að börnum sé leyfð útivera á kvöldin og ætti lögreglunni að vera gert að skyldu að hafa, eftir því sem í hennar valdi stæði, eftirlit með því að slíkt eigi sér ekki stað. Hver móðir, sem ber umhyggju fyrir heilsu og velferð barna sinna, ætti efíir mætti að sporna við því að þau venjist á að vera úti lengi fram eftir kvöldinu, Það er tiltölulega alveg nýtt hjá okkur íslendingum að hafa tekið nokkurn sérstakan dag til að helga móðurinni og málefnuin hennar, en á meðal annara þjoða er þetta alls engin nýjung. Fyrstí íslenzki mæðradagurinn var haldinn í Rvík 1934 að tiíhlut- m æ ðr a s t y r k s n e f n d a r. Frú Bentina Hallgrímsson var formaður dagsins, séra Árni Sig- urðsson minntist móðurinnar í ræðu sinni á stól og var henni útvarpað, Þá komu einnig fram í útvarpinu 3 konur sem minntust dagsins, þær frúrnar B. Hallgrímsson, G. Lárusdóttir og Laufey Valdimars- dóttir. Merki dagsins voru seld, og inn komu ,kr. 800 (nettó) og var þeim varið þannig, að helminginn fengu nauðstaddar einstæðingsmæð- ur, sem bein fjárframlög, en hinn helmingurinn var veittur til sumar- hressingar 20 mæðrum og 5 börn- um þeirra, með vikudvöl á Laug- arvatni. Þetta er í stórum dráttum útkoma hins fyrsta mæðradags. Síðan hefir mæðradagurinn verið haldin í Rvík, en hér hefur lítið verið gjört til að setja nokkurn sérstakan svip eða helgi á daginn. Merki dagsins hafa verið boðin til sölu í tvö skipti og árangur orðið ca. kr, 200. Nú verða merki seld í ár og vonum við fastlega að áranguiinn verði góður. Móðurinni, og konunum yfirleitt, hefur verið kveðið lof og starf hennaf viðurkennt í orðum, en hafi verið að ræða um rétt hennar í þjóðfélaginu og málum þess, hef- ir kveðið við annan tón. Kona sem hefur orðið fyrir því láni eða óláni, hvort heldur segja skal, að fæða barn og er einstæð, hefur ekki verið að jafnaði metin á marga fiska. Það er fyrst árið 1927, eða fyrir 10 árum síðan, að krafan um sérstaka styrki til einstæðingsmæðra er borin fram í Kvennréttindafélagi íslands, en veturinn 1928, eftir hin miklu sjóslys, þegar 2 togarar fór- ust með allri áhöfn, beitti Kvenn- réttindafélag íslands sér fyrir því, að fulltrúum frá öðrum kvennfé- lögum var boðið á fund til að ræða um málið og velja nefnd til aðundirbúalöggjöf um mæðrastyrki. Þann 20. apríl sama ár var fund- urinn hajdin með fulltrúum frá 10 félögum og nefndin valin og gefið nafnið »MÆÐRASTYRKSNEFND- IN«. Þá var og ákveðíð að styrk- irrnir skyldu ná til allra mæðra, sem einar hefðu forsjá barna, ekkna, fráskildra og ógiftra. Að vali þessarar nefndar stóðu 10 félög og Síðan hafa yfir 30 bætzt í hópinn. Störf mæðrastyrksnefndarinnar hafa verið mikil og margvísleg. Af 205 skýrslum sem henni bárust 1929 frá einstæðingsmæðrum, kom

x

Mæðrablaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Mæðrablaðið
https://timarit.is/publication/837

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.