Unga Ísland - 01.03.1909, Side 2

18
UNGA ÍSLAND.
10 JoðorS heilsunnar.
1. boðorð: Andaðu hreinu
Iofti ng það gegnum nefið. Hafðu
góða loftrœstingu í íbúð þinni og
einkum í svefnherbergi þínu og
vertu oft úti. Skaðlegt er að anda
með munninum.
2. boðorð: Haitu hörundi
þ'inu hreinu. þvoðu þjer sem oft=
ast um hendur og fætur og bað=
abu allan líkamann, helzt vikulega
eða oftar. Farðu samt ekki í bað
svangur eða rjett eftir máltið.
T/s/s/s/s7J/s/s/s/s/s/*/s/s/s/s/s/s/*/s/s/s/s/*/s/Æ/s/s/s/*/*'*/*.s/*/*/rs/s/s/s/s/s>
verkamanna. Taft átti að dæma í
máli þeirra og fyltist dómsalurinn
þegar af verkamönnum. Kvað þá við
um salinn að Taft mundi ekki sleppa
lífs út ef að hann dæmdi þeiin í
mein. Dómarinn las upp dóminn
hógvær og brosandi, en er hann hafði
lesið, hvarf brosið og eldur brann úr
augum lians, hann barði hnefanum
í borðið svo að glumdi við og kall-
aði dynjandi röddn: Jeg vona það,
að þið gangið hjeðan sannfærðir þess
að svo framarlega sem herlið Banda-
ríkjanna er nógu öflugt til þess að
lialda þessum eimlestum í gangi, þá
skal það verða gert.
Verkamönnum fjell allur ketill í
eld og tóku til starfa sem fyr.
Taft hefur mjög verið riðinn við
vandamál þjóðar sinnar. Hann varð
landstjóri á Filippseyjum er Banda-
menn tóku þær af Spánverjum, síðar
landstjóri á Cuba og svo hermálaráð-
gjaíi. Tvisvar hefur hann ferðasl
umhverfis jörðina. — bað er sagt að
hann geri allt af kappi. Hann vinn-
ur af lcappi, skemtir sjer af kappi,
sefur af kappi, borðar af kappi.
Sunnudagskyrð.:i:
Frost er úti og fýkur í skjól,
fölleit drúpir nú vetrarsól
og fannir raunaleg roðar.
Þokan faldar nú fjallabrúu,
frostdögg grætur á bæ og tún
og vetur vindsvalan boðar.
Gamla konan með gleraugun sín
guðsorð les, en úr augum sldn
nú liugsun um hvíld og dauðann.
Unga fólkið það fagnar nú,
flykkist sarnan og tekur bú
alt utan um ofniun rauðan.
* *
*
„Hver er það sem þýtur og þagnar aldrei
í þekkri hlið?“
„Lækui'inn er það, sem aldrei þagnar
um alla tið“.
„Hver höggur alt af, en engum sgæninum
af þó nær?“
„Klukkan hamast og heldur áfram
og höggur og slær“.
„Hver er sú ull, sem husin fyllir,
en handsamast ei?“
„Reykurinn fyllir húsin, held jeg,
en handsamast ei“.
„Hvert er það svell milli hlýju og kulda,
sem horfl’ eg i gegn?
Það liggur hvorki inni nje úti, ’
nje eyðist við regn“.
„Rúðan hún er milli hlýju og kulda,
ei hjaðnar við regn,
og hvorki liggur liún inni nje úti,
en alt sjest í gegn“.
„Hnöttótt sem egg, en alveg eins langt
og ugp fyrir bæ?“
„Bandhnykill eflaust, ef upp er rakinn
nær út fyrir bæ.“
„Fjórir ganga, fjórir hanga
fullir og mettir,
tveir vita uþþ en tveir að garði
en einn dregst á ettir?“
„Á kú eru fjórir fætur og spenar
fullir og mettir,
* Kvœöi þetta er úr ))Huliðsheimura«, eptir
Arna Garborg, íslenskað liefir Bjarni Jónsson frá
Vogi. — [ATH. Bók þessi er 164 bls. og kostar kr.
1,50, en kaupendur »U. ísl.« fá liana á afgreiöslu
blaðsins fyrir l kr. (og buröargjald 10 au.)].