Unga Ísland - 01.09.1929, Page 4

68
UNGA ÍSLAND
'frost og byljir og það verður að
gefa öllu fjenu og hrossunum“.
„En kúnum?“ skaut Gunna
inn í.
„Kúnum?! Hvað heldurðu?
Þeim er gefið inni í fjósi frá því
á haustin og fram á vor. — Og
svo þegar búin eru jólin og nýárið
og þrettándinn og margir dagar
liðnir, þá kemur Þorrinn. Á eftir
Þorranum kemur Góan, og þar á
eftir Einmánuður, og þá koma
páskarnir, — fyrst skírdagur, svo
föstudagurinn langi og svo pásk-
arnir“.
„Er þá komið vor?“
„Já, og meira að segja stundum
sumarið“.
„Stundum?“
„Já. Því að páskarnir eru ekki
altaf jafnsnemma. Og svo skal
jeg segja þjer meira. Svo er livita-
sunnan eftir. Þá--------bíðum
nú við. Nú man jeg ekki meira“.
„Manstu ekki hvað?“
„Hvað þá gerðist. Jú. Nú man
jeg það. Þá kom heilagur andi yf-
ir postulana. Og svo kemur sum-
arið. Þá sprettur gras. Þá verður
farið að slá og þurka og binda
heyið. Þá geturn við leikið okkur
á túninu og falið okkur undir
lönunum, eins og í sumar. Þá
verða ærnar mjólkaðar i kvíun-
um, og þá verður heitt og gaman.
Og svo kemur haustið. Þá er kom-
ið heilt ár“.
„Veistu meira?“
„Já. Jeg veit hvað árstíðirnar
heita. Þær heita vetur. sumar, vor
og haust. Og jeg veit, hvað eru
mörg skilningarvitin. Þau heita
sjón, heyrn, lykt, bragð og til-
finning. Og' jeg veit, hvað eru
margir dagar i árinu, jeg veit,
hvað dagarnir heita, og jeg veit,
hvað mánuðirnir eru margir, og
jeg veit----------veit svo margt,
margt, sem þú veist ekki“.
„Það er skárra“, sagði Gunna
og var stutt í spuna. „Hver sagði
þjer alt þetta?“
„Svo margir. Gvendur, Dóri,
Veiga og mamma og pabbi. Þjer
hefir líka verið sagt þetta, en þú
gleymir því altaf, greyið“.
„Vitleysa“, hreytti Gunna út úr
sjer og rigsaði út úr eldhúsinu.
„Já. Svona er nú það, Gunna
mín“, sagði óli með spekings-
svíd.
*
Hugsa dýrin?
Sumir vísindamenn halda því
fram, að dýrin geti ekki hugsað. Þeir
seg'ja að gerðir þeirra stjórmst af
blindum eðlishvötum, sem hafi þrosk-
ast með kyninu á óralöngum tíma.
Margt virðist henda á, að þessi skoð-
un sje röng. Mörg dæmi sýna, að auk
eðlishvata hafa dýrin hæfileika til
að hugsa. Hjer á eftir er eitt slíkt
Ifundur lconu einnar, tritlaði við