Prentarinn - 01.11.2009, Qupperneq 22

og afburðaleiðbeinandi. Hann gaf aldrei afslátt, vildi hafa hlut-
ina 100%. Eg fékk eldskírnina hjá honum í einu af mínum fyrstu
verkum í Odda, þ.e. prentun íslenskrar útgáfu af Biblíunni á 50
g pappír með eldgömlum klisjum, sem voru einhvers konar kop-
arhúðaðar blýklisjur fyrir hæðarprentun. Þessar klisjur voru afskrif-
aðar sem ónýtar af Bretum og sendar til Islands, en við notuðum
þær með mörgum tilréttingum á hverju formi. Þetta var skelfilega
mikil nosturvinna. Prentað var í erfiðri prentvél sem hét Johann-
esberg. Sagan segir að einn góður prentari - ég nefni ekki nafnið
því hann er enn á meðal okkar — hafi sett þetta nafn, Johannesberg,
sem svar á prófi í Iðnskólanum hjá Olgeiri við spurningunni „hver er
talinn faðir prentlistarinnar?" í staðinn fyrir Johannes Gutenberg.
Sá prentari vann líka á svona vél.
Síðar bætti ég við námi í offsetprentun í Odda og þá fékk
ég fjórða meistarann, Ragnar Kristjánsson, frábæran fagmann.
Námið gekk nokkurn veginn snurðulaust fyrir sig enda hafði
ég þá fjölbreyttan hóp leiðbeinenda. Margir offsetprentarar og
hrekkjalómar voru á svæðinu.
Eflaust eru til ýmsar útgáfur af því hvernig menn lærðu fagið
hér á árum áður en svona er mín saga. Þrátt fyrir skrikkjótta
byrjun hef ég bráðum verið samfellt í 48 ár í faginu og hefur
mér aldrei leiðst það. Ég þakka það fyrst og fremst góðum og
skemmtilegum samstarfsfélögum. Undantekningarlaust hefur
verið mikill húmor og jákvæðni í fólki sem ég hef unnið með,
þegar ég rifja upp liðinn tíma. Margar skemmtilegar sögur eru
til í minningunni.
Starfsmannafélagið í Odda
BÁRA JÓNSDÓTTIR
STARFSMANNAFÉLAG
KVOSAR
Starfsmenn Kvosar, móðurfélags Prent-
smiðjunnar Odda og OPM, reka öflugt
starfsmannafélag sem stendur fyrir hinum
ýmsu uppákomum fyrir starfsmenn og er
þátttaka yfirleitt mjög góð. Einnig eru hinar
ýmsu deildir innan félaganna duglegar að
taka sig saman og gera eitthvað skemmtilegt
til að hrista saman hópinn. Nú skal stiklað
á stóru yfir það helsta sem við gerum til að
skemmta okkur saman.
Á hverju vori býður starfsmannafélagið
upp á griliaðar pylsur og ís í eftirrétt. Dag-
urinn er valinn með skömmum fyrirvara þar
sem skilyrði er að sólin skíni og allir borði
saman úti í hádeginu. Stundum hefur verið
þema, t.d. skylda að vera með hatt, og hefur
það verið hin mesta skemmtun. Þeir sem eru
á kvöldvakt fá grillaðar pylsur í kvöldmat og
ís á eftir. Þessi dagur hefur alltaf verið vel
lukkaður.
Að gömlum oggóðum sið er haldin árshátíð
hjá okkur. Áður fyrr var hún haldin að hausti
til en þar sem aðalvertíðin hjá prentsmiðjum
er á haustin var hún færð yfir á vorið. I mars
sl. var árshátíðin haldin á Grand hóteli.
Tókst hún í alla staði vel og mætingin var
góð. Tekin var upp sú nýbreytni að bjóða upp
á forréttinn í anddyri hótelsins í beinu fram-
haldi af fordrykk. Boðið var upp á „lifandi"
matreiðslu og mæltist hún vel fyrir. Var síðan
farið yfir í hátíðarsalinn þar sem dýrindismatur
var framreiddur og skemmtiatriði, heimatilbúin
og aðkeypt, kitluðu hláturtaugarnar. Síðan var
dansað fram á rauða nótt.
Á árshátíð félagsins hefur verið gefið út
árshátíðarritið „Saltarinn“ við mikinn fögnuð
flestra starfsmanna. I því blaði eru skemmti-
leg atvik rifjuð upp, sögur bakaðar og afbak-
aðar og myndir „fótósjoppaðar" svolítið til.
Sá siður hefur verið hafður á að starfs-
menn fái páskaegg frá starfsmannafélaginu
rétt fyrir páskafrí. Hefur þá oft verið sest
niður í smærri hópum og málshátturinn les-
inn fyrir samstarfsmenn.
Á hverju ári er haldið Meistaramót Kvosar
í golfi, það er fyrir löngu orðið árviss við-
burður hjá fjölda fólks. Þátttakendur í ár voru
þrjátíu og níu. Létu þeir íslenska veðráttu
ekkert á sig fá og spiluðu vel á golfvellinum
á Hellu.
B
1. tbl. NÓVEMBER 2009