Stormur

Tölublað

Stormur - 23.10.1924, Blaðsíða 4

Stormur - 23.10.1924, Blaðsíða 4
STORMUR Blaðið mun ekki hirða um það, að fara að hætti hinna blaðanna í þvi að birta samtýning utan úr heimi, en öðru hvoru verða i því stuttar yfirlitsgreinar um það, sem markverðast hefir við borið, svo að lesendur þess fái ljóst yfirlit yíir rás heimsviðburðanna. Ekki mun blaðið heldur skeyta um það að greina frá afmælum borgara bæjarins né flytja eftirmæli þeirra manna, er of lengi hafa lifað, en af aðalhlulverki þess leiðir það, að það mun alloft flytja þær fregnir, sem önnur blöð hafa ekki djörfung í sér eða hrein- skilni til að flytja, en sem hvíslað er manna i milli á gatnamótum og gilda- skálum. Að lokum vill svo biaðið heita á alla þá menn, hverrar stéttar eða stöðu sem þeir eru, sem leiðir eru orðnir á loð- mulluhættinum, hræsninni og hálfvelgj- unni, sem nú ríkir á ýmsum sviðum þjóðlífs vors, að veita blaðinu stuðning i starfi sínu. — Komið og leggið liðtæka hönd i þvi mikla þjóðnauðsynjastarfi, að skola óþrifagemlinga þjóðar vorrar í baðkeri bersöglinnar og djörfungar- innar. Flokkarrtfr. Eins og mönnum er kunnugt eru nú 3 flokkar á Alþingi, íhaldsflokkur, fram- sóknarflokkur og sjálfstæðisflokkur og að auki rær svo Jón Baldvinsson einn á báti bg »repræsenterar« bæði jafn- aðarmenn og Bolsevikka, án þess að verða klýjugjarnt af. Sjálfstæðisflokkurinn er elstur þessara flokka og var um eitt skeið annar öfl- ugasti flokkurinn í landinu og vann þá mikið og gott verk í sjálfstæðisbaráttu þjóðarinnar. Nú skipa hann ekki nema 3—4 menn og aðaistarf hans liggur nú í þvi, að láta bjóða í sig og taka á móli kaup- tiiboðum þegar stjórnarmyndun fer fram. Pess skal þó getið, til þess að ekki sé á flokk þenna hallað, að hann er að sumu leyji frjálslyndari og viðsýnni heldur en aðrir flokkar þingsinsr og hef- ir ekki jafnmikla löngun til að leggja einstaka menn í einelti eins og hinir flokkarnir hafa, enda telst til þess flokks, og er þar áhrifamestur, sá maðurinn, sem nú ber höíuð og herðar í ýmsu yfir þingmenn vora, en einkum þó í drenglyndi og höfðingsskap, enda fyiýr þá kosti sína óspart hlotið háð og róg smásálanna og kjósendadaðraranna, sem í litilmensku sinni halda, að kjósendur gangist mest fyrir hugsunarhætti Búr- fells-Bárðar og drenglyndi Hænsa-Póris. En þó að flokkurinn og einstakir þing- menn hans hafi nokkuð sér til ágætis þá hefir hann þó lítinn tilverurétt og er stórhættulegur vegna blíðuláta sinna við allar mögulegar og ómögulegar stjórnir, sem við völdin sitja í þaö og það sinnið. íhaldsflokkurinn fæddist á síðasta þingi og voru efnin í honum viða aðfengin og ekki laust við að kyrnubragð væri komið að sumum þeirra. Foreldri hans var kynlaust og nefnd- ist Sparnaðarbandalagið. Andlega jóðsóttin hjá leiðtogunum var löng en aldrei neitt sérlega hörð, til þess var lifsmagnið ekki nógu mikið, en þeg- ar króinn loksins gaut upp augunum tók ekki betra við, þvi að mesta ósam- lyndi varð um það hvað hann átti að heita. Sumir, sem ýmsra ástæðna vegna voru í flokkinn komnir, vildu fyrir engan mun kalla sig íhaldsmenn. — Peir sögð- ust vera frjálslyndir menn og víðsýnir, sem brynnu af löngun til þess að koma hér á stórfeldum framförum og svo ótt- uðust þeir það, að nafnið íhald félli ekki alþýðunni í geð. — Aðrir sögðust í rauninni ekki vera neinir ihaldsmenn en þeir höfðu trú á því að íhaldsnafnið »passaði vel í kramið« eins og sakir stæðu. Fólkið vildi sparnað og þjóðin ósk- aði að komast úr skuldafeninu og þess vegna myndi ekkert nafn eiga eins vel við eins og íhaldið. — Og við þetta bættist svo, að bændurnir myndu fá svo mikið traust á nafninu vegna þess, að í því fælist, að flokkurinn vildi halda fast við núverandi skipulag og allur bolsevismi væri álíka eitur í beinum hans og brennivín í maga Péturs Zop- hóniasarsonar. Enn voru svo þeir þriðju, sem játuðu það hreinskilnislega, að þeir væru íhalds- menn og óttinn hjá þeim, að alt væri • að fara hér norður og niður í Hriflu- kvosina, réði úrslitum svo að ihaldsnafn- ið varð ofan á og króinn var laugaður og skýrður í uppistöðuvatni frá Jóni Porlákssyni og skilvindumjólk norðan úr Skagafírði. En vandræðin voru ekki öll yfirsligin *með þessu. Króinn varð snemma marg- Iyndur í hugsunarhætti og óþjáll viður- eignar. Sementið frá Jóni Porlákssyni sam- lagaði sig bölfanlega ullarlopa Jóns Magnússonar ogsvíndælska sparnaðinum. Pegar króinn sté öðrum fæti fram vissi hinn aftur og höfuðið átti afskap- lega bágl með að sitja upprétt á boln- um en hallaðist sitt á- hvað. ¦ Smámsaman styrktist hann þó dálitið og fékk meira samræmi i sig, mest vegna stöðugrar lýsisgjafar og sildar áts. Og nú mun svo komið, að forsprakk- arnir munu treysta því að hann hangi saman af djörfung Jóns Magnússonar, samvinnuþíðleik Jóns Porlákssonar, ör- læti Magnúsar Guðmundssonar, vits- munum Jóns Kjartanssonar og lítillæti sr. Eggerts Pálssonar. Skal engu um það spáð, hvort von þessi rætist en gætur skulu gefnar að iðraveikinni jafnskjótt og hún kann að koma í ljós og þá reynt að ráðleggja eitthvað, sem dregur úr sárustu verkj- unum. Skal nú vikið nokkrum orðum að fæðingu »Framsóknarinnar« og þroska hennar fram á þennan dag. Framsóknin er orðin nokkurra ára gömul en þroskanum er þó ekki fyrir að fara, enda hefir hún þjáðst af bein- kröm og hryggskekkju frá fæðingunni og kvelst af hvorutveggju enn þann dag í dag. En þau ósköp urðu feðrum hennar á, að þegar þeir í frumburðar fögnuði sínum lilu i augu meyjarinnar sýndist þeim vaglið, sem var i báðum augum hennar og enn er þar og fer sífelt vaxandi, vera ægishjálmur og skýrðu því meyna »Framsókn«. Hefði hún að réttu lagi átt að heita »Afturför«, myndu þá spjöllin á henni hafa orðið minni og færri fengið óorð af henni en raun hefir á orðið. »Framsóknin«, hafði þolanlega heilsu fraínanaf. Nærðist á þingeyskri kapla- mjólk og súrmjólk frá Sveini í Firði, og um tíma var jafnvel útlit á að hrygg- skekkjan myndi lagast. En svo vildi henni það óbærileg'j ó- happ til, að hún komst á gelgjuskeiðinu í týgi við Hriflu-Jónas og Laufás-Tryggva og í höndum þeirra beið hún það tjón á sálu sinni og líkama, sem aldrei fást bætur á. Meðan hún ólst upp hjá gamla Sveini i Firði og Sigurði frá Ystafelli var hún siðlát sveitastúlka, sem beið gjaforðs sins í helgri eftirvæmtingu en við snert- ingu Jónasar varð hún lauslætisdrósin, sem bauð likama sinn og sálu sina fyr- ir rússneskt gull og landsverzlunartóbak. Og í þessu hryggilega ástandi lifir hún enn þann dag í dag. Jónas rændi meydómi hennar og glat- aði honum að eilífu. Gamli Sveinn og öldungurinn frá Ysta- felli mega nú daglega horfa á þetta limafallssjúka barn sitt engjast sundur og saman af hinum seigdrepandi maga- kvölum afturhaldsins, sem súrgutlið í Firði bakaði því og iðrakveisu bolsi- vismans, sem rússneska bóluvatnið kom af stað. Hversu lengi hún kann að hjara svona er ómögulegt að segja, ef til vill getur færst eitthvert líf í hana um stundar- sakir ef Jón Magnússon fer um hana ljósmóðurhöndum sinum, í annað sinn, en vafasamt er það þó og mætti eins vel vera að það yrði til þess að lifs- andinn slokknaði að fullu. Síðar mun nákvæmar verða vikið að þessum hjónaleysum, ihaldinu og fram- sókninni, hér í blaðinu. Vei þér land, sem hefir dreng að kon- ungi og böfðingjar þinir sitjast að áti að morgni dags. (Fundið í Krossanesi). Lygarar eru drotni andstygð. (Eink- unarorð LaUfás-Tryggva). Orð rógberans eru eins og sælgæti og þau læsa sig inn í ynstu fylgsni hjartans. (Morgunbæn Hriflu-Jónasar).

x

Stormur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Stormur
https://timarit.is/publication/1027

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.