Stormur - 16.06.1942, Blaðsíða 1

Stormur - 16.06.1942, Blaðsíða 1
TORM Ritstjóri: Magnús Magnússon XVIII. árg. Reykjavík í júní 1S42. 14. tölublað. Sundurlausir þankar. i. Fyrir nokkrum árum, er ójöfnuður fwamsóknarmanna var kvað mestur í þessu landi og Jónas beitti alla and- stæðinga sína sem nokkuð kvað að, svipuðum ofsóknum og blóðhundar sumra þjóð& gera nú, bar það við, að Sig- valda kvæðamanni frá Skarði var leyft að kveða í útvarpið og kvað hann meðal annars þessar vísur: 1. Vandi er þeim, sem völdin á vel á tignarstóli drotna; mikilsverð er maktin há, ef manndygð lætur eigi þrotna. 2. Margir kóngar mjög að dáð málum öllum vilja snúa; en ef þeir hafa illgjörn ráð, undir þeim er neyð að búa. . Sá með eigin augum sér ^kki nema slotshræsnara, undirsáta örlög hér ekki kann frá meinum vara. Slíkur múgur vísir vér að vant að stjórnarháttum gæti; fólkið kúgast, fantarner flyKkjast upp í valda sæti. 5. Til að seðja fýsna feikn, flesta kosti þá er völ um: brjósta-krossa. titla og teikn, tekst að fá með ríkisdölum. 6. Einn ef hyggur öðrum tjón, eitruðum hreyfir laga skjölum og kaupir margan þarfa þjón; það fæst alt með ríkisdölum. Alt sfcal vinna aftan til og í læstum ráðasölum; svo er vænt, að vinnist spil, ef vasinn miðlar ríkisdölum. 8. Eitt mér vanta þykir þó, um þetta efni fyrst við tölum: Hún fæst ei með ríkisdölum. hamingja sönn og hjartans ró, 9. Völdin eins og vorsins blóm visna, þegar haustið kemur; þá skal undir æðri dóm . öllum málum skjóta fremur. 10. Heill á vorum högum er, heims forsmáum týrannana, gæfan oss því vanda ver valdi undir Föðurs Dana. Er Sigvaldi hafði lokið kvæðalestri sínum og gekk út, skildi hann ekki hverju það sætti, að nokkrir fram- sóknarmenn, og þar á meðal háttsettur maður við útvarpið, sem þykist mjög áf bókmenta kunnáttu smni og smekk, þustu að honum og létu ófriðlega. — En skýringin kom fljótt. Bókmentafræðingur framsóknarinnar vatt sér að hcnum og ávítaði hann harðlega fyrir það, að hann hefði misnotað það traust, sem honum hefði veriö sýnt með því að rjúfa hlutleysi útvarpsins og kveða níðvísur um fram- sóknarstjórnina. Sigvaldi bað manninn að vera rólegan, því að vísur þessar væru mansöngurinn í 5. Númarímunni og þar sem rímurnar væru kveðnar í Grænlandi á fyrrihluta 19. aldar, gæti naumast verið átt við ríkisstjórn þá, er nú sæti, með vísum þessum! Bókmenntafræðingurinn varð skömmustulegur á svip- inn, og kemur það þó sjaldan fyrir, að Framsóknarmenn blygðist sín, enda var maðurinn ekki „fuldblods", því að skömmu seinna hröklaðist hann úr Framsóknarflokkn- um og gerðist Bændaflokksmaður og nú veit enginn ura hans pólitíska kynferði. II. Einhvern tíma á pessum árum var það líka, sem Fram- sóknarmaður rauk upp á íhaldsmann fyrir það, að sá í- haldssami raulaði þessa vísu úr Númarímum fyrir munnl sér á pólitískum fundi, sem Hriflu-Jónas var staddur á: Eins og svangur úlfur sleginn, einn er sauða haga smaug um, seint og langan labbar veginn, lygnir dauða-bólgnum augum. Framsóknarskepnan sagði, að vísan væri um 'Jónas. I

x

Stormur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Stormur
https://timarit.is/publication/1027

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.