Hádegisblaðið - 17.09.1940, Blaðsíða 2

2
HÁDEGISBLAÐI®
Nóttin, sem lelð:
Sambnð
Pað hefir lítillega verlð minnst
á sambúð ungra stúlkna og hins
brezka seiuliðs, bæði hér f blað-
ínu o.g annars staðar.
Eg vildi minnast á aðra hlið
sambúðar okkar viö setuliðið, og
það er sambúð karhnanna ýmsra
við hina erlendu hermenn.
Eins og 'flestum mun vera
kunnugt, er hinum eriendu her-
mönnum nreiinað að kaupa á-
fengi hér í áfengisútsöiu ríkisins.
Þess vegna verður mörgum á
áð spyrja: Hvers vegna er svo
gifurlega imargir hermenn undir
áhrifum áfengis, pegar fer að
haila degi, hér á göturn bæjar-
5ns ? ;
Ég bar þetta í tal við einn af
lögregluþjónum næturinnar. Við
urðunr sammála um það, að hér
væri í skjóli þeirra fríðinda, sem
við sem ís'endingar hefðum fram
yfir hermennina, að risa Upp
flokkur manna, sem af ásettu
ráði stefndi næturfrið bæjarins
í hættu, þannig, að 'jressir sömu
menn sæju sér leik á borði að
verða sér úti urn einn eða tvo
„snapsa“ og væru því boðnir og
búnir til þess að sækja áfengi,
eins mikið og verkast vildi, í á-
fengisútsöluna, fyrir livern þann
hermann, er þess óskaði".
, Er þá mjög brugðið þjóðemis-
meðvitund íslendingsins, ef hann,
fyrir tár af brennivíni, stofnar í
hættu ró og friði samborgara
sinna, þótt ekki sé meira sagt.
Þetta' er mál , sem yfirvöld
Reykjavíkurbæjár þyrftu að láta
til sín taka.
Menn spyrja:
Hvemig líðifr með skömmtun-
ina á áfengi?
*
Nóttin færir frið og svefn bæði
réttláium og ranglátum, þó má
heyra í húsaskotum hin ámát-
legustu hljóð næturhrafnanna.
Lofið þreyttum og sjúkum að
sofa.
© ð O. e © • •
Þetta heilræði virðast þó all-
margir borgarar þessa bæjar ekki
kunna ennþá. Hér vantar til-
finnanlega skóla í umferðar- og
umgengnismenningu.
Það er leiðinlegt, að sjá vel-
metinn borgara hlaupa með ó-
hljóðum á eftir kvenmauni með
vafasamt mannorð.
Aðeins eitt dæmi um ofvöxt
þessarar okkar ástkæru borgar.
— Vel á minnst ofvöxt! Það væri
gaman að athugá ástæður og or-
sakir þess útlendingadaðurs, sem
á sér stað hjá reykvíksku kven-
fólki. En það er ömnur saga, eins
og Kipling sagði, en vonandi
tækifæri til að segja hana bráð-
lega.
Svo er það annað. Dagskipun
lcgreglustjóra um að taka menn
„úr umferð“ hefir mælzt vel
fyrir, og hefir enda drykkju-
skapur og óregla á almanniifæri
rnjög minnkað, siðan strangarí
takmarkanir voru möninum settar
í því efni. Þó að mikið sé enn-
þá að vanbúnaði í því efni og
landinn oft á tiðum fari ferða
sinna þótt drukkinn sé, má hann
þó búast við því, að verða „tek-
inn úr umferð". Hvernig víkur
því þá við ,að varla hefi ég séð
hermann „tekinn úr umferð",
þótt hann hafi sungið hástöfum
pg haft í frammi alls konar há-
vaða á aðalgötum borgiarinnar.
E.u það einhver sérréttindi, sem
þeir hafa til þess að láta öllum
illum látum á ahnannafæri?
Getur reykvíkska fögregian
ekkert að gert? Og hvað með
þá brezkir? G. S.
Þeir, sem kynnu að vilja
selja Hádegisblaðinu kross
gátur, eða aðrar dægur-
þrautir, gefi sig fram á rit-
stjórnarskrifstofu blaðsins
í Austurstræti 12, III kl.
6—7 í kvöld.
hAbsgisblsdib
RITSTJÓRI:
SIGURÐUR BENEDIKTSSON.
Ritst j ór narikr if stof ur:
Austur*træti 12, II. hseð.
Opn»r klukkan 1—6 e. h.
Aígreiðsl*
Alþýðuprentsmiðjaw h.f.,
aími 4f05.
Kemur út kl. 11 árdegis.
T»rð lt aurar eintakið.
ALÞÝÐUPRKNTSMIÐJAN HF.
Tvö smákvæði
SIGTÚNAKVÆÐI.
Jörðin snýst í hálfurn hljóðum,
horfir á skuggann sinn
— að ’enni hæðist himininn.
Dautt er löngu í hlóöum. —
Dimmir nú óðum.
Áður sást á ungum fljóðum
inndælt bros um Íínn
kvöldin, þegar kom ég inn.
Dautt er o. s. frv.
Sveipast döprum sorgarljóðum
svefnlaus andi minn.
Æ, hvur andskotinn!
Dautt er löngu í hlóðum.
Dimmir nú óðum, dimmir nú
óðum.
VÆNDISKONUVÍSUR.
Þögn!
Eitt andartak stökk
út úr .starfrófi tímans og hvarf.
Perla.
biikandi björt
dregsf á tárafesti
fallinnar konu..
Stjama
hátt á himni.
hrapar
úr fótspori dauðans
og hverfur.
A. B.
Þ