Akureyri - 31.10.2013, Síða 8

8 31. október 2013
VILTU SEGJA SKOÐUN ÞÍNA?
Akureyri vikublað óskar eftir að komast í samband við bæjabúa sem
sjaldan eða aldrei hafa veitt viðtöl en væru til í að segja skoðun sína í
blaðinu eða veita stutt viðtöl. Vinsamlegast sendið okkur tölvu-
póst á bjorn@akureyrivikublad.is eða hringið í síma 862 0856.
LOF OG LAST VIKUNNAR
LAST fá þeir ökumenn sem ekki taka tillit til
vatnsflaums á götum Akureyrar undanfarið, segir
lesandi í bréfi. „Mikið er leiðinlegt að fá yfir sig
gusur frá þeim bifreiðarstjórum sem ekki kunna
sig. En flestir víkja til hliðar eða hægja vel á sér,“
skrifar lesandinn...
LAST fær Sundlaug Akureyrar fyrir að bjóða
ungabörnum í ungbarnasundi upp á kalda
sundlaug viku eftir viku þrátt fyrir ítrekaðar
áminningar, skrifar móðir barns í bréf til blaðsins.
Konan nýtir sér þjónustu laugarinnar mjög og þótt
margt sé frábært í starfsemi Sundlaugarinnar á
Akureyri hafa fleiri lesendur spurt um hitastig
vatns á svæðum sem einkum eru nýtt af börnum...
LOF fær Fiskkompaníið fyrir frábæra þjónustu
og yndislegan mat.. „Gæðavaran sem þar er seld
er alls ekki dýr svo því sé til haga haldið,“ skrifar
lesandi í bréfi til blaðsins...
LOF fær MS fyrir að halda vel á spilunum
varðandi framtíð mjólkuvinnslu hér fyrir
norðan. Svo skrifar lesandi sem fagnar milljarðs
fjárfestingu í greininni á Akureyri. „Það er engan
veginn sjálfgefið að allt renni ekki suður á þessum
síðustu og verstu tímum. Þótt mjólkuframleiðsla
sé mikil í Eyjafirði og víða í nágrenni, hljótum við
að gleðjast yfir því þegar svona skref eru stigin,“
skrifar lesandinn...
LOF fá lesendur vikublaðsins Akureyri fyrir
tíma, elju, vísindastarf og dugnað sem sést vel
í miklum fjölda aðsendra greina í blaðinu, sem
fæstar snúast um pólitík. Þegar blaðið kom fyrst
út var lítið um aðsendar greinar, eðlilega, enda
þurftu lesendur tíma að venjast fjölmiðlinum.
Nú er svo komið að aðeins er hægt að birta
hluta af þeim greinum sem blaðið fær sendar.
Nánast alltaf er um að ræða frumbirtingu sem
sýnir að lesendur taka hlutverk sitt alvarlega um
a fjölmiðlun eigi að vera marglaga í lýðræðislegu
hlutverki sínu. Akureyri vikublað þakkar traustið.
Ritstj.
ÞEGAR BOÐIÐ ER til brauðveislu er handagangur í öskjunni á andapollinum við sundlaugina á Akureyri þar sem fiðraðir þiggja vænan bita nú
þegar frost og síðdegismyrkrið skellur á.
AKUREYRI VIKUBLAÐ 41. TÖLUBLAÐ, 3. ÁRGANGUR 2012
ÚTGEFANDI Fótspor ehf. ÁBYRGÐARMAÐUR Ámundi Ámundason 824 2466, amundi @ fotspor.is.
FRAMKVÆMDASTJÓRI Ámundi Steinar Ámundason, as @ fotspor.is.
AUGLÝSINGASTJÓRI Ruth Bergsdóttir, ruth @ fotspor.is 578-1193 og 694-4103.
RITSTJÓRI Björn Þorláksson, bjorn @ akureyrivikublad.is, 862 0856 MYNDIR Björn Þorláksson, Völundur Jónsson og fleiri.
UMBROT Völundur Jónsson PRENTUN Ísafoldarprentsmiðja - Svansmerkt prentun. DREIFING
13.500 EINTÖK ÓKEYPIS – UM ALLT NORÐURLAND
Ráðist að
rótum fátæktar
Akureyri er gott samfélag – líkt og önnur samfélög hér á landi.
„Vor Akureyri er öllum meiri, með útgerð, dráttar-
braut og Sjallans paradís. Við höfum Lindu, við höfum
KEA og heilsudrykkinn Thule, Amaro og SíS.“
Húmorinn lekur af hverju orði í þessum kunna
söngtexta en er Vor Akureyri betri eða verri en önnur
sveitarfélög? Hvorki er auðvelt að mæla slíkt né þjónar
það miklum tilgangi. En hví ætti það að vera?
Hitt skiptir íbúa máli að þeim líði vel þar sem þeir
kjósa að búa því þarfir íbúa eru ólíkar. Sannarlega
búa samfélög yfir ólíkum veikleikum og styrkleikum.
Það skiptir máli að hafa sem mesta fjölbreytni milli
samfélaga því frelsi fólks og tækifæri til að velja bú-
setu eru stóraukin. Aðeins hluti ungmenna sem nú elst
upp í grunnskólum bæjarins mun líta á Akureyri eða
Eyjafjörð sem sjálfgefinn búsetuvalkost. Hnattvæðingin
þýðir að allur heimurinn er í samkeppni um fólk, pen-
inga, hugmyndir og vinnuafl. Ef samfélag býr ekki yfir
atgervi og félagslegum styrk er því hætta búin.
Stundum heyrist að frumkvöðlahugsun mætti efla
hér í hinu bjarta norðri og að stundum fái þeir sem ekki
feta troðnar slóðir dálítið skilningssnautt viðmót. En
saga stórra verkalýðsfélaga á Akureyri þar sem margir
nutu áratugum sömu eða svipaðra kjara þýðir að Akur-
eyringar virðast enn sumpart hlynntari hugmyndum um
jöfnuð en sum önnur samfélög sem hafa þróast hraðar í
átt að einstaklingshyggju. Eitt dæmi um jafnaðarhugs-
un er þegar nokkrar hjálparstofnanir kynntu í síðustu
viku samstarf í því skyni að létta fátækum íbúum á
Eyjafjarðarsvæðinu jólahátíðina. Sú tíð er liðin að fólk
pukrist inn um merktar dyr í kvöldhúminu, fái poka af
mat sem það hefði ekki valið sér sjálft og hverfi aftur
heim. Fulltrúar Mæðrastyrksverndar, Rauða krossins,
Hjálparstarfs kirkjunnar og Hjálpræðishersins á Ak-
ureyri hafa nú undirritað samkomulag um gagnsæjan
og kerfisbundinn stuðning fyrir fátæka svo jólin verði
þeim bærilegri. Þar er m.a. notast við greiningu tölu-
legra gagna, hjálparsamtökin vinna ákveðið vísinda-
starf sem getur nýst stjórnvöldum. Við þetta tækifæri
hnykktu fulltrúar hjálparstarfsins á mikilvægi þess að
umræða um fátækt kæmist í dagsljósið. Í því skyni að
auka jöfnuð og ráðast að orsökum.
303 eyfirsk heimili fengu aðstoð frá fyrrnefndum
aðilum fyrir síðustu jól. Búist er við að þau verði enn
fleiri í ár enda sögðu fulltrúar hjálparstarfsins að vís-
bendingar væru um að neyðin sé meiri nú en nokkru
sinni frá hruni. Einstaklingar og fyrirtæki eru hvött til
að leggja hönd á plóg og gefa pening til framtaksins. Er
ekki að efa að brugðist verður vel við því ákalli, enda er
hugmyndin um samhjálp og jöfnuð Akureyringum töm.
Megi svo áfram verða.
Björn Þorláksson
Í NÝJU LJÓSI HELGA KVAM
AÐSEND GREIN RAGNAR HÓLM
Lofa skal það sem vel er gert
„Illgjarnir öfunda og hata; þannig sýna
þeir aðdáun sína.“ Svo mælti franski
rithöfundurinn Victor Hugo og augljós-
lega er í þessu fólginn sann-
leikur. Þeir sem á einhvern
hátt skara fram úr og sýna
yfirburðahæfni, eru gjarnan á
milli tannanna á fólki.
Nú er Sjónlistastjórinn á
Akureyri, áður forstöðumaður
Listasafnsins, Hannes Sigurðs-
son, að láta af störfum. Hann
var ráðinn hingað norður vorið
1999 til að stýra Listasafninu og setti
snarlega upp sýningar sem vöktu mikið
umtal, mikla aðdáun og stundum heift
– sýningar sem vöktu þó alltaf athygli á
bænum okkar innanlands og stundum
út fyrir landsteinana.
Þegar Hannes er spurður að því hvers
vegna í ósköpunum hann sé að hætta og
flytja alfarið suður, núna þegar hann
hefur ekki lokið samningstíma sínum
sem Sjónlistastjóri, þá svarar hann að
það sé flókið til lengdar að búa bæði
í Reykjavík og á Akureyri og vinna á
síðarnefnda staðnum.
Öllum má ljóst vera að þetta
getur varla talist meginástæð-
an fyrir brotthvarfi Hannesar.
Það hefur staðið styr um störf
hans nánast frá upphafi og
skyldi engan undra; honum er
veitt athygli fyrir frábært starf
sitt hjá Listasafninu á Akur-
eyri en sú athygli er stundum
blandin öfund og óvild.
„Skugginn er dýpstur þar sem ljós-
ið skín skærast,“ sagði þýska skáldið
Goethe. Ef litið er yfir afrekaskrá Hann-
esar Sigurðssonar hjá Listasafninu á
Akureyri og síðar Sjónlistamiðstöðinni,
ef skoðaður er listinn yfir sýningarnar,
flett í umfjöllun blaðanna og ef til vill
gluggað í talsvert viðamikla bókaút-
gáfu sem hefur loðað við starfsemina, þá
hljóta menn að viðurkenna að í annan
tíma hefur ljós listsýninga á Akureyri
ekki skinið skærar. Eðli málsins sam-
kvæmt hafa skuggarnir á sama tíma
verið djúpir.
Þeir sem láta mikið að sér kveða og
skara fram úr eru ekki alltaf einfaldir
persónuleikar eða auðveldir í samskipt-
um. Það gustar gjarnan af Hannesi Sig-
urðssyni og þyturinn á það til að rugla
hárið á þeim sem eiga leið hjá.
Hannes hefur stundum mætt öfund
og jafnvel óvild en síður en svo alltaf
hlotið það lof og þær þakkir sem hann
á þó skilið fyrir störf sín í höfuðborg
hins bjarta norðurs.
Lofa skal það sem vel er gert.
Ég virði Hannes Sigurðsson fyrir
einstaka hæfileika sem hann er gædd-
ur. Ég flyt honum mínar bestu óskir um
bjarta framtíð og þakkir fyrir vel unnin
störf í þágu Akureyringa síðustu 14 árin.
Takk, Hannes.
Höfundur er innfæddur
Akureyringur og áhugasamur
um myndlist og menningu.
Ragnar Hólm