Fréttir - Eyjafréttir - 03.11.2011, Page 12

12
Fréttir / Fimmtudagur 3. nóvember 2011
ÖFLUGUR HÓPUR Félagar í Björgunarfélagi Vestmannaeyja fjölmenntu þegar varðskipið Þór kom til hafnar í Eyjum. Adoif segir að Björ;
Adolf Þórsson, formaður Björgunarfélags Vm í viðtali við Júlíus Ingason
Koma Þórs til Eyja heiður og viðurkei
- Færði Landhelgisgæslunni hlutabréf í Björgunarfélaginu hf. frá 1920
Verkefni Þórs:
Bylting í
björgun á sjó
Varðskipið Þór sem, kom til
Vestmannaeyja í síðustu viku er
mjög öflugt og bylting í eftirliti
og björgun á sjó og er fljótandi
björgunarstöð ef á þarf að halda.
Þór á að sinna löggæslu- og
landamæraeftirliti, björgunarað-
gerðum, auðlindagæslu, leit,
fískveiðieftirliti.
Dæmi um fjölbreytta notkunar-
möguleika skipsins eru: Bún-
aður til að gefa þyrlum eldsneyti
á flugi. Olíuhreinsibúnaður,
slökkvibúnaður, fjölgeislabún-
aður sem notaður er við dýptar-
mælingar og neðansjávarleit af
ýmsu tagi.
Skipið getur flutt sex gáma á
þilfari og þrjá gáma í lest. Sér-
staklega styrkt fyrir siglingu í ís
og getur skaffað rafmagn í land.
Tæknilegar upplýsingar
Lengd 93,80 m, breidd 16,00 m,
hæð 32 m, mesta djúprista 5,80
m, brúttótonn 3920 og gang-
hraði er 19,5 hnútar. Veltibún-
aður er frá Rolls-Royce. Drátt-
argeta er 120 tonn. Dráttarspil
eru mjög öflug og hefur Þór alla
eiginleika dráttarskips og getur
dregið miklu stærri og þyngi
skip.
Um borð eru öflugir og hrað-
skreiðir björgunarbátar, olíu-
hreinsibúnaður, olíuvarnar-
girðing og olíuskilja.
ADOLF afhenti Sigurði Steinari og Georg hlutabréf frá gamla Björgunarfélaginu hf. sem á sínum tíma var
stofnað um kaup á fyrsta varðskipinu, Þór.
Adolf Þórsson hefur verið formaður
Björgunarfélags Vestmannaeyja
síðan 1994 eða í um 17 ár. Hann
þekkir því vel til starfsins og inn-
viða þess en Adolf settist niður
með blaðamanni Frétta til að ræða
aðeins um félagið, sem á sér merka
sögu. Tilefnið er ekki síst að það
var Björgunarfélag Vestmannaeyja
sem hafði forgöngu um að kaupa
Þór, sem var fyrsta björgunar- og
eftirlitsskip íslendinga. Kom Þór til
landsins 1920 en árið 1926 tók
ríkið yfir reksturinn og varð það
upphafið að Landhelgisgæslunni
eins og við þekkjum hana í dag.
Var það ekki síst vegna þess sem
Vestmannaeyjar urðu fyrsta höfn
nýja Þórs hér á landi.
Byrjaði í Hjálparsveitinni
Adolf var fyrst spurður að því hve-
nær hann hafi byrjað í Björgunar-
félaginu. „Sjálfur byrjaði ég í
Hjálparsveit skáta árið 1982 en
ástæðan fyrir því að ég byrjaði var
strand belgíska togarans Pelagus
austur á nýja hrauninu," sagði
Adolf.
„Ég var reyndar aldrei í skátunum
en byrjaði í Hjálparsveitinni og lík-
aði veh En svo hvarf ég frá eins og
gengur og gerist, kom mér upp fjöl-
skyldu og fór að vinna. Síðan
byrjaði ég aftur í Hjálparsveitinni
1990. Svo sameinuðumst við
Björgunarfélaginu 1992, 1994 tók
ég við sem formaður og er enn í
því hlutverki. Þetta er ekki ólíkt
því sem menn upplifa í þessum
félagsskap, þ.e.a.s. menn flengjast í
þessu en sinna þessu kannski mis-
mikið eftir árum.“
Hvað er það sem lieldur svona í
menn íþessu starfi?
„Ég held að það sé fyrst og fremst
félagsskapurinn, sem er mjög góð-
ur. Svo fá menn líka tækifæri til að
sinna ýmsum áhugamálum sem
þeir annars gætu kannski ekki, eins
og verkefnum á sjó, fjallaklifri,
jeppaferðum og fleira. I Björgun-
arfélagi er vettvangur til að fá útrás
fyrir þessi áhugamál. Síðast en
ekki síst geta menn látið gott af sér
leiða.“
Adolf segist hafa tekið við góðu
búi á sínum tíma. „A þessum tíma
vorum við að kaupa björgunar-
bátinn Þór, eða einn af Þórurunum
eins og við getum orðað það. Það
var mikið átak að kaupa bátinn og
þeir sem voru í forsvari fyrir því,
voru eðlilega orðnir þreyttir eftir
það og við tókum bara við. Ég get
ekki sagt að ég hefði ætlað að vera
formaður næstu 17 árin en hlutimir
hafa æxlast þannig. En þetta er
afskaplega gefandi starf og ég hef
notið þeirra forréttinda að fá að
móta félagið svolítið með góðu
fólki. Maður fær gífurlega mikið
til baka og við finnum það í
Björgunarfélaginu að við emm
mikilvægur hlekkur í keðjunni hér í
Eyjum. Og við verðum að standa
okkur fyrir vikið.“
Stórt á landsvísu
Adolf segir að Björgunarfélagið hér
þyki stórt á landsvísu, sem kemur
kannski einhverjum á óvart. „Við
lítum ekkert stórt á okkur en á
landsvísu þykjum við nokkuð stórt
félag.“
Það hlýtur að vera svolítið öðruvísi
að halda úti björgunarfélagi í Vest-
mannaeyjum en annars staðar á
landinu?
„Já, það er ekki hægt að neita því.
En reyndar höfum við verið að fara
meira upp á land eftir að Landeyja-
höfn var opnuð til að taka þátt í
leitum á Suðurlandi. Við störfum
mun nánar með sveitum á Suður-
landi með það í huga að auka
fjölbreytnina í starfinu. Það er
mikilvægt fyrir félag eins og okkur
að einangrast ekki. Sveitir á fasta-
landinu hafa lika leitað eftir auknu
samstarfi við okkur sem er góð við-
urkenning fyrir okkar starf. Við
erum komnir inn á kortið varðandi
leitarstörf á fastalandinu. Þetta
gerir starfið okkar ekki bara meira
aðlaðandi, heldur eykur þetta líka
öryggi vegfarenda á Suðurlandi að
heilt björgunarfélag bætist við ef á
þarf að halda.“
Okkar fólk eftirsótt
Einn af styrkleikum Björgunarfé-
lags Vestmannaeyja er að mati
Adolfs að félagið hefur ekki
sérhæft sig. „Sumar sveitir eru
farnar að sérhæfa sig í ákveðnum
verkefnum. Þær geta það því
nálægðin við við aðrar sveitir er
svo mikil. Okkar menntun í
þessum efnum er hins vegar
fjölbreyttari og því er okkar fólk
eftirsótt í verkefni.
Verkefni hér í Eyjum hafa verið
frekar hefðbundin, aðstoð í roki og
á sjó. Ég hef hins vegar verið að
skoða söguna aðeins og það má
segja að fimmta hvert ár koma
verkefni sem kalla á víðtækari
menntun félagsmanna, svo sem leit
eða björgun á fjöllum. Við höfum
ekki haft aðgang að öðrum björg-
unarsveitum, verðum að vera klár
og höfum því hagað starfinu á þann
hátt að okkar fólk sé tilbúið í
nánast hvað sem er.“
Adolf segir einnig að félagið búi
svo vel að vera með gott bakland.
„Við eigum sveit manna og kvenna
utan við hið hefðbundna starf sem
er tilbúið að koma til starfa ef kall-
ið kemur. Þetta er fólk sem hefur
kannski dregið sig aðeins til hlés en
hefur menntunina og reynsluna og
er tilbúið ef með þarf.“
Unglingastarfið öflugt
Þeir sem hafa fylgst með Björgun-
arfélagi Vestmannaeyja hafa tekið
eftir að unglingastarf félagsins
hefur vaxið mikið síðustu ár.
Adolf segir að fyrir nokkrum
árum hafi verið tekin sú ákvörðun
að efla starfið. „Við vildum hins
vegar vanda vel til verksins enda
ekki stokkið af stað án undirbún-
ings. Við erum með unglinga, byij-
um á léttum leikjum en þyngjum
svo starfið þar til krakkamir fara í
unglingadeildina. Þátekurviðl8
mánaða þjálfun, sem heitir Björg-
unarmaður 1, sem endar með því
að unglingamir era teknir inn í
félagið við 18 ára aldur.“
Adolf segir að hjá félaginu sé
nýliðadeild, þar sem þjálfunin fer
fram en nú síðast var sett á lagg-
imar sérstök unglingadeild fyrir
krakka á aldrinum 14 til 16 ára.
„Þama fáum við að kenna krökk-
unum ákveðin atriði sem nýtast