Fréttir - Eyjafréttir - 03.11.2011, Síða 13

13
'unarfélagið hér þyki stórt á landsvísu, sem kemur kannski einhverjum á óvart.
ining
a sogunni
þeim í Iífinu, hvort sem þau ganga í
raðir Björgunarfélagsins eða ekki.
Við erum að vinna þetta í samstarfi
með Grunnskóla Vestmannaeyja og
það ríkir mikil ánægja með þetta
samstarf."
Hvað eru krakkarnir að gera?
„Þetta starf er mjög spennandi
fyrir krakkana. Við leyfum þeim
að fara á og í sjóinn, fara á fjöll
undir leiðsögn, í ferðir og margt
fleira. Það sem kemur krökkunum
kannski mest á óvart er að þau
verða að undirgangast ákveðinn aga
í starfmu og það gengur jafnt yfir
alla.
f ferðum ætlumst við til þess að
farsímar séu eftir heima því við
viljum efla félagslega þáttinn,
þannig að krakkamir tali saman í
ferðum en liggi ekki í símunum eða
með Ipod í eymnum. Við héldum
Landshlutamót unglingasveita á
Suðurlandi fyrir tveimur árum og
við fengum betri mætingu en á
sjálft Landsmótið, þar sem allar
sveitir landsins komu saman.
Þama sáum við hvað við höfum
mikla perlu hér í Eyjum. Við
lögðum mikla vinnu í þetta mót og
fengum hrós fyrir það.“
Líflegt starf
Enfyrir utan unglingastarfið,
hvemig er starfið í Björgunar-
félaginu?
„Við hittumst reglulega á vinnu-
kvöldum, félagsfundum, æfingum,
námskeiðum og svo hittumst við
einu sinni í viku í kaffi á miðviku-
dagsmorgnum þar sem heimsmálin
em leyst. Þá má auðvitað ekki
gleyma árshátíð og smærri skemmt-
unum sem em mjög mikilvægar
fyrir félagslífið."
Hvernig er félagið tœkjum búið?
„Ágætlega held ég. Við emm
með þrjá bfla, björgunarbátinn Þór
og smærri báta með honum. Við
emm með tiltölulega góðan fyrstu
hjálpar búnað og ágætan klifur-
búnað. Það má alltaf bæta við í
tækjabúnaði en dótastuðullinn er
mjög hár í þessum geira. Við emm
með langan lista yfir það sem
okkur langar í en félagið eyðir
aldrei um efni fram. Næsta
verkefni hjá okkur er að laga hús-
næðið hjá okkur, að utan sem
innan, í samvinnu við Skátafé-
lagið.“
Nú ertu búinn að vera formaður í
17 ár. Ætlarðu að vera í
önnur17?
„Nei, nei, alls ekki. Nú er kom-
inn tími á að hleypa öðm og yngra
fólki að. En maður hættir ekkert í
Björgunarfélaginu. Núna ætla ég
bara að vera uppi á þaki og negla
og leika mér að spóla í dmllunni,“
sagði Adolf og hló. „En framtíðin
er björt hjá félaginu þannig að ég
get hætt með góða samvisku."
Heimsklassa öryggis-
tæki
Adolf sagði að koma varðskipsins
Þórs til Vestmannaeyja sé mikill
heiður fyrir Björgunaírfélag Vest-
mannaeyja. „Fyrir okkur í Björg-
unarfélaginu var þetta fyrst og
fremst heiður og viðurkenning á
sögunni. Síðan má ekki gleyma
hlut Eyjamannsins Georgs Kr.
Lámssonar, forstjóra Landhelgis-
gæslunnar, sem á stóran þátt í því
að skipið lagðist fyrst að bryggju
hér í Eyjum. Við teljum okkur líka
eiga pínulítið nafnið á skipinu, Þór
og sjálfur hef ég lesið sögu félags-
ins þannig að við vomm mjög
montnir af því að skipið skyldi
koma hingað. Við afhentum þeim
hlutabréf frá gamla Björgunar-
félaginu hf. sem á sínum tíma var
stofnað um kaup á fyrsta varðskip-
inu, Þór. Okkur fannst við hæfi,
fyrst menn vom að minnast sög-
unnar með þessum hætti, þá fannst
okkur tilhlýðilegt að koma með
hluta af sögunni með okkur.
Þetta er gríðarlega mikið og gott
björgunarskip sem við emm að
eignast. Um borð er aðstaða til
stjómunar á aðgerðum, aðstaða til
að flytja björgunarfólk á milli
staða, mengunarvamarbúnaður,
dráttarbúnaður. Það er líka hægt að
flytja gríðarlega mikinn búnað í
skipinu á dekki og í lest undir því.
Vonandi kemur aldrei til þess að
það reyni á skipið en ef það gerist,
þá kemur Þór til með að standast
allar þær kröfur sem til hans em
gerðar. Þama emm við að eignast
mikið og gott öryggistæki sem er í
heimsklassa."
Samstarfíð alltaf að aukast
-Guðfínna Sveinsdóttir, formaður Slysavarnadeildar-
innar Eykyndils, um samstarfið við Björgunarfélagið
GUÐFINNA kom færandi hendi.
BRÚIN á Þór er mjög stór og þar var margt sem vakti athygli gesta.
Guðfmna Sveinsdóttir, formaður Slysavamadeildar-
innar Eykyndils, afhenti skipstjómendum varð-
skipsins Þórs sjóferðabæn við komu skipsins til Eyja.
Eykyndill var stofnaður 25. mars 1934 og hefur
starfað óslitið síðan. Guðfinna fræddi blaðamann
Frétta um starf deildarinnar. Hún segir að starfið hafi
nokkurn veginn komið með móðurmjólkinni. „Móðir
mín, Lára Þorgeirsdóttir og amma, Margrét
Pétursdóttir, vom báðar í Eykyndli, og föðursystir
mín, Esther Valdimarsdóttir, lika þannig að það má
segja að ég hafi verið alin upp í kringum starf deild-
arinnar. Þetta hefur verið viðloðandi fjölskyldunna
og líklega vegna þess að það hafa verið margir sjó-
menn í fjölskyldunni. Á ámm áður var þetta eitt af
því sem sjómannskonur gerðu, að taka þátt í starfmu
hjá Eykyndli og þetta var jafnvel eitt af fáu tækifær-
unum sem þær höfðu til að hittast. En nú hin síðari
ár hefur þetta breyst. Konur hafa meiri möguleika á
afþreyingu og félagsstörfum, era meira famar að
snúast í kringum bömin. Það bitnar um leið á starfi
þessara kvenfélaga," sagði Guðfinna.
Breyttir tímar
„Meðalaldurinn hjá okkur hefur hækkað undanfarin
ár. Það hafa auðvitað komið inn yngri konur en ekki
í jafn miklum mæli og áður. Starfið hefur lflca að
einhverju leyti breyst frá því sem áður var. Við
eigum mjög öfluga bakvarðasveit sem er alltaf hægt
að leita til þegar eitthvað stendur til. Fundarsókn
hefur hins vegar eitthvað dregist saman en við
fundum fimm sinnum yfir veturinn. Við höfum
aðeins breytt um fundarstað núna. Við höfum verið í
Básum sem er okkar félagsheimili en stiginn þangað
upp er erfiður fyrir margar og því færðum við okkur
yfir í sal Björgunarfélagsins í Skátaheimilinu.
Aðstaðan þar er mjög góð og gott að vera þar.“
Guðfinna er búin að vera formaður Eykyndils í um
fjögur ár en segir að nú sé kominn tími til að hleypa
öðram að. „Elísa Elíasdóttir er varaformaður núna en
hún tekur svo við af mér eftir veturinn.“
Huga að öryggismálum bæjarbúa
Guðfinna segir að stærsta söfnun Eykyndils sé
Vorsöfnun þar sem deildin leitar til fyrirtækja í
bænum með ákveðið verkefni í huga.
„Síðasta vor var safnað fyrir öryggis- og endurlífg-
unarbúnaði í íþróttamiðstöðinni, dúkkur til að æfa
hjartahnoð og svo er verið að skoða endumýjun á
öryggismyndavélum í sundlauginni. Áður fyrr
beindist starfsemi félagsins einkum að öryggismálum
sjómanna en eftir að slysavamadeildimar samein-
uðust björgunarsveitum undir Landsbjörgu, þá hefur
starfsemin breyst. í dag er heldur ekki jafn mikil
þörf á að sinna öryggismálum sjómanna þar sem þau
era orðin mjög góð, miðað við hvemig var á áram
áður. Við höfum komið að fjölmörgum málum hér
innanbæjar. Við gefum t.d. öllum foreldram nýbura í
Eyjum kokmæli og endurskinsmerki á barnavagna.
Við komum líka að mjög góðu verkefni sem
Guðmunda í Volare kom af stað með okkur, Líkn og
Oddfellow þar sem foreldrum nýbura í Vestmanna-
eyjum er gefið sérstakt teppi sem mælir öndun barna
og lætur vita ef það mælir ekki öndun í ákveðinn
tíma, svokallað Ángel Care teppi. Við gefum líka
öllum fermingarbömum reykskynjara til að setja upp
í herbergin sín.“
Vonandi áframhaldandi samstarf
Guðfinna sagði fyrr í viðtalinu að þær fundi í húsa-
kynnum Björgunarfélags Vestmannaeyja. Hún segir
að samstarfið milli Eykyndils og Björgunarfélagsins
sé alltaf að aukast. „Eg myndi gjaman vilja auka
samstarfið enn frekar þannig að við myndum aðstoða
í útköllum. Annars er samstarfið einstaklega gott og
við Adolf Þórsson, formaður félagsins, höfum reynt
að auka það eins mikið og við getum. Vonandi
heldur það áfram og eflist í framtíðinni," sagði
Guðfinna að lokum.
Júlíus Ingason