Tímarit Máls og menningar - 01.10.1976, Side 54

Tímarit Mdls og menntngar
— Lesið þér enn eða gerir einhver það fyrir yður?
— Nei, ég sé ekki. Þó er ég að ná dálítilli sjón með ígræðslum, sem hafa
verið gerðar á mér. Ég sé yður þarna af því að ég veit að þér eruð þar, en
gæti ekki sagt tii um hvort þér eruð karl eða kona. Hér sé ég eitthvað ljós-
leitt [bendir á segulbandið] . . . svart. Ég varð mjög hrifinn, þegar ég sá
fyrir um tveimur vikum eitthvað gult, stórt og lýsandi: hugsa sér að sjá
tunglið eftir öll þessi ár!
Alveg frá því samtalið byrjaði var Borges búinn að vera hálfvandræða-
legur, sem kom til af því að einhver hafði, svo lítið bar á, smeygt inn í her-
bergið hans teppi úr íslenskri aluli. Ekki minnkaði undrun hans þegar
nokkrar leyndardómsfullar manneskjur börðu lotningarfullar að dyrum til
að gefa honum biblíur, einnig íslenskar. Sýnilega hrærður snýr hann til
baka segjandi söguna af ferðalagi De Quincey milli Edinborgar og Lund-
úna: De Quincey var að lesa biblíuna á sænsku... Umsvifalaust vindur
hann sér að þýðingunum á „Þúsund og einni nótt“: ein spænsk eftir Rafael
Cansion Assens; ensk eftir Lane, önnur sem Burton gerði. „Það er bók,
sem ég er sílesandi — í þýðingum, því ekki kann ég arabísku; — mest
dáist ég að því, að höfundurinn er óþekktur. Það lítur út fyrir, að þessar
sögur hafi orðið til á Indiandi, síðan fara þær yfir til Persíu, þaðan yfrum
til Kaíró og eru skráðar þar ...“
— líkt og með „Calila og Dimna.“
— Nálega eins ...
— Gagnvart Indlandi. Munið þér eftir „E1 acercamiento a Al-
motásim“?
— Hvort ég man.
— „Mir Bahadur Alí (. . .) getur engan veginn vikið sér undan
hinni áleitnustu freistingu, sem listinni fylgir: að verða snillingur."
Um fimmtán ára skeið hefur verið mál manna í Evrópu ... einkum
í Englandi og Frakklandi — að Borges sé snillingur .. .
— Þeim skjátlast þar, a. m. k. hafa þeir ekki enn hugsað neitt þvílíkt
í Stokkhólmi.
— Þér leggið mér spurningu í munn. Hvernig ætlið þér að bregð-
ast við veitingu Nóbelsverðlaunanna?
256