Jökull - 01.12.1983, Qupperneq 147

lækka, fremst er brattinn lítill. Útfallið er nálægt
miðjum jökli.
Múlajbkull W
hefur ekki tekið markverðum útlitsbreytingum.
Jökullinn er sléttur, nýsnævi veldur þar nokkru,
ágúst og september snjór“.
Gígjbkull
Aksel tekur fram í mælingaskýrslunni: ,Jökul-
jaðar hefur gengið jafnt og þétt fram síðustu árin
og gerir enn. ískanturinn er víðast hvar þverhnípt-
ur, 10—12 m hár þar sem hann gengur fram í
lónið.“
Sólheimajbkull
Valur tekur fram í mælingaskýrslunni: „Vestur-
tungan heldur áfram að ganga fram, hún er ávöl og
lítið sprungin. Við Jbkulhaus er 40 m hár ísveggur.
Nú sýnir jökullinn þarna þriggja metra hop, fyrr í
sumar hefur hann náð örlítið lengra fram.“
Oldufellsjökull
Kjartan og Gissur Jóhannessynir taka fram:
Vatnið kom nú undan jöklinum 150 m norðan við
merkjalínuna. Árin 1966—74 var útfallið suður við
Merkigil, en 1975 féll það í lágum fossi beint niður
í Ytri-Bláfellsá norður við Axlir, 1977 var útfallið
skammt sunnan við Axlir. Árið 1981 var útfallið
nálægt miðri leið frá merkjalínunni að Ytri-Blá-
fellsá. Allt frá árinu 1975 er útfallið því smátt og
smátt að færast til suðurs.
Tungnaárjökull
Hörður Hafliðason og félagar hans mældu jökul-
inn 11. september. Tungnaáijökull heldur enn
áfram að lækka og hopa. Nú var jökulskerið, sem
Hörður hefur átt von á að mundi gægjast upp úr
ísnum, komið greinilega í ljós. Það er örskammt frá
jökuljaðri, enda hefur jökullinn hopað stöðugt.
Skerið er nær þrjá metra upp úr ísbreiðunni í kring
og er tveir til þrír tugir fermetra að flatarmáli.
Öriefajökull
1 bréfi dags. 13. okt. 1982 segir Flosi Björnsson:
„í sumar, 26. ágúst, var mælt frá vörðu, sem Helgi
Arason á Fagurhólsmýri haíði hlaðið fyrir mörgum
árum upp við Stórhöfða. Frá vörðunni að jökli
mældust nú 75 metrar. Næst áður var mælt þarna
23. ágúst 1963, þá voru 265 m að jökli. Hefur
jökullinn þannig sigið fram um 190 m á þessu 19
ára tímabili.“
Kvíárjökull
Flosi segir í bréfi með mælingaskýrslunni: ,Jök-
ullinn mun heldur hafa lækkað í sumar; a.m.k. sést
nú á klett við Vatnajjöll, sem jökullinn hefur hulið
um tíma.“
Breiðamerkurjbkull
Flosi segir: ,Jaðar Breiðamerkurjbkuls W vestan
Jökulsárlóns heldur áfram að hopa, nema í grennd
við Esjujjallar'ónd, þannig hefur t.d. komið í ljós að
aðalútfall Breiðár er nú á kl'ópp. Við Esjufjallarönd og
líklega rúmum km vestur fyrir hana hefur jökullinn
skriðið fram og er nokkuð sprunginn á því svæði.
Varðandi Breiðamerkurjbkul E (þ.e.a.s. austan
Jökulsár) segir Steinn Þórhallsson í bréfi með mæl-
ingaskýrslunni: „Mér virðist ástæðan fyrir fram-
skriði jökulsins við Jökulsá vera sú, aðjökullinn er
að síga niður svo sem 700—900 m frá jökuljaðri á
nokkuð stóru svæði og mun þá þrýsta jaðrinum
fram um leið. Ekki er ótrúlegt að þar sem sigið er í
jöklinum sé vatn undir, framhald Jökulsárlónsins.
Þarna ýtir jökullinn sandöldu á undan sér. Þegar
kemur frá lóninu að mælistaðnum, sést aldan
ekki . . . Veðurá kemur nær Fellsfjalli en áður hef-
ur verið.“
Eyjabakkajbkull, Brúarjbkull og Kverkjbk.ull.
Gunnsteinn tekur eftirfarandi fram: „Á
Eyjabakkajökli og Kverkjökli eru engar markverð-
ar breytingar sjáanlegar, sem vekja athygli, aðrar
en framskriðið. Þótt leysingatíminn væri fremur
stuttur, af því að kólnaði snemma í ágúst, hefur
vetrarsnjóinn leyst ámóta langt upp eftir jöklinum
sem undanfarin sumur, veldur þar miklu að snjór-
inn var lítill. “
Lónið í Kverkárnesi hljóp 28. ágúst. Athuga ber
að varðandi allt er áhrærir jökulhlaup skal vísað til
greinanna ,Jökulhlaupaannálar“ sem birtast með
fárra ára millibili í Jökli.
Sigurjón Rist.
JÖKULL 33. ÁR 145