Feykir


Feykir - 19.10.1994, Blaðsíða 4

Feykir - 19.10.1994, Blaðsíða 4
4 FEYKIR 36/1994 ##' U Ég hef sjálfsagt sloppið vel miðað við marga aðra Segir Egill Kristjánsson er varð fyrir líkamsárás í miðbæ Reykjavíkur „Já svo sannarlega lít ég borgarlífið allt öórum augum en áður. Ég varð ofboóslega skelkaður, hríðskalf í leigubílnum eftir að þetta var afstaðió og gat ekki sofnað fyrr en undir morgunn", segir Egill Kristjáns- son ungur Sauðkrækingur sem hefur fengið sig fullsaddan á borgarlífinu í bili. Hann lenti í þeirri óskemmtilegu lífsreynslu í miðbæ Reykjavíkur í sumar aó verða fyrir baröinu á þremur óknyttaung- lingum sem reyndu að ræna hann. Þeir sem þekkja Egil vita að hann er hæglætismaður hinn mesti og seinþreyttur til vand- ræða. Það var með hann eins og margan unglinginn að hann lang- aði til að kynnast muninum á því að búa úti á landi og í borginni. Egill hafði dvalið tæp þrjú ár í borginni og kunnað þar ágætlega við sig. Að vísu fannst honum mikill ókostur við borgina vega- lengdimar og sá mikli tími sem fer í að koma sér milli staða. „Það sem er eftirsóknarvert fyrir ungt fólk í höfuðborginni er fjölbreytni skemmtanalífsins. En eftir að þetta gerðist hætti ég að fara út að skemmta mér, nema þá að fara í heimahús og ef að mað- ur fór á veitingahús, fór ég ekki frá staðnum nema í leigubíl". En hvernig var aðdragandinn að þessu fyrrgreinda atviki? „Þaö var þannig að ég fór á dansleik á Hótel Islandi. Þegar ballinu var lokið fór ég ásamt þremurkunningjum mínum niður í bæ. Eftir að við höfðum gengið um hálftíma innanum fólkið fóru krakkamir sem voru með mér heim. Mig langaði til að vera að- eins lengur og ætlaði að hitta ein- hverja sem ég þekkti. Skömmu síðar gekk ég svo áleiðis heim- leiðis, og fór í áttina að Tjöminni þar sem ég taldi mig geta náð í íeigubíl í grenndinni. Ég var ekk- ert að fiýta mér og fór að skoða fuglamyndir sem voru til sýnis við Iðnó. Þar á steinvegg sátu fimm ungir menn. Einn þeirra bauð góða kvöldið og ég svaraði í sömu mynt og það var ekki að sjá á þessum mönnum að þeir hefðu neitt illt í hyggju. Tekið til fótanna En síðan varð ég var við að þrír þeirra komu á eftir mér. Eg vissi ekki hvernig ég ætti að bregðast við þessu og hélt áfram. Þeir hröðuðu för sinni og spurðu hvert ég væri aö fara. Ég sagðist vera að fara heim til mín. Þá stökk einn þeirra fram fyrir mig og sagði mér að stoppa. Ég spurði þá hvað væri að gerast, hvað þeir ætluðu sér. Um leið stökk einn þeirra aftan á mig. Eg náði að Skjalasafni Skagfirðinga berast góðar bókagjaf ir Héraðsskjalasafni Skagfirð- inga hafa á þessu ári, sem jafnan áður, borist margar góðar gjafir, bæöi ljósmyndir, ýmiss konar handrit, skjöl og bækur. Hinn 9. júní sl. kom Unnur Ragna Benedikstdóttir úr Reykjavík meó stóra bókagjöf til safnsins úr dánarbúi móður sinn- ar Unu Péturdóttur, Kambsvegi 3, Reykjavík, og seinni manns hennarlngþórs Sigurbjömssonar málarameistara. Alls voru þetta um 180 bindi bóka um ættfræði, sagnfræði, landafræði og þjóð- legan fróðleik, allt góðar og gagnlegar bækur og mjög þarfar fyrir safnið. Afhenti hún þetta fyrir hönd erfingja þeirra hjóna samkvæmt ósk Unu. Hún ólst upp á Sauðárkróki, dóttir hjón- anna Sigurlaugar Jósefínu Jós- epsdóttur og Péturs Guðjónsson- ar, og var alla tíð mikill Skagfiró- ingur þótt búsett væri syðra. Hinn 1. september sl. barst Héraðsskjalasafninu önnur merk bókagjöf. Var það Ámi Árnason Hafstað frá Vík, búsettur á Sel- tjamamesi, sem kom færandi hendi ásamt Halldóri bróður sín- um á Dýjabekk og Amgunni Ár- sælsdóttur konu sinni með tvö gömul Hólaprent. Var þetta Hi- storia Pijnunnar og Dauðans Drottins vors Jesu Cristi, eða öðm nafni Passíusálmarnir. Önn- ur útgáfa prentuð á Hólum í t*. !¦««*- ,,,, -i«,i7rll t» |K, '• ¦ '¦ - ,,|M..... .. W. -»¦ tM — •»•.* »~ I « ~ -. ac..!,"i •*!.„¦. r |...|.l^.|M'rt~-.KI, Bókagjöfin sem Árni Árnason Hafstað gaf safninu sem sameiginlegan arf þeirra systkina frá Vík. Hjaltadal árið 1682. Hin bókin var Guðspjöll og pistlar, útgefin á Hólum af Guðbrandi Þorláks- syniárið 1617. Þetta er jafnframt elsta bók sem Héraðsskjalasafn- ið hefur eignast og hin eina úr prentverki Guðbrands biskups. Bækumar eru viðgerðar og hreinsaðar og ljósprentaðar inn á blaðsíður sem vantaði. Hefur Ami lagt þar mikla alúð við og ekkert til sparað. Hann gerði sjálfur við bækurnar af mikilli prýði og á fagmannlegan hátt og bjó til öskjur utan um, fékk síðan Hilmar Helgason á viðgerðar- stofunni Morkinskinnu til að binda bækumar inn í pergament og lét vanda allt sem best, svo að nú eru þetta hinar mestu gersem- ar. Bækumar gaf Ami fyrir hönd systkina sinna sem þeirra sam- eiginlcga arf, en föðursystir hans, Sigriður Snæland frá Hafsteins- stöðum, gaf honum bækumar, sem hún hafði fengið úr búi föó- ur síns, Jóns Jónssonar hrepps- stjóra á Hafsteinsstöðum. Fyrir hönd Héraðsskjalasafns- ins færi ég gefendum alúðar- þakkir fyrir þessar höfðinglegu gjafir og jafnframt öllum þeim fjölmörgu sem hafa gefið safninu á undanfömum árum. Hjalti Pálsson skjalavörður. Egill Kristjánsson segist aldrei hafa orðið eins ofboðslega hræddur á ævinni eins og umrædda nótt í miðbæ Reykjavíkur. beygja mig og sveifla honum að- eins þannig að hann lenti frcmur illa í götunni. Þeir hörfðuðu þá aðcins til baka og hafa líklega haldið að ég kynni eitthvað í'yrir mér í sjálfsvöm, en ég hef líklega verið eitthvað óttasleginn á svip- inn því þessi sem mér virtist vera foringinn stillti sér upp á nýjan leik fyrir framan mig og fer nú aó benda eins og hann sé að ota hin- um til að gera árás á mig aftan frá. Þá tók cg til fótanna og náði að komast að röð leigubílanna niðri í Tjarnargötu. Mér tókst að henda mér inn í fyrsta leigubílinn sem ég kom að, en það var aftasti bíllinn í röðinni og það em víst vinnu- reglur hjá leigubílunum að fólk fari í fremstu bílana í röðinni, þannig að þcssi leigubílstjóri rak mig út úr bílnum. Þeir „tjúnnuðust" upp I því er ég steig út úr bílnum náóu strákamir að berja mig 2-3 högg í andlitið. Mér tókst samt að rífa mig frá þeim og náði að henda mér inn í fremsta bílinn. En þeir voru ekki aldeilis á því að láta mig ganga sér úr greipum og rifu upp hurðina og heimtuðu að ég kæmi út úr bílnum. Eg sagði bíl- stjóranum í skyndingu að strák- amir hefðu ráðist á mig og þá gaf bílstjórinn í. Ég skalf óskaplega í bílnum og hef líklega fengið hálf- gert sjokk. Bílstjórinn sagði að honum hefói litist betur á mig en strákana og þessvegna trúaó mér. Eg fór beint upp í Breiðholt þar sem ég bjó, en gat ckki sofnað fyrr en undir morgun. Mcr kom ekki til hugar að kæra þetta til lög- reglu, þar sem maður hafði heyrt af því aó það væri ekkert gert í þessum málum. Eg mundi hins- vegar þekkja strákana ef ég rækist á þá. Þeir vom á að giska tvítugir og litu út fyrir að gcta verið á ein- hverskonar lyfjum. Einn þeirra var með austurlensku yfirbragði. Þeir virtust tjúnnast upp eftir því sem á eltingarlcikinn leið, og það var eins og þeir þyrftu endilega að ná sér niðri á cinhverjum. Kannski hafa þeir barið einhvcrja þessa nótt. Eg er sannfæróur um að þeir vom búnir að bíða þama á vcggnum drykklanga stund cftir fómarlambi. Eg hef sjálfsagt orð- ið fyrir valinu fyrir það að ég var vel klæddur, í jakkafötum og bindi. Litið út fyrir að eiga ein- hverja peninga. Ef ég hcfði vcrið í leðurjakka eða einhverjum hversdagslegri klæðnaði hcfðu þeir sjálfsagt sleppt mér", sagði Egill. Egill segist alveg hafa verið grandalaus fyrir því að svona hlutur gæti hcnt hann, en það sc eitt sem víst er að cinn muni hann ekki fara í miðbæinn að næturlagi í framtíðinni. „Ég hcf sjálfsagt sloppið vel miðað við marga aðra. Svo virðist að minnsta kosti af fréttum að dæma undanfarió", sagði Egill að endingu. t Innilegar þakkir til allra þeirra sem sýndu okkur samúð hlýhug og vináttu vió andlát og útför eiginkonu minnar, móður, tengdamóður og ömmu Unnar Guðmundsdóttur, Hólmagrund 13, Sauðárkróki Magnús H. Sigurðsson Sigurlaug Magnúsdóttir Guömundur Guómundsson og barnabörn.

x

Feykir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Feykir
https://timarit.is/publication/1151

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.